Tut ils plans

L'Evangeli tenor Gion

Trais emnas tras l'Evangeli tenor Gion, in chapitel per di: ina spassegiada senza prescha cun Jesus dal cumenzament fin a la resurrecziun.

  1. Di 1

    Il Pled è daventà carn

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Avant che l'emprim utschè ha chantà, avant che l'emprima unda ha rut vid l'emprima riva, avant che il temp sez aveva in num, era il Pled. Gion na cumenza betg ses Evangeli cun ina chrivla u cun in miracul. El cumenza avant il cumenzament. «Al cumenzament era il Pled, e il Pled era tar Dieu, e Dieu era il Pled.» Sche questa frasa croda sin tai sco ina crap en aua quieta, lura è quai bun. Lascha ir las undas. Per ina lectura per l'emprima giada è qua la clav: Gion numna Jesus «il Pled», en grec il Logos. Quai era in titel che avess fermà tant ils lecturs giudaics sco ils grecs. Per la mentalitad giudaica era il Pled da Dieu la forza, tras la quala la creaziun è vegnida a l'esser. Per il patratgader grec era il Logos il princip ordinatur davos tut la realitad. Gion guarda ad omadus e di: quel che vus avais tschertgà, quel vers il qual vus avais raschunà, el ha in num, ed el è daventà carn. Quella frasa, «il Pled è daventà carn e ha abità tranter nus», è il punct da svolta sin il qual sa vulva l'entira istorgia umana. L'etern è entrà en il temporar. L'infinit ha purtà pel. El n'ha betg tramess ina missiva, el è daventà sez ina. E Gion, che enconuscheva Jesus persunalmain, che aveva mangià cun el e chaminà cun el sin vias pulvrusas, di quai cun la quieta segirezza d'in um che ha vis cun ses agens egls: «Nus avain vis sia glória.» Per la cardenta u il cardent che va gia a lunga vi da la via: ferma qua in mument pli lunsch. Observa che il Pled n'era betg mo tar Dieu, ma era sviltà vers Dieu, fatscha a fatscha, en ina relaziun eterna d'amur, avant che insatge auter existia. La salvaziun ch'el porta n'è betg ina transacziun inventada en ina crisa. Ella sorta d'ina communiun ch'è sempre stada. Ti eras amà avant che il mund aveva ina raschun da t'amar. Oz, nua che ti sas era, nov en questas paginas u cuntentament dumestg cun ellas, l'invit è il medem. La glisch splenda anc. Il stgir n'ha betg la surmanada. E il Pled s'avischina anc a ti.

    Mussar il diAudio disponibel
  2. Di 2

    Aua mida en vin

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    I dat insatge meravigliusamain ordinari en il lieu che Jesus ha tschernì per Siu emprim miracul regristrà. Betg in templ. Betg ina sala da tron. Ina nozza. Ina festa da vitg nua che il vin è sa terminà ed ina mamma ha purtà quietamain sia quità tar siu Fegl. Il chapitel 2 da Gion cumenza en il mesem da la vita da mintgadi, e propi quai è il punct. Las pleds da Maria als servients èn tranter las pli quietamain pussantas da tut la Scrittura: «Faschai tut quai ch'el vus di.» Ella na sa betg exactamain tge ch'El vegn a far. Ella sa be tgi ch'El è. Perquai mussa ella tut quels enturn ella vi da Lui e sa retira. En quest'unica frasa è ina entira teologia da la fidanza. Ella n'instruescha betg Jesus, ella As fida. Ella na maina betg il resultat, ella prepara ils servients ad obedir. Sch'ti has gia legì ina spazialas, ina supplicaziun desperada senza savair co che Dieu respundess, alura es ti stà exactamain là nua che Maria era. Jesus dat a las servients l'incumbensa dad emplenir sis chastuns da crap, da quels ch'ins duvrava per ils ritus giudais da purificaziun, fin sur la rama. Mintga detagl ha pais. Quai eran vaschels per lavar, per allontanar l'impurezza cerimoniala. Jesus prenda quai che è vegnì fatg per il ritual e al transfurmescha en insatge che porta legria ad ina festa. Il vegl uorden dal lavar e dal sfurzar vegn substituì plaun e cun grazia tras insatge nov. Cura che il mastral da la festa tasta il resultat, è el sbalordì: il meglier vin è vegnì mess da vart per la fin. Per la lectura u il lectur nov vegn quest miracul numnà «segn»: Gion duvra quest pled cun intent. Ün segn mussa sur da sasez. Il miracul è real, ma el è era in signal: Quel che fa quai n'è nagin rabbi ordinari. Per la creditenta u il creditent da lunga data: ponderescha tge che ils «chastuns da crap» pudessan representar en tia atgna vita, las rutinas religiusas, las usanzas da duair che èn daventadas sechas. Jesus n'è betg vegnì per condemnar tes vaschels vids. El è vegnì per als emplenir fin sur la rama e als transfurmar en insatge che porta plaschair. Il meglier, en Sias mauns, n'è mai davos tai. El vegn adina preparà.

    Mussar il diAudio disponibel
  3. Di 3

    Ti stos naschair da nov

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Nicodemus vegn durant la notg. El è in fariseer, in dals umens ils pli instruids, ils pli respectads e ils pli ventireivels en chaussas religiusas a Jerusalem. El ha studegià las Scrittiras tutta sia vita. El ha observà la lescha cun premura scrupulusa. Tuttina n'al lascha insatge en el betg ruaus. El vegn en il stgir, forsa per betg vegnir vis, forsa perquai che las dumondas che brischan en el na pon betg pli spetgar sin la glisch dal di. Quai che sia raschun saja, Jesus al retschaiva senza ina plaid da reproscha. La porta è averta, era a mesanotg. Jesus va directamain al center da quai che Nicodemus ha basegn: «Dumogn, dumogn, jau ta dic: Sch'insatgi na vegn betg nascì da nov, na po el betg vesair il regnum da Dieu.» Nicodemus, il scienziat, s'impedescha en questa lingua simpla. Nascer da nov? Co po in um creschì ir ina segunda giada en il corp da sia mamma? El pensa corporalmain, cura che Jesus discurra spiritualmain. E questa confusiun n'è betg unica per Nicodemus. Blers audan oz «nascì da nov» sco ina etichetta religiusa e betg sco ina realitad viva. Jesus vul dir insatge radical: la vita da Dieu sto vegnir plantada en tai da sura. Ti na pos betg entrar cun raschunar, betg cun meritar, betg cun ierdar. Ti stos vegnir fatg nov. Plinavant suonda il vers che vegn numnà l'evangeli en miniatura: «Uschè fitg ha Dieu amà il mund ch'el ha dà siu Figl unigen, per che tut quels che crain en el na vegnian betg pers, mabain hajan la vita eterna.» Legia quai plaunsieu. La dimensiun è sbalorditiva: il mund entir. Il motiv è l'amur: betg obligaziun, betg strategia, mabain amur. La moda è il dar: il regal il pli char che sa vegnir imaginà. E l'offerta è averta: tut quels. Questa pitschna plaid na lascha ordaifer nagin. Per il lectur che legia per l'emprima giada, quai è il battament dal cor da tut quai che Gion mussa en ils proxims dieschdotg chapitels. Per il cartent che ha citads Gion 3,16 ina milli giadas, ferma tai tar la pitschna plaid «uschè»: ella na di betg mo che l'amur da Dieu exista, mabain er sia dimensiun. Quant ha Dieu amà il mund? Uschè fitg ch'El ha dà. La crusch n'era betg ina necessitad cuntrari al veglia. Ella era amur, mesirada fin a l'ultima gutta. Nicodemus è vegnì en il stgir. El è turnà a chasa cun ina glisch ch'el na saveva anc betg explitgar dal tut. Questa medema glisch vegn offerta er a ti oz.

    Mussar il diAudio disponibel
  4. Di 4

    La dunna al funtaun

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Igl è mezdi, l'ura la pli chauda, cura che nagin cun bun sen na va ad avrir aua. Ed ussa vegn tuttina ina dunna al funtauna. Ella vegn sula, e la solitudine n'è betg per cas. Ella ha ina istorgia che l'ha fatg ina estra era tranter ses agens. Ella n'spetga nagina discussiun. Ed ella n'spetga zunt betg quella che ella survegn. Jesus sesa gia a la funtauna cura ch'ella arriva. Gion di ch'el «stueva passar tras la Samaria», ina via che bleras magistras e blers magisters giudeus evitavan, perquai che Giudeus e Samaritans na avevan inandret auter che disfavur ed ina visa. Ma Jesus sa decida per la via lunga tras il lieu difficil, perquai ch'i dat là ina dunna che sto vegnir chattada. El la dumonda per in sursaut aua, e uschia surpassa el mintga limita sociala da quel temp: la religiusa, l'etnica e la morala. Ella è stupefatta: «Co mai che ti, in Giudeu, As dumandas da baiver ad ina dunna samaritana?» Sia resposta tschorsa tut la discussiun. Betg el ha ordaivlament set, mabain ella. «Sche ti enconuschessas il regal da Dieu», di el, «e savessas tgi che ti dumonda da baiver, lura As ti dumandà el, ed el As avess dà aua viva.» Ella è vegnida per ir a prender aua e turnar. El è vegnì per ula offrir enzatge che fa ch'ella n'ha mai pli set: betg ina funtauna fisica, mabain ina funtauna d'aua viva che sguila en la vita eterna. El na discurra betg da bavrada. El discurra da la lunga, nunstizzabla brama da l'olma umana, che nagina relaziun, nagin success e nagina religiun n'ha mai satisfatg dal tut. Pli tard vegn il mument che müda tut. El raquinta ad ella da sia atgna vita: tschintg umens, ed igl um cun il qual ella viva ussa n'è betg ses um. El na di quai betg cun cruschadad. El al di cun la calma d'in che l'enconuscha dapi pli lung che ella sezza. Ella n'è betg vegnida a la cardientscha tras vargugna, mabain tras esser vesida. Ella currenta enavos en ses vitg e di: «Vegnit, guardai in um che m'ha ditg tut quai che jau hai fatg. Na è quai betg il Cristus?» Per la lectura nova u il lectur nov: observai che Jesus ha tschernì questa dunna, nunspetgada, emblidada, che viveva a la margina, sco l'emprima persuna en l'Evangeli da Gion a la quala el ha declerà averta ch'el è il Messias. Per la cardenta u il cardent cun experientscha: nua has ti ars aua or da fontaunas fauss? L'aua viva vegn anc adina offrida, e l'offerta è anc adina gratuita.

    Mussar il diAudio disponibel
  5. Di 5

    La guariziun a Betesda

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Imagina ti ina sala cuverta datiers in bagn a Ierusalem: tschintg sala plain malsauns, tschorvs, schliats, umens che avevan chalà d'spetgar insatge bun. Els avevan udi che l'aua sa muventava insaquants giadas, e tgi che entrava l'emprim vegniva guarì. In um giascheva leu gia daditg trentaotg onns. Trentaotg onns da guardar co ils auters rivavan l'emprim. Trentaotg onns «quasi». Jesus va directamain tar el. Betg tar il cas il pli dramatic, betg tar quel che cria il pli ferm, mabain tar quest um, consumà da decennis d'spetga. El dumonda ina dumonda che para quasi curiusa: «Vuls ti vegnir sanà?» (Gion 5,6). Pertge dumandar ad in malsaun sch'el less guarir? Perquai che Jesus n'è betg mo interessà da reparar in corp. El guarda l'entir um, er la part dad el che ha forsa fatg pasch cun l'impotenza, che aveva emprendì da sa definir tras sia condiziun. L'um na respunda nuot directamain a la dumonda. El declara pertge che quai n'ha fin ussa betg funcziunà. El pensa anc adina en furma dal bagn, el guarda anc adina al vegl sistem. E Jesus di simplamain: sa auza, prenda tes letg e va. Naginas auas. Nagin ritual. Nagina spetga. Be la pleda dal Figl da Dieu, e trentaotg onns paralisa fineschan en ina sulla frasa. Ma il chapitel na fina betg qua. Ils manaders religius èn furius, betg perquai che in um è guarì, mabain perquai che quai è capità sin il sabat. Jesus respunda cun ina da las pretensiuns las pli stupentas da tut la Scrittira: ch'el e il Bab lavuran ensemen, che il Figl ha l'autoritad da dar la vita, e che las Scrittiras ch'ils manaders studegian muntan sin el. La guariziun era in segn; la pretensiun è la substanza. Oz, auda Jesus che ta dumonda la medema dumonda quieta. Datti en tia vita in lieu, in'usanza, in led, ina tema, nua che ti has chalà d'spetgar da vegnir sanà? El n'aspetga betg che ti anfleschas il bagn giavüschà u il mument giavüschà. El stat dasper tai e dumonda sche ti es pront.

    Mussar il diAudio disponibel
  6. Di 6

    Il pan da la vita

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Il di avant questa discussiun aveva Jesus dà da mangiar a tschintgmilli persunas cun tschintg paun e dus pesch. La fulla aveva mangià fin ch'ella era sazia, ed ussa ha ella traversà il lai per al chattar danovamain. Quai è in mument tendren che daventa spert in mument penetrant. Jesus guarda la fulla e di en sai: vus n'essas betg qua perquai che vus avais vis in miracul, mabain perquai che vus avais retschavì in past gratuit. Els vulan il paun. El vul dar a els sasez. En suit vegn ina da las instrucziuns las pli profundas e las pli exigentas che Jesus ha mai dà. El declarescha: «Jau sun il paun da la vita. Tgi che vegn tar mai, n'ha mai pli fom, e tgi che crai en mai, n'ha mai pli set» (Gion 6,35). Per ina lectura per l'emprima giada: observa tge che Jesus fa. El prenda il basegn il pli fundamental da l'uman, il mangiar, la survivenza, quai ch'ins na po betg viver senza, e di ch'el è la resposta ad ina fom anc pli profunda. Mintga persuna che ha mai vivì sa tge che quai munta d'avair fom per insatge ch'ins na sa betg numnar. Jesus al numna qua. La fulla fa resistenza. Ella vul in signal, ironicamain suenter avair vis ch'el ha dà da mangiar a millis. Ella porta a bucca il manna, il paun che Dieu ha dà a lur babuns en il desert. Jesus corregia ils auditurs cun tenerezza: Moses n'ha betg dà quest paun, mabain il Bab, e quest paun mussava adina vers insatge meglier. Il vair paun dal tschiel dat la vita al mund, e quest paun è ina persuna. A la fin dal chapitel van blers dals disciplas davent. L'instrucziun saja memia dira, di ins. Jesus sa volva vers ils dudesch e dumonda sch'els vulan era ir davent. La resposta da Pieder è ina da las pli bellas en ils Evangelis: «Segner, tar tgi duain nus ir? Ti has pleds da la vita eterna» (Gion 6,68). Pieder na di betg ch'el ha chapì tut. El di ch'i n'exista nagin auter lieu per ir. Quai è la confessiun sincera da mintga olma che ha vairamain scuntrà Jesus. Betg che mintga dumonda ha ina resposta, mabain ch'el sulet sadella la fom la pli profunda. Da tge ta nutrischas ti oz, che ta lascha vid in vid la saira? Il paun da la vita vegn anc adina purschì.

    Mussar il diAudio disponibel
  7. Di 7

    Flums d'aua viva

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Quai è l'ultim di da la Festa da las Tendas, ina festa da ina emna a Jerusalem, nua che mintga di in sacerdot purtava aua da la fontauna da Siloa e la versava sin l'altar, ina memoria viva da l'aua che Dieu aveva dà a Israel en il desert. La glieud è radunada, la tseremonia ha cuntanschì ses culm, e en quest mument carschà sa metta Jesus en pe e clamà cun pleds che han stuì far taschair mintga discurs en la vischinanza: «Sch'insatgi ha set, ch'el vegnia tar mai e bieva!» (Gion 7:37). Per in lectur nov è important da savair tge che questa festa significhava per quella glieud. Aua en ina terra sitgenta n'è betg ina cumadivitad, ella è la vita sezza. La tseremonia entira era ina uraziun, ina brama, ina regurdientscha che Dieu aveva ina giada fatg sgular aua or da ina grippa. Jesus sa chatta en mez questa uraziun e di: jau sun la resposta. El va anc pli lunsch: tgi che crai en el, na survegn betg be aua viva, mabain daventa ina funtauna da quella. «Dal corp da quel che crai en mai, vegnan a sgular flums d'aua viva» (Gion 7:38). Il Spiert da Dieu, che abita en in uman, na satisfa betg be, el surfluescha. Il chapitel è plain divisiun. Intgins dian ch'el saja in profet. Auters dian ch'el saja il Cristus. Auters al vulessan arrestar. Era ils uffiziants tramess per al prender turnan svidas, e dian simplamain: «Mai n'ha in human discurrì uschia sco quest» (Gion 7:46). I dat insatge en ils pleds da Jesus che ferma la glieud, era cura ch'ella vegn cun l'intenziun da al fermar. Nicodemus, che nus avain encontrà en il terz chapitel cura ch'el vegniva da notg tar Jesus, sa fa udir cun moderaziun en il cussegl e dumonda ina giustia. Quai è pauc, ma quai è curascha. El n'è anc betg dal tut avert, ma el va vers la glisch. Pensa oz nua che ti has set. Betg set d'aua, mabain da pasch, da senn, dal sentiment che tia vita va en ina direcziun che vala. Jesus sa tegna anc adina en pe e clamà anc adina la medema invitaziun. Ils flums ch'el empermetta n'èn betg in rintg: els sbuordan or da tai en la vita da tut quels che ta circundeschan. Vegn e bieva.

    Mussar il diAudio disponibel
  8. Di 8

    La Glisch dal Mund

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Il chapitel cumenza damaun a bunura: ils pitgs dal tempel sa empleneschan cun glieud, e Jesus sa metta a sezzer per instruir. Ils manaders religius trient en ina dunna che era vegnida sgarrada en adulteri e la mettan davant la fulla, buc per premura per la giustia, mabain per metter Jesus en ina trapla tranter misericordia e lescha. Quai è in mument crudel, e ella n'è nagut auter che l'instrument. Jesus s'engenuglia e scriva en la terra. Nus na vegnin mai a savair tge ch'El ha scrit. Lura s'auza El e di la frasa che resuna dapi duamila onns: "Quel che n'ha nagin puccau tranter vus, che tschiffi l'emprima crappa sin ella" (Gion 8,7). In suenter l'auter, cumenzond cun ils pli vegls, van els davent. Cur che Jesus guarda si, resta mo la dunna. El n'la condemna betg. El ____ di ch'ella saja ir ed haja da betg pucar pli. Pli tard, adina anc en il tempel, fa El la segunda gronda decleraziun "Jau sun" en l'Evangeli da Gion: "Jau sun la glisch dal mund. Quel che suonda mai, na va betg en la stgirezza, mabain ha la glisch da la vita" (Gion 8,12). La glisch en la Scrittira n'è betg mo clerezza: ella è revelaziun, direcziun, quai che ta mussa nua che ti es e nua che ti vas. Ir en la stgirezza n'によ vul betg mo dir esser confus: quai vul dir esser pers senza savair quai. Jesus di ch'El saja la medischina per questa cundiziun. Quai che suonda è ina lunga e ferma dispita cun ils fariseers davart identitad, autoritad, vardad e libertad. Jesus ans di che la vardad als fa libers, ed els sa rabbiaschan e persistan ch'els n'hajan mai stuì servir a nagin. El discurra d'ina sclavitad ch'els na vesan betg: la sclavitad dal puccau, il mode co che la malfatga plega ina vita enturn sasezza, fin ch'ella na po pli sa drizzar. La vera libertad, di El, vegn tras il Fegl. Il chapitel arriva a l'culmen cun ina pretensiun uschè gronda ch'els vulan guntgir El cun crappa sin il lieu: "Avant che Abraham è vegnì al mund, sun jau" (Gion 8,58). Buc "jau era", mabain jau sun. Il preschent etern. Il num che Dieu sez ha dà a Mose en il pruner ardent, ussa pronunzià d'in um en in curtgin da Jerusalem. Per in nov creder è quai il cor da tut quai che Gion construescha. Per il sant ch'ha gia fatg blera experientscha, resta oz puspè en la pisa da quai: l'etern JAU SUN, che s'ha sbassà per scriver en la terra tar ina dunna disonurada, è lez medem che tegna ensemen tut las chaussas.

    Mussar il diAudio disponibel
  9. Di 9

    In um naschì tschorv

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Imagina in um che n'ha mai vis ina sort dal sulegl. El è naschì en la stgirezza, buc la stgirezza d'ina notg nauscha, mabain la stgirezza da mintga di da sia vita. El sesa vid via e dumonda charitad, ed ils student passan davant ed fan ina dumonda teologica: tgi ha pucau, che quai è daventà? Jesus na vul savair nagut da quai. El fa in'autra vista sin tut en in sulet flad: la tschorvadad da quest um n'è betg ina chastiadad, ella è ina tela. Dieu è a chaschun da pitgurar insatge glorius. Jesus spida sin la terra, fa in tec argila ed unscha ils egls da l'um. Quai è in miracul curius, terrester: il Fegl da Dieu che duvra pulvra e saliva, la medema materia da la creaziun. Lura tramett El l'um a sa lavar en la pischina da Siloa, che Gion ans declera che signifitga "Tramess". L'um va, sa lava e turna vesent. Observa ch'el obedescha avant ch'el po vesair quel che l'ha guarì. La fidanza funcziuna savens propi uschia: nus ans mainin vers quai che Jesus di, avant che saver bain tgi ch'El è. Quai che suonda è quasi cumic en sia tragica. Ils vischins na pon betg crair che quai saja il medem um. Ils fariseers al purtan a dumonda, dus giadas, perquai che la guariziun è succedida sin il sabat. Els interrogheschan ses geniturs. Els numnan Jesus in pucader. Ed en mintga ruond da dumondas daventa quest anteriur tschorv e dumandader pli e pli curaschus. El cumenza cun "In um ch'ha num Jesus" e fa fin, suenter che Jesus l'ha puspè chattà, a crudar a Ses pes e dir: "Segner, jau crai" (Gion 9,38). L'um che n'ha betg pudì vesair è daventà la persuna cun ils egls ils pli clers en l'entir chapitel. Quai che vala da star in mument vi da quai oz: ils fariseers vesevan perfetg e èn restads cumplettamain tschorvs, entant che il dumandader en la sulsa ha survegnì en il medem suentermezdi la vista corporala e la vista spirituala. Jesus ha ditg: "Uschè ditg che jau sun en il mund, sun jau la glisch dal mund" (Gion 9,5). La glisch na tracta betg cun la stgirezza: ella arriva simplamain, e la stgirezza sa retira. Tge che t'ha tegnì en la stgirezza, dubi, vergogna, ina plaga che ti portas dapi onns, Jesus n'at dumonda betg da la declerar l'emprim. El at dumonda d'ir e da sa lavar.

    Mussar il diAudio disponibel
  10. Di 10

    Il bun pastur

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Las nursas n'èn betg animals gloriusas. Ellas n'èn betg sulvaschas sco liuns ni svelta sco chavals. Ellas sa perdan e panicheschan. Ellas dependan dal tut dad enzatgi che enconuscha la via. Jesus ha tschernì questa maletgada cun intenziun cura ch'el ha ditg: «Jau sun il bun pastur» (Gion 10,11), e sche nus essan sincers, la maletgada ans pass meglier che nus vulain admetter. Jesus fa en quest chapitel in cuntrast net tranter il bun pastur e il pastur pajà. Il pastur pajà ha l'emplaz, ma betg las nursas. Cura che il luf vegn, fugi el, betg necessariamain perquai ch'el è mal, mabain perquai che las nursas n'èn betg propi sias. Il bun pastur, en cuntrast, dat sia vita per las nursas. Quai n'è betg ina metafora che Jesus tschertga, mabain ina profezia vers la quala el va. El descriva la crusch avant ch'el l'ha rampada, e di enzatge stupent: «Nagin na mi prenda la vita, mabain jau dun ella da mia atgna voluntad» (Gion 10,18). La crucifixiun n'è betg capitada a Jesus. El l'ha tschernida, per tai, enconuschend plainamain il pretsch. El discurra era dad enconuscher sias nursas, e dad esser enconuschents d'ellas, en il medem flad ch'el descriva co ch'el enconuscha il Bab: «Jau enconusch mias nursas, e mias nursas m'enconuschan, sco che il Bab m'enconuscha e jau enconusch il Bab» (Gion 10,14-15). Quai è ina auzada stupenta. L'intimitad che ti has cun il Pastur è furmada suenter l'intimitad en la Trinitad sezza. Ti n'es betg in numer en in muvel. Ti es enconuschent. E lura datti la empermischun che ha dà fermezza a bleras cors tremblantas durant ils tschientaners: «Mias nursas dattan bada a mia vusch, jau las enconusch ed ellas suondan mai. Jau dun ad ellas la vita eterna, ed ellas na van mai a perder, e nagin na las ruba or da mia maun» (Gion 10,27-28). Dus mauns vegnan numnads, quel dal F図 e quel dal Bab, e las nursas èn tegnidas en omadus. Tge che ti confrunteschas oz, ti na gliteschas betg tras quels dits. Ruaussa en quai.

    Mussar il diAudio disponibel
  11. Di 11

    Lazarus, vegn ora!

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    In detagl en Gion 11 ha dà bibliotecas entiras a teologs da scriver e vegn remartgà dals uffants sulet immediat: «Jesus ha bragelà» (Gion 11,35). Quai è il vers il pli curt da la Bibla ed in dals pli impurtants. Quel che dat bainprest a Lazarus la clamada per turnar or da la mort, stat l'emprim davant la fossa e bragia. El na fa betg teater da la dolur. El na fa betg be las moziuns da la cumpassiun. El è vairamain tutgà. Il pled che Gion duvra lascha supponer ch'el haja suspirà or da la profunditad, sco ina unda che s'auza dal fund da l'ocean. Il Dieu da l'univers bragia davant ina fossa. En quai che nus vegnin al miracul, duain nus s'asseta si tar las sorellas. Maria e Marta dian totas duas la medema chaussa cur ch'ellas vesan Jesus: «Segner, sche ti fississ stà qua, n'avess mes frar betg stuì murir» (Gion 11,21.32). En la resposta da Jesus a l'ina e a l'autra n'exista nagina reproscha. El na di betg: «Vus duvrassas avair confidà dapli en mai.» A Marta vegn el cunter cun teologia: «Jau sun la resurrecziun e la vita» (Gion 11,25), e a Maria cun larmas. El è grond avunda per dar a tai tuttas duas, e sabi avunda per savair tge che ti has basegn l'emprim. A la fossa è la scena bunamain nunsupportabla en sia dramatica. Jesus cumonda da rudlar davent la preda. Marta fa opposiziun, practicamain, sincerment: «Segner, el pida gia, perquai ch'el è mort dapi quatter dis» (Gion 11,39). Quatter dis ston esser impurtants. La tradiziun giudaica ha tegnì che l'olma resta durant trais dis datiers dal corp. Suenter quatter dis n'ha quai ì ni spranza ni nagut, tenor mesira umana. Jesus ha spetgà fin che la spranza n'era betg mo flaivla, mabain svanida. Lura ha el gì uraziun a ferma vusch, betg per sasez, di el, mabain per la fulla, ed el ha clamà en il stgir: «Lazarus, vegn ora!» E il mort è vegnì ora. Sche ti observas, Jesus na va betg a tschertgar Lazarus. El clama, e la vita obedescha a sia vusch. Quai è la medema vusch che ha clamà il mund a la vita en Genesis, la medema vusch che clamarà in di mintga fossa ad avrir. Sche ti es oz en ina situaziun che è morta dapi quatter dis, u dapi quatter onns, è Jesus anc adina a l'entrada e clama anc adina.

    Mussar il diAudio disponibel
  12. Di 12

    L'ura è vegnida

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Gion 12 è in chapitel d'arrivadas e da cumgiads, da chaussas che vegnan en focus e d'autras che sfuian. Sis dis avant la Pasca prenda Maria da Betania, la medema dunna che era sesida a las pes da Jesus entant che sia sora era surchargiada da lavur, ina liter ungent char ed unscha ses pes, als stritgond cun ses chavels. La chasa vegn ples da bun odur. Judas fa objecziun en num da l'economia. Jesus la defenda: ella haja fatg quai per il di da ses suppeliment, di el. Ella n'ha forsa betg chapì entiramain tge ch'ella faschaiva, ma l'amur aveva dà ad ella ina enconuschientscha che nagin calcul na pudess mai dar. Pli tard suonda l'entrada triumfala: la fulla che tegn en maun ramas da palma, che clamà «Hosanna» e che sterna ses mantels sin la via. Quai para ina incoronaziun. Ed els è ina, mo betg da quella sort che tut las persunas speran. Ils dischipels sezs, ans di Gion, n'han betg chapì tge che succedeva avant la resurrecziun. Bler sut ils pli impurtants mumants na ils enconuschain nus strusch, entant che nus vivin enamez. Pli tard vegnan intgins Grecs tar Filip cun ina dumonda simpla: «Signur, nus vulessan vesair Jesus» (Gion 12:21). Quai è ina da las frasas las pli profundas e las pli quietas da l'Evangeli. Quests umens èn da las naziuns, estras, glieud che n'aveva nagin dretg ereditar sin las empermischuns d'Israel, e tuttina vulan els vesair Jesus. Lur arrivada para da tschaffar enzatge en el. El annunzia: «L'ura è vegnida che il Fieu da l'uman vegn glorifitgà» (Gion 12:23). El discurra d'in gran da forment che sto crudar en la terra e murir, avant ch'el po purtar fritg. El discurra da sasez. El discurra da nus. Pli tard prega el cun vusch auta, e il Bab respunda dal tschiel cun ina vusch sco tun, e la fulla s'imparta davart tge ch'ella ha udì. Intgins dian ch'in anghel hajia discurrì; auters han udì mo in canera. Il medem tun, udì differentamain, tenor l'ureglia che al retschaiva. Jesus di: «Uss vegn il mund giudicà, uss vegn il signur da quest mund bittà ordaifer. Ed jau, cur che jau vegn auzà da la terra, tir jau tuts tar mai» (Gion 12:31-32). La crusch n'è betg ina sconfitta vestgida sco victoria. Ella è la victoria vaira. Latta che oz quest auzar ta tiria pli datiers.

    Mussar il diAudio disponibel
  13. Di 13

    Il Retg survient

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Imaginescha ti la scena: la stiva ensi, la notg avant la cruch, e Jesus, che sa fitg bain che tut è dà en ses mauns, ch'el è vegnì da Dieu e turna tar Dieu, sa auza da la tavla, liea in maldin enturn la tgirutscha e cumenza a lavar ils pes a ses dischipels. Il Creatur da l'univers engenuglia davant las creaturas ch'el ha creà. Sche quai na ta fa betg ristgar, lai ear ina giada. Per in lectur che legia per l'emprima giada: en l'antica era il lavar ils pes il fatg dal servient il pli bass da la chasada. Las vias eran pulvrusas e ils pes en sandalas eran sblers. Nagin da stan na lavava ils pes ad in auter. Perquai spaventa Peder uschè: «Segner, lavas ti a mai ils pes?» (Gion 13,6). Jesus fa alch che tut en quella stiva chapivan sco bass per el, ed el til fa cun intenziun, cun amur, senza dubitar. Ma qua datti dapli che mo ina lecziun d'umilitad, er sch'ella pudess gia occupar ina vita entira. Jesus di a ses dischipels: «Sche jau, il Segner e il Magister, hai lavà ils pes a vus, lura stuais er vus lavar in a l'auter ils pes» (Gion 13,14). El na dat betg mo in exempel da posiziun, el definescha la grondezza da nov. En il reginavel ch'el construescha è quel che serva quel che mena. Il pudair na t'auza betg sur ils umans, el ta tramida tar els. Per il cartents d'experientscha: Gion ans di che Jesus ha lavà ils pes er a Judas. El saveva che Judas al trada anc avant che la notg saja a fin, e malgrà quai ha el engenuglià davant el. Quai n'è betg naivitad, quai è in'amur suverana e deliberada che na lascha betg sminuir sia valur tras la fallida da quel che ella serva. Quai è in purtret da grazia che duess far taschair mintga excusa che nus preschentain per refusar buntad a quels che han fatg dal mal a nus. Ua, tia tgirutscha è forsa in telefon che ti has spargnà, ina lavur sut tia posiziun professiunala u in pled amiaivel per insatgi che nu l'ha betg merità. Il Retg servient ta mussa la via. La dumonda è sche ti al suandas fin sin tes schanuglias.

    Mussar il diAudio disponibel
  14. Di 14

    La via, la verdad e la vita

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Ils dischipels han tema. Jesus ha gist ditg ad els ch'el parta, che in dad els al trada e che Peter, lur crap, al renega avant la damaun. En la stanza ha da ver parì sco sch'il paviment cedess. Cunter quest mument da tremblar discurra Jesus cun ina da las pli tenras paraulas da tut la Scrittira: «Ils cors n'duain betg vegnir turbads. Cartai en Dieu e cartai er en mai» (Gion 14:1). Per qual che è nov en la Bibla è quest chapitel in dun ed ina charta. Jesus di ad ils dischipels ch'el va a preparar in lieu per els e ch'el turnia per els. Thomas, sincer sco adina, di clar e net: nus na savain betg nua che ti vas, co pudain nus lura savair la via? E Jesus respunda cun ina pretensiun uschè absoluta che quella ha resunà tras dus melli onns da brama umana: «Jau sun la via e la verdad e la vita. Nagin na vegn tar il Bab, ordaifer tras mai» (Gion 14:6). El na di betg ch'el enconuscha la via, ni ch'el ta mussa la via. El di ch'el è la via. La via e la meta èn la medema Persuna. Per quels che van gia onns cun Cristus: ristga in mument tar la pled verdad. En in mund che tracta la verdad sco ina preferenza, pretenda Jesus d'esser sia fontauna e sia substanza. Tut quai ch'è vaira, ch'è vegnì ditg u scuvert, è vaira perquai ch'i reflectescha, per bain mo flaivlamain, quel che è sez la Verdad. Cura che ti As fidas dad el, na tegnas ti betg ad in sentiment ni ad ina filosofia, ti stas sin l'unic fundament che na va mai. E lura è la vita, betg mo exister, mabain la vita che la mort na po betg terminar. Jesus n'offra betg ina versiun pli lunga da quai che ti has gia. El offra enzatge qualitativamain different: la vita che sbrofa dal Bab sez, tras il Fieu, en mintgin che vegn. Quai che turba oz tes cor, e enzatge al turba, ti has retschet la medema invit che ils dischipels en quella stanza survart. Creda. Betg a la cieca, mabain cun egls averts sin quel che ha ditg ch'el è la via a chasa.

    Mussar il diAudio disponibel
  15. Di 15

    Il tschep da vigna e ils ramuns

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Enzanua tranter la stanza survart e il curtgin da Getsemane fa Jesus ina pausa e dumonda in dals maletgs ils pli intims ch'El ha mai dattan da la vita cristiana. «Jau sun il tschep da vigna, vus essas ils ramuns», di El (Gion 15,5). Sch'ti has mai vis in tschep da vigna, sas ti che il ramun na sa stenta betg da producir fritg. El resta simplamain collià. La vita dal tschep sulza tras el, e il fritg è la consequenza natirala da questa colliaziun. Per in lectur nov è questa maletg enormamain liberant. La vita cristiana n'è betg en emprima lingia ina chaussa da s'engaschar anc dapli. Ella ha da far cun restar datiers. Jesus di: «Restai en mai, e jau en vus». Quest pled «restar» vul dir persister, far sia chasa, betg sa distanziar. Il ramun che sa separa dal tschep na lavura betg ed n'ha betg success cun producir racenas; el sa sechescha simplamain, perquai che senza il tschep n'ha el nagina vita. Jesus di cleramain: «Senza mai na pudais vus far nagut» (Gion 15,5). Quai n'è nagin scuraschament, mabain ina invitaziun da chalar d'ans stancar e da cumenzar a tschaffar or da la vera funtauna. Per quels che van gia daditg cun il Segner: observa tge che Jesus di davart il rol dal Bab: «Mintga ramun che porta fritg, quel nettegescha el, per ch'el porta anc dapli fritg» (Gion 15,2). Il pled translatà cun «nettegescha» vul era dir rabattar, tagliar enavos. Il vignader allontanescha ina part buna, per che quai che resta possia daventar grond. Sche ti ès en ina stagiun da perdita, da reducziun u da rabattar, na declera quest vers betg davent la dolur, ma el di tgi che tegna las forschas e pertge. Il Bab rabattescha ils ramuns ch'El stima il pli. E tras tut quai va l'amur. Jesus fundescha l'entir maletg sin l'amur tranter il Bab e il Figl, ed al extenda lura a nus: «Restai en mi'amur» (Gion 15,9). Quai n'è nagin contract d'ademplir, mabain ina relaziun per vegnir abitada. Il fritg, l'legria, l'obedienza, las empermischuns exaudidas, creschan or da l'amur, betg or da la fadia. Oz na ta dumonda betg co ti pos producir dapli fritg. Dumonda a tai sez quant datiers dal tschep che ti es.

    Mussar il diAudio disponibel
  16. Di 16

    Il Consolatur empermess

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Jesus discurra anc a ses dischipels la notg da sia captivaziun, ed el di ad els insatge che duai avair tunà quasi nuncreschaivel: «Igl è per voss bain che jau vom davent» (Gion 16,7). Per voss bain, ussa pli bun, pli avantagius. Co pudess la partenza da Jesus esser meglra che sia preschientscha? La repartiziun è il Spiert Sontg, il Consolatur, e quest chapitel è sia gronda preschentaziun. Per in nov lectur: il pled Consolatur translatescha il pled grec Paraclet, che porta ina rica gamma da significaziuns: insatgi clamà daspera per gidar, in advocat, in cussegliader, in rinforzader. Cura che Jesus era sin terra, era el fisicamain preschent mo en in lieu a la giada. Il Spiert ch'el ha empermess duai restar en mintga cartent, en mintga lieu, adina. Ils dischipels eran duront da perder il Jesus visibel e da retschaiver Dieu che abita en els. Quai n'è betg in pass enavos, quai è in pass sbalordiv enavant. Jesus descriva l'ovra dal Spiert en trais direcziuns. Envers il mund, il Spiert convinc quai ch'è pec, giustia e derschader, el fa sentir real ed urgent als cors umans las realitads invisiblas da l'eternitad. Envers ils dischipels, il Spiert guida en tutta la verdad e prenda quai che appartegna a Cristus e al annunzia a quels che appartegnan ad el. E envers l'avegnir, il Spiert mussa il vegnent, uschia che il pievel da Dieu n'è mai bandunà en l'nunenconuschent senza guid. Per il cartent che marscha dapi onns cun il Segner: observa la tenerezza en il vers 22: «Voss'aflicziun vegn a sa midar en legria». Jesus na di betg che l'aflicziun vegn remplazzada da legria, sco sch'il duler n'avess mai dà. El di ch'ella vegn midada, transfurmada, la medema materia nua tgirada daventa insatge nov. La cruch sezza è il model: il pli mal venderdi da l'istorgia è daventà il fundament da la vita eterna. Tia tristezza na va betg a perder en ils mauns dal Spiert. Oz n'es ti betg bandunà. Il Consolatur è vegnì, ed el è pli datiers che tes proxim sulet.

    Mussar il diAudio disponibel
  17. Di 17

    Jesus prega per tai

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Avant che Jesus è ì en il curtin nua che Judas al duaiva trair, ha el fatg ina posa e pregà. Betg ina uraziun svelta, betg ina supplica suttamurmuida, mabain in lung discurs senza prescha cun siu Bab, che Gion 17 ans conserva sco ina brev laschada averta sin ina maisa. Ed qua è quai che duai far star: voss num è, en in tschert senn, en questa uraziun. Jesus n'ha betg be pregà per ils indesch umens che stevan datiers. El ha pregà per tuts quels che vegnan a crair tras lur plaid, e quai includa tai che legias quai oz. Jesus cumenza cun pregar per sasez e dumonda al Bab da al glorifitgar, uschia ch'el possia glorifitgar il Bab. Silsuenter prega el per ses dischipels: ch'els vegnian mantenids, ch'els sajan in e ch'els vegnian sanctifitgads en la verdad. Ma lura engrondescha el il tschertgel: «Jau na supplitgesch betg be per els, mabain er per quels che vegnan a crair en mai tras lur plaid» (Gion 17:20). Fa qua ina posa. Il Fieu da Dieu, paucas uras avant la crucifixiun, cun il pais da la crusch gia sin ils mussals, ha duvrà in toc da ses ultim flad per pregar per tai. Per il lecturs nov vegn quest chapitel part giada numnà l'Uraziun dal grond sacerdot, perquai che Jesus s'avischina qua sco noss grond mediatur: quel che sa mett tranter nus e Dieu e defenda noss cas. Per il cartent exercità: observa tge ch'el dumonda. Betg che nus vegnian prendids davent dal mund, mabain che nus vegnian protegids dal mal, entant che nus restain en il mund. El na prega betg per tia fugia. El prega per tia protecziun, per tia sanctadad e per tia unitad cun ils auters cartents. Il cor da l'uraziun batta en il vers 3: la vita eterna n'è betg ina destinaziun che nus cuntanschain suenter la mort, ella è da enconuscher Dieu uss, persunalmain e veramain. Tala enconuschientscha müda la moda co ti sa dasdas la damaun. Ti n'es betg emblidà. Ti es accumpagnà d'ina uraziun, da la part dal Fieu da Dieu sez, la qual il Bab exaudescha adina.

    Mussar il diAudio disponibel
  18. Di 18

    Il tradiment e l'arrestaziun

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    I dat in mument en Gion 18 che ins legia facilmain sur, ma cur che ins al ha vis ina giada, na po ins betg pli far sco sch'ins n'al avess betg vis. Cur ch'ils soldads e las uffants vegnan a prender Jesus egl iert, vegn El enturn, betg anavos, e dumonda els: «Tgi tschertgais?» Els respundan: «Jesus da Nazarets.» Ed El di: «Jau sun quel.» Tar questas pleds sa tira tut la cumpagnia armada anavos e croda a terra. Quels che vulevan arrestar vegnan arrestads dal tun da Sia vusch. Quai n'era nagin victima nunhurtenta che vegniva pigliada durant la notg. Quai era in Retg che ha tschernì da vegnir prais. Gion 18 passa svelt tras ina da las notgs las pli stgiras en l'istorgia umana: Judas che maina soldads cun laternas e fachlas per chattar la Glisch dal mund, Pieder che tira la spada e taglia davent l'ureglia ad in servient, Jesus manà l'emprim tar Annas e lura tar Caifas, e suenter tar Pilatus. E tessì tras tut quai, sco in fil da led, è la renegaziun da Pieder: trais giadas, exact sco Jesus aveva ditg. «Simon Pieder steva là e s'ha stgaldà.» El steva tar il fieu da l'inimi e s'ha stgaldà, entant che siu Segnur vegniva dumandà endadens. Quest pitschen detagl fa mal al cor. Per il nov lectur è important da savair che Pilatus era il guvernatur roman, quel che aveva l'autoritad legala da ordinar ina crucifixiun. El n'ha chattà nagina culpa en Jesus, e tuttina è el vegnì manipulà da la massa e dals mainaders religius vers ina sentenza cunter la quala sia atgna conscienza sa defendeva. La dumonda ferma da Pilatus, «Tge è vardad?», è vegnida pronunziada a Quel che aveva gist declarà dad esser la vardad, ed el è ì davent senza spetgar ina resposta. Oz na sta betg memia lunsch da Pieder. La gronda part dad ils da nus ha ina giada u l'autra stgaldà ad il fieu fosch: ans avain tegnì quiets davart nossa fai cura che quai custava insatge, avain tschernì la cumadad empè da la convicziun. La bunna novitad è che l'istorgia da Pieder n'ha betg la fin tar il fieu. Ni la tia.

    Mussar il diAudio disponibel
  19. Di 19

    Igl è accumplì

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    In sulet pled en il grec original, tetelestai, vegn translatà cun trais pleds: «Igl è accumplì.» Gion 19,30 registrescha quels sco ultims pleds deliberads da Jesus, avant ch'El ha cliná il chau e rendì il spiert. Quai èn ils pli impurtants trais pleds che sajan mai vegnids ditgs, ed els n'eran betg in sigl da sconfitta. Ils commerziants dal mund antic stampavan il medem pled sur d'in debit pajà. Tetelestai. Pajà cumplettamain. Quai che Jesus ha declerà dal cruci n'era betg che sia vita saja a fin, mabain che l'ovra saja fatga. Gion 19 è sincer. El na smoilia betg la suffrientscha. La flagellaziun, la curuna da spinas, il manti da deris, la crusch purtada tras la citad, ils clavs, las uras d'agunia publica: Gion registrescha tut cun ina penna stabla e trista. El era là. El steva datiers la crusch cun Maria, la mamma da Jesus, ed el ha udì Jesus a pledar dal cruci. Cura che Jesus ha vis sia mamma e il dischipul amà ensemen, als ha El dà in a l'auter: «Dunna, vez, quai è tes figl!» e «Vez, quai è tia mamma!» (Gion 19,26-27). Era en la mort ha El gì tgira da quels ch'El amava. Per il lectur nov agiuta da chapir che mintga detagl da la crucifixiun ha accumplì profezias veglias, scrittas plirs tschient onns pli baud: ils schuldads che tiran la sort per Sia vestgida, nagin dals Sies ossa che vegn rut, Sia vart che vegn trapassada. Gion renviescha adina danovamain a quai, betg sco curiusadad, mabain sco perditga: quai n'era nagin accident. Quai era in plan, tegnì en il cor da Dieu avant la fundaziun dal mund. Per il crettent che ha udì questa istorgia fitg savens: sesa oz cun la pisa da quai che «accumplì» vul dir. Per tai n'è nagut pli d'agiuntar. Nagin sfurzar, nagin gudogn, nagin cumprovar da tai sez na po meglierar quai che El ha declerà sco cumplet. Il debit è stampà. L'ovra è fatga. Tia unica reacziun è da l'acceptar.

    Mussar il diAudio disponibel
  20. Di 20

    La fossa vida

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    Maria Magdalena è ida a la fossa cura ch'igl era anc stgir. Quel detagl n'è betg mo ina indicaziun da temp: quai è in purtret da la dolur. Ella è vegnida avant che il sulegl era levà, perquai ch'igl era stà impussibel da durmir e la fossa era l'ultim lieu nua ch'ella l'aveva vis. Ella ha chattà in sepulcher avert ed ina fossa vida, e sia emprima reacziun n'è betg stada legria, mabain sentiment da perdita: «Els han prendì davent il Segner or da la fossa, e nus na savain betg nua ch'els l'han mess» (Gion 20,2). La dolur pon far che nus renconuschain be plaunsieu in miracul, era cura che nus essan endacurt entaifer el. Pieder e Gion èn currids a la fossa. Gion ha surpassà Pieder, ma è sa fermà a l'entrada. Pieder, fidaivel a sia natira, è ì dretg enturn. Els han vis las fassas da lain là e il maun-nas che era stà enturn ses chau, pliegà ordinari a sia vart. Gion di ch'el hajia vis e cartì. Il maun-nas pliegà è pitschen, ma el ha dà fervent a creders durant tschientaners. Ils laruns da fossas sa derasan svelt. Quel che plieia il maun-nas di che el ha bandunà il lieu tenor sias atgnas cundiziuns. Lura vegn il mument che ha tutgà cors durant duamilli onns. Maria steva ordaifer e bragiva, e Jesus resuscità ha prononzià ses num. Be ses num: «Maria». Ed ella l'ha renconuschì sin il lieu. «Rabbuni», ha ella dit, quai che vul dir Magister. Uschia para la resurrecziun a tut datiers: betg ina discussiun teologica, betg ina visiun che orbescha, mabain tes num prononzià da quel che ti pensavas d'avair pers per adina. El n'è nagina regurdientscha. El n'è nagina metafra. El viva, ed el enconuscha tes num. Per il lectur nov cuntegna quest chapitel era il dubi fitg enconuschent da Thomas e la resposta pazienta e gratiusa da Jesus, ina prova che la lutga sincera è bainvegnida en sia preschientscha. Per il creder cun experientscha: observescha che l'emprim pled dal Cristus resuscità a ses dischipels è la pasch, prononzià duas giadas. Tge che ti porti era en quest di, quest pled vegn anc adina prononzià sur tai.

    Mussar il diAudio disponibel
  21. Di 21

    Pasch mias nuorsas

    La lectura d'oz

    Meditaziun

    La resurrecziun n'è nagina nota a fin da pagina: ella è in cumenzament. Gion 21 s'avra a la riva dal Mar da Tiberias, nua che set dischipels èn turnads tar quai ch'els enconuschevan: pestgar. Las rets èn vidas. La notg è stada lunga. Lura clama in stranier da la riva e di ad els da trair la reta a dretga, ed els na pon pli la trair a bord, uschè pesanta è ella dals pescs. Quai è il Segner. E Pieder, cura ch'el auda quai, n'aspetga betg la barca: el sa bitta en l'aua. Suenter 21 chapitels mussa Gion anc adina che Jesus vala mintga siglida senza dignitad e da tut cor. Quai che suonda sin quella riva è ina da las scenas las pli tenras da tut la Scrittira. Jesus ha gia empisà in fieu. El ha gia pane e pesch pront. Il Retg dals retgs resuscità prepara il dejugn per pestgaders stanchels. Per tgi che legia per l'emprima giada: prenda quai a cor, uschia è Dieu. El na ve betg a l'encunter a noss sbagls cun ina predica; el ve a l'encunter a nossa vidanza cun in past. Per tgi che crai gia da lung temp: observa tge che Jesus na di betg. El na di betg: «Jau at hai ditg uschia.» El di: «Vegnì e mangiai» (Gion 21,12). Lura vegn la restauraziun da Pieder. Trais giadas dumonda Jesus: «Ma ames ti?», ina giada per mintga renegaziun tar l'auter fieu en la curt dal sacerdot suprem. Mintga dumonda è ina plaga che vegn lavada e serrada. Mintga resposta, «Pasculescha mes agnals... Pasculescha mias nuorsas... Pasculescha mias nuorsas», metta puspè en maun in incarica ch'era crudà or da quellas. Pieder n'è betg messà da vart tras sia fallida; el vegn tramess tras il pardun. Il Segner na ans transforma betg en insatge pli pitschen. El ans restaurescha ad insatge pli grond. Avant trais emnas avain nus cumenzà cun «Al cumenzament era il Pled». Oz na terminain nus betg cun in punct, mabain cun ina porta averta. Jesus di a Pieder: «Suonda mai!» (Gion 21,19), e questa listessa clamada resona sur mintga pagina che ti has legì e sur mintga di che ti vegns a viver. L'Evangeli tenor Gion na fina betg: el cuntinuescha en tai. Il dumonda n'è betg sch'il Jesus è Segner. Il dumonda è, sche ti, sco Pieder, l'amas avunda per pasculer sias nuorsas oz.

    Mussar il diAudio disponibel