Жохан Інжілі бойынша үш апта, күніне бір тарау: басынан қайта тірілуге дейін Исамен бірге асықпай жүру.
1-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Алғашқы құс сайрамас бұрын, алғашқы толқын алғашқы жағаға соқпас бұрын, уақыттың өз атауы болмай тұрып та Сөз бар еді. Жохан өз Інжілін бесіктен де, кереметтен де бастамайды. Ол бастаудың алдынан бастайды. «Әуелде Сөз бар еді, Сөз Құдаймен бірге еді, және Сөз Құдай еді». Бұл сөйлем тыныш суға тастаған тастай жүрегіңізге түссе, жақсы. Толқындар тарай берсін. Алғаш рет оқып отырғандар үшін негізгі кілт мынау: Жохан Исаны грек тілінде «Логос» деп, яғни «Сөз» деп атайды. Бұл атау яһуди оқырмандарды да, грек оқырмандарды да тоқтатып тастар еді. Яһуди ойымен қарағанда, Құдайдың Сөзі жаратылысты бар еткен күш болатын. Грек ойшылы үшін Логос бүкіл болмыстың артындағы реттеуші бастау еді. Жохан екі топқа да қарап былай дейді: сендер іздегендің, ақылмен ұмтылғандың бәрінің Есімі бар, және Ол тәнге енді. «Сөз тәнге айналып, арамызда өмір сүрді» деген сөз тіркесі бүкіл адамзат тарихы айналатын топса іспетті. Мәңгілік уақытша болмысқа аяқ басты. Шексіз Құдай тән киді. Ол хабар жібермеді, Өзі хабар болды. Исамен жеке таныс болған, Онымен бірге ас ішіп, шаңды жолдармен қатар жүрген Жохан мұны өз көзімен көрген адамның сабырлы сенімділігімен айтады: «Біз Оның даңқын көрдік». Тәжірибелі сенуші үшін осы жерде сәл ұзағырақ тоқтаңыз. Сөздің Құдаймен бірге ғана емес, Құдайға қараған, жүзбе-жүз тұрған, бәрінен бұрын мәңгілік махаббат қарым-қатынасында болғанына назар аударыңыз. Ол әкелген құтқарылу дағдарыста ойлап табылған мәміле емес. Ол әрқашан болған достықтан ағып шығады. Дүниенің сізді сүюге себебі болмай тұрып та сіз сүйілдіңіз. Бүгін қайда болсаңыз да, бұл беттерге жаңадан келген бе едіңіз, әлде үйреніп кеткен бе едіңіз, шақыру бір. Жарық әлі де нұр шашады. Қараңғылық оны жеңе алмады. Ал Сөз әлі де сізге қол созып тұр.
2-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Исаның жазылған алғашқы кереметін көрсеткен жерінде керемет қарапайымдылық бар. Ғибадатхана емес. Таққа отыратын сарай емес. Той болды. Шарап таусылып, ана өз уайымын Ұлына үнсіз айтқан ауылдағы мереке болды. Жохан хабарының екінші тарауы күнделікті өмірдің ортасынан басталады, және мәні де дәл осында. Мәриямның қызметшілерге айтқан сөздері бүкіл Жазбадағы ең тыныш, бірақ құдіретті сөздердің қатарына жатады: «Ол сендерге не айтса, соны орындаңдар». Ол Исаның не істейтінін нақты білмейді. Ол тек Оның кім екенін біледі. Сондықтан айналасындағы әркімді Оған бағыттап, өзі шетке шығады. Осы бір сөйлемде сенімнің тұтас теологиясы бар. Ол Исаға нұсқау бермейді, Оған сенім артады. Ол нәтижені басқармайды, қызметшілерді мойынсұнуға дайындайды. Құдай қалай жауап беретінін білмей, шарасыз дұға еткен болсаңыз, Мәриям тұрған жерде дәл өзіңіз тұрдыңыз. Иса қызметшілерге яһудилердің тазалану рәсімдеріне арналған алты тас құмыраны толтыра су құюды бұйырады. Мұндағы әрбір егжей-тегжей маңызды. Бұл ыдыстар жуынуға, рәсімдік арамдықтан тазалануға арналған. Иса рәсімге арналғанды алып, оны мерекеге қуаныш әкелетін нәрсеге айналдырады. Жуынып, тырысудың ескі тәртібі тыныш, рақымды түрде жаңа нәрсеге ауысып жатыр. Мереке басшысы нәтижені татып көргенде таң қалады: ең жақсы шарап соңына сақталған екен. Жаңа оқырман үшін бұл ғажайып «белгі» деп аталады, Жохан бұл сөзді әдейі қолданады. Белгі өзінен тыс нәрсені көрсетеді. Керемет шын, бірақ ол сонымен бірге белгі: мұны істеп тұрған адам қарапайым раббин емес. Көптен бері сенетін адам үшін өз өміріңізде «тас құмыралар» нені білдіретінін ойланыңыз: қурап қалған діни әдеттер мен міндетті дағдылар. Иса сіздің бос ыдыстарыңызды айыптауға келген жоқ. Ол оларды толтыра құйып, қуаныш әкелетін нәрсеге айналдыруға келді. Оның қолында ең жақсысы ешқашан артта қалмайды. Ол үнемі дайындалып жатады.
3-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Никодим түнде келеді. Ол фарисей: Иерусалимдегі ең білімді, ең құрметті, діни жағынан ең мәртебелі адамдардың бірі. Ол өмір бойы Жазбаларды зерттеген. Заңды мұқият сақтаған. Бірақ оның ішіндегі бір нәрсе оған тыныштық бермейді. Ол қараңғыда келеді: бәлкім көрінбеу үшін, бәлкім жүрегін өртеген сұрақтар таңды күте алмағандықтан. Себебі қандай болса да, Иса оны бір ауыз сөгіссіз қабылдайды. Есік ашық, тіпті түн ортасында да. Иса Никодимге не қажет екенін тура айтады: «Саған шындығын айтамын, кім қайта тумаса, Құдай Патшалығын көре алмайды». Ғалым Никодим бұл қарапайым сөзге сүрінеді. Қайта тумақ? Ересек адам анасының құрсағына екінші рет қалай кіреді? Иса рухани тұрғыда айтып тұрғанда, ол тәндік тұрғыда ойлайды. Бұл абыржу тек Никодимге тән емес. Бүгінде көптеген адам «қайта туылуды» тірі шындық емес, діни ат деп естиді. Ал Иса түбегейлі нәрсені айтады: Құдайдың өмірі саған жоғарыдан отырғызылуы керек. Оған ақылмен жете алмайсың, еңбегіңмен ие бола алмайсың, мұраға да алмайсың. Сен жаңартылуың керек. Содан кейін Ізгі хабардың қысқаша мазмұны деп аталған аят келеді: «Өйткені Құдай дүниені соншалықты сүйгені сонша, жалғыз Ұлын берді, Оған сенген әрбір адам жоғалмай, мәңгілік өмірге ие болсын деп». Баяу оқып шығыңыз. Ауқымы таңғаларлық: бүкіл дүние. Себебі махаббат: міндет емес, амал емес, тек махаббат. Тәсілі беру: ойлауға болатын ең қымбат сыйлық. Ал ұсыныс баршаға ашық: «әрбір адам». Бұл сөз ешкімді шетте қалдырмайды. Алғаш оқып отырған адамға бұл Жохан келесі он сегіз тарауда көрсететін барлық нәрсенің жүрек соғысы. Жохан 3:16-ны мың рет айтқан сенушіге «соншалықты» деген сөзге ойлана тоқтауды ұсынамын: ол Құдай махаббатының тек бар екенін емес, оның өлшемін де айтады. Құдай дүниені қаншалықты сүйді? Соншалықты, тіпті өз Ұлын берді. Крест құлықсыз қажеттілік емес еді. Ол соңғы тамшысына дейін өлшеніп берілген махаббат еді. Никодим қараңғыда келді. Ол әлі толық түсіндіре алмайтын нұрды алып қайтты. Сол нұр бүгін саған да ұсынылуда.
4-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Күннің ортасы, ең ыстық мезгіл, ақыл-есі бар ешкім су алуға шықпайтын уақыт. Сонда да құдыққа бір әйел келеді. Ол жалғыз келеді, және бұл жалғыздық кездейсоқ емес. Оның өткені оны өз халқының арасында да бөгде адамға айналдырған. Ол әңгіме күтпейді. Әсіресе өзі кездестірген әңгімені мүлде күтпейді. Әйел келгенде Иса құдықтың жанында отырған еді. Жохан Оның "Самария арқылы өтуге тиіс еді" дейтінін айтады. Бұл жолды яһуди ұстаздарының көбі айналып өтетін, өйткені яһудилер мен самариялықтар бір-біріне деген менсінбеуден басқа ортақ ештеңесі жоқ халықтар болатын. Бірақ Иса қиын жерді басып өтетін ұзақ жолмен жүреді, себебі онда табылуы тиіс бір әйел бар. Ол одан су сұрайды, және осылай сол заманның барлық әлеуметтік шекарасын, яғни діни, этникалық және имандылық шекараларын бұзып өтеді. Әйел таңғалады: "Сен яһуди бола тұрып, менен, самариялық әйелден, неге су сұрайсың?" Оның жауабы бүкіл әңгімені төңкеріп жібереді. Шөлдеп тұрған Ол емес. Шөлдеп тұрған сол әйел. "Егер сен Құдайдың сыйын және саған: «Маған су бер» деп тұрғанның кім екенін білсең, сен Одан сұрар едің, ал Ол саған тірі су берер еді", дейді Ол. Әйел су алып, кетуге келген. Ал Ол оған енді ешқашан шөлдемейтіндей нәрсе ұсынуға келген. Бұл жердегі бұлақ емес, мәңгілік өмірге қайнап шығатын тірі су құдығы. Ол сусындау туралы айтып тұрған жоқ. Ол адам жанындағы терең, қанбас сағыныш туралы айтып тұр: ешбір қарым-қатынас, ешбір жетістік, ешбір дін оны толық қандырмаған. Сосын бәрін өзгертетін сәт келеді. Ол әйелге оның өз өмірі туралы айтады: бес ері болған, ал қазір бірге тұрған адамы оның күйеуі емес. Ол мұны қатыгездікпен айтпайды. Оны өзінен де ұзақ білетін адамның сабырымен айтады. Әйел ұялтылып сенімге келмейді, ол көріліп, танылып сенімге келеді. Ол ауылына жүгіріп барып: "Келіңдер, мен істеген барлық нәрсені маған айтып берген Адамды көріңдер. Осы Мәсіх емес пе екен?" дейді. Жаңадан бастаған оқырманға: Иса осы әйелді, яғни ешкім күтпеген, назардан тыс қалған, шетте өмір сүрген адамды, Жохан Інжілінде өзін ашық түрде Мәсіх деп жариялаған алғашқы адам етіп таңдағанын байқаңыз. Тәжірибелі сенушіге: сіз қай жерде дұрыс емес құдықтардан су алып жүрсіз? Тірі су әлі де ұсынылып тұр, және бұл ұсыныс әлі де тегін.
5-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Иерусалимдегі бір тоғанның қасындағы жабық мінәжатханды көз алдыңа елестет: бес қоршалған галерея, ауырлар, соқырлар, ақсақтар, жақсылықты күтуді қойған адамдар толып жатыр. Олар судың кейде толқитынын, әрі қарай кім бірінші түссе, сол сауығатынын естіген. Бір адам сонда отыз сегіз жыл жатты. Басқалардың бұрын жеткенін отыз сегіз жыл бақылады. Отыз сегіз жыл «сәл-ақ қалды» деумен өтті. Иса тура соған барады. Ең ауыр жағдайға да, ең қатты айқайлағанға да емес, осы бір адамға, жылдар бойы күтуден титықтаған адамға барады. Ол біртүрлі естілетін сұрақ қояды: «Сауығып кеткің келе ме?» (Жохан 5:6). Науқастан сауығуды қалайсың ба деп неге сұрайды? Себебі Иса тек денені емдеуге ғана қызықпайды. Ол адамды түгел көреді, оның дәрменсіздікпен татуласып, өзін өз жағдайымен анықтауға үйренген тұсын да көреді. Адам сұраққа тіпті тікелей жауап бермейді. Ол осы күнге дейін неге нәтиже болмағанын түсіндіреді. Ол әлі тоғанды ойлап, ескі жүйеге қарап тұр. Сонда Иса жай ғана сөйлейді: тұр, төсегіңді көтеріп жүр. Су жоқ. Рәсім жоқ. Күту жоқ. Тек Құдай Ұлының сөзі, және отыз сегіз жылдық сал бір сөйлеммен аяқталады. Бірақ тарау мұнымен бітпейді. Діни басшылар ашуланады. Бір адамның сауыққанына емес, мұның сенбі күні болғанына. Иса Киелі кітаптағы ең таңғалдырарлық мәлімдемелердің бірімен жауап береді: Ол мен Әке бірге жұмыс істейді, Ұл өмір беруге билігі бар, басшылар зерттейтін Жазбалардың өзі Оған меңзейді. Емделу белгі болды, мәлімдеме мәні болды. Бүгін Иса саған да сол тыныш сұрақты қойып тұрғанын тыңда. Өміріңде, бір әдетте, бір қайғыда, бір қорқынышта, сауығуды күтуді үнсіз қойған жер бар ма? Ол сенің дұрыс тоғанды немесе дұрыс сәтті табуыңды күтпейді. Ол дәл қасыңда тұрып, дайынсың ба деп сұрап тұр.
6-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Осы әңгімеден бір күн бұрын Иса бес нан мен екі балықпен бес мың адамды тойдырған болатын. Халық тойғанша жеді, ал енді теңізден өтіп, Оны қайта іздеп келді. Бұл нәзік сәт тез арада сынаққа ұласады. Иса жұртқа қарап, мәнісі бойынша былай дейді: сендер керемет көргендіктен емес, тегін тамақ ішкендіктен келдіңдер. Олар нанды қалайды. Ал Ол оларға Өзін бергісі келеді. Кейінгісі Иса берген ілімдердің ең терең әрі ең талапшыл ілімдерінің бірі. Ол былай деп жариялайды: «Өмір наны Мен боламын. Маған келген адам ешқашан аш болмайды, Маған сенген адам ешқашан шөлдемейді» (Жохан 6:35). Алғаш рет оқып отырғандар үшін Исаның не істеп жатқанына назар аударыңыз: Ол адамның ең негізгі қажеттілігін, яғни тамақты, өмір сүру үшін онсыз болмайтын затты алып, Өзі одан да терең аштықтың жауабы екенін айтады. Өмір сүрген әрбір адам атын айта алмайтын бір нәрсеге аш болудың не екенін біледі. Иса оны осында атайды. Жұрт қарсылық білдіреді. Олар белгі талап етеді, мыңдаған адамды тойдырғанын көрген соң да, бұл таңқаларлық. Олар аталарына Құдай шөлде берген манна туралы айтады. Иса оларды жұмсақ түзетеді: ол нанды Мұса емес, Әке берді, және ол нан әрдайым одан жақсырақ нәрсені меңзеп тұрды. Көктен түскен нағыз нан дүниеге өмір береді, және ол нан Адам болып келген Жан. Тараудың соңында көптеген шәкірт кетіп қалады. Ілім тым ауыр, дейді олар. Иса он екіге бұрылып, сендер де кеткілерің келе ме деп сұрайды. Петірдің жауабы Інжілдердегі ең әдемі жауаптардың бірі: «Мырза, біз кімге барамыз? Мәңгілік өмір сөздері Сенде ғой» (Жохан 6:68). Петір бәрін түсіндім демейді. Ол басқа баратын жер жоқ дейді. Мұның бәрі Исамен шын мәнінде кездескен әрбір жанның адал мойындауы. Әрбір сұраққа жауап табылғандықтан емес, ең терең аштықты тек Ол ғана қандыратындықтан. Бүгін неменен қоректеніп жүрсіз, ол кешке қарай сізді бос қалдырмай ма? Өмір наны әлі де ұсынылып тұр.
7-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Бұл Шатырлар мейрамының соңғы күні. Иерусалимде бір апта бойы тойланатын бұл мейрамда күн сайын діни қызметкер Силоам тоғанынан су әкеліп, құрбандық үстелінің жанына құятын. Бұл Құдайдың шөлде Исраилге берген суының тірі естелігі еді. Жұрт жиналған, рәсім шарықтау шегінде, және осы шиеленіскен сәтте Иса тұрып, жақын жердегі әрбір әңгімені тоқтатқан болуы тиіс сөздермен дауыстап жар салады: «Кім шөлдесе, маған келіп, ішсін» (Жохан 7:37). Жаңа оқырман үшін бұл мейрамның сол адамдар үшін не білдіргенін білу пайдалы. Құрғақ елде су жайлылық емес, өмірдің өзі. Бүкіл рәсім дұға, ынтызарлық, Құдайдың бір кезде жартастан су ағызғанын еске алу еді. Иса сол дұғаның дәл ортасында тұрып: «Мен оның жауабымын», дейді. Ол одан әрі барады: Оған сенген адам тірі су алып қана қоймайды, оның бастауына айналады. «Оның ішінен тірі су өзендері ағады» (Жохан 7:38). Адамның ішінде тұратын Құдайдың Рухы тек қанағаттандырып қоймайды, ол ішінен тасып ағады. Бұл тарау бөлінушілікке толы. Біреулер Ол пайғамбар дейді. Біреулер Ол Мәсіх дейді. Біреулер Оны тұтқындағысы келеді. Тіпті Оны ұстауға жіберілген қызметкерлер де құр қол қайтып келіп: «Ешбір адам бұл Адамдай сөйлеген емес» (Жохан 7:46), дейді. Иса сөздерінде адамдарды тоқтататын бір нәрсе бар, тіпті олар Оны тоқтатуға келсе де. Үшінші тарауда Исаға түнде келген Никодим Жоғарғы кеңесте үнсіз ғана сөз сөйлеп, әділдік сұрайды. Бұл кішкентай қадам, бірақ ол батылдық. Ол әлі ашық түрде шықпады, бірақ жарыққа қарай жылжып келеді. Бүгін өзіңіздің қай жерде шөлдеп жүргеніңізді ойланыңыз. Су үшін емес, тыныштық, мақсат, өміріңіздің маңызды жаққа бара жатқанына сенім үшін. Иса әлі де тұр, әлі де сол шақыруды жариялап жатыр. Ол уәде еткен өзендер тамшы емес, олар сізден тасып, айналаңыздағы әрбір адамның өміріне құйылатын нәрсе. Келіп, ішіңіз.
8-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Тарау таңертеңгі уақытта басталады: ғибадатхана аулалары халыққа толып, Иса отырып, оқыта бастайды. Діни басшылар зинақорлық үстінде ұсталған бір әйелді сүйреп әкеліп, жұрттың алдына тұрғызады. Бұл әділдікке деген қамқорлықтан емес, Исаны мейірім мен Заңның арасына қыстырып, тұзаққа түсіру үшін жасалды. Бұл қатыгез сәт еді, ал әйел соның құралына айналды. Иса еңкейіп, жерге бірдеңе жазады. Не жазғаны бізге ешқашан айтылмайды. Сосын тіктеліп, екі мың жылдан бері жаңғырып келе жатқан сөзді айтады: «Араларыңда күнәсі жоқ адам бар болса, ең алдымен сол оған тас лақтырсын» (Жохан 8:7). Үлкендерінен бастап, олар бір-бірлеп кете бастайды. Иса басын көтергенде, әйел ғана қалады. Ол оны айыптамайды. Барып, енді күнә жасамауын айтады. Содан кейін, сол ғибадатхананың өзінде, Жохан Інжілінде екінші ұлы «Мен бармын» деген жариялауын жасайды: «Мен дүниенің нұрымын. Маған ілесетін адам қараңғыда жүрмейді, оның өмір нұры болады» (Жохан 8:12). Киелі жазбада нұр жай ғана жарық емес, ол аян, бағыт, қай жерде тұрғаныңды және қайда бара жатқаныңды көрсететін нәрсе. Қараңғыда жүру жай ғана абдырау емес, өзіңнің адасқаныңды білмей адасу. Иса Өзін осы халдің емі деп жариялайды. Одан кейін фарисейлермен кім екендігі, билік, шындық және бостандық туралы ұзақ әрі қызу пікірталас жүреді. Иса оларға шындық сендерді азат етеді дейді, ал олар ашуланып, ешқашан құл болмағанымызды айтады. Ол олардың көрмейтін құлдығы туралы айтып тұр: ол күнәнің құлдығы, күнәнің адамның өмірін өзіне қарай бүгіп, енді түзелмейтіндей ететіні туралы. Нағыз бостандық, дейді Ол, Ұл арқылы келеді. Тарау сол жерде-ақ Оны таспен атуға әкелген таңғаларлық сөзбен аяқталады: «Ыбырайым дүниеге келмей тұрып-ақ, Мен бармын» (Жохан 8:58). «Болдым» емес, «Мен бармын». Мәңгілік осы шақ. Құдай өртенген бұтаның жанында Өзіне берген есім енді Иерусалимдегі аулада тұрған Адамның аузынан айтылып тұр. Жаңа сенуші үшін бұл Жохан құрып келе жатқан бәрінің жүрегі. Тәжірибелі қасиетті үшін бүгін оның салмағымен тағы бір рет тұра тұрыңыз: масқара болған әйелдің қасында жерге еңкейіп жазған мәңгілік МЕН БАРМЫН, бәрін бір ұстап тұрған сол Біреу.
9-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Өмірінде бір рет те күннің шығуын көрмеген адамды елестетіңіз. Ол қараңғылықта туған, ол жаман түннің қараңғысы емес, өмірінің әр күнінің қараңғысы. Ол жол жағасында отырып тілене береді, ал шәкірттер жанынан өтіп бара жатып, теологиялық сұрақ қояды: мұны кімнің күнәсі тудырды? Иса мұны қабылдамайды. Ол бәрін бір деммен басқаша қояды: бұл адамның соқырлығы жаза емес, ол кенеп. Құдай енді бір ғажап сурет салғалы тұр. Иса жерге түкіріп, балшық жасап, адамның көзіне жағады. Бұл біртүрлі, жермен байланысты ғажайып: Құдайдың Ұлы жаратылыстың сол шикі материалдарын, топырақ пен сілекейді қолданады. Сосын ол адамды Силоам тоғанында жуынуға жібереді, Жохан оның мағынасы «Жіберілген» екенін айтады. Адам барып, жуынып, көріп оралады. Назар аударыңыз: ол өзін емдеген Адамды көрмей тұрып бағынады. Сенім жиі дәл осылай жұмыс істейді: біз Иса кім екенін толық түсінбей тұрып, Оның айтқанына қарай қозғаламыз. Одан кейін болғаны трагедиясында күлкілі. Көршілері бұл сол адам екеніне сенбейді. Фарисейлер ол жазылған күн сенбі болғандықтан, оны екі рет жауапқа тартады. Ата-анасын тергейді. Исаны күнәкар дейді. Әр сұрақ айналымында бұрынғы соқыр тілемші батылдана береді. Ол «Иса деген бір адам» деген сөзден бастап, Иса оны қайта тауып алғаннан кейін, Оның аяғына жығылып: «Мырзам, сенемін» (Жохан 9:38) дегенге жетеді. Көре алмаған адам бүкіл тарауда ең анық көретін адамға айналады. Бүгін ойланатын нәрсе мынау: фарисейлер өте жақсы көріп тұрып, толығымен соқыр болып қалды, ал топырақтағы тілемші бір күннің ішінде тәндік те, рухани да көру қабілетін алды. Иса: «Мен дүниеде жүргенде, дүниенің нұрымын» (Жохан 9:5) деді. Нұр қараңғылықпен келіспейді, ол жай ғана келеді де, қараңғылық шегінеді. Сені қараңғыда ұстап тұрған не болса да, күмән, ұят немесе жылдар бойы көтеріп келе жатқан жара, Иса одан бұрын оны түсіндіруіңді сұрамайды. Ол сенен барып жуынуыңды сұрап тұр.
10-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Қойлар сәнді жануарлар емес. Олар арыстандай айбынды да, жылқыдай жүйрік те емес. Олар адасады. Үрейленеді. Олар жолды білетін біреуге толықтай тәуелді. Иса: "Мен игі бақташымын" (Жохан 10:11) деп айтқанда, осы бейнені әдейі таңдады, және шынын айтсақ, бұл бейне бізге өзіміз мойындағымыз келгеннен де дәлірек сәйкес келеді. Иса осы тарауда игі бақташы мен жалданушының арасына айқын айырмашылық жасайды. Жалданушыда жұмыс бар, бірақ қойлар оныкі емес. Қасқыр келгенде ол қашады. Ол міндетті түрде жаман болғандықтан емес, қойлар шынымен оныкі болмағандықтан қашады. Ал игі бақташы қойлары үшін жанын пида етеді. Бұл Иса сүйенген теңеу ғана емес, Ол қарай аяқ басқан пайғамбарлық. Ол айқышқа көтерілмей тұрып-ақ оны сипаттап тұр және ол туралы таңғаларлық сөз айтады: "Оны менен ешкім тартып алмайды, мен оны өз еркіммен беремін" (Жохан 10:18). Айқышқа керілу Исаның басына түскен нәрсе емес еді. Бұл Оның сіз үшін, шығынды толық біле тұра таңдаған таңдауы еді. Сондай-ақ Ол өз қойларын білетінін және олардың да Оны білетінін Әкені білетіні туралы сөзбен бір деммен айтады. "Мен өз қойларымды білемін, олар да мені біледі, Әке мені біліп, мен Әкені білгендей" (Жохан 10:14-15). Бұл ғажап биіктік. Сіздің Бақташымен арадағы жақындығыңыз Үштіктің өз ішіндегі жақындыққа үлгі етілген. Сіз отардағы бір сан емес. Сізді біледі. Және ғасырлар бойы талай діріл қаққан жүректі тыныштандырған уәде бар: "Менің қойларым менің даусымды тыңдайды, мен оларды танимын, олар да маған ере береді. Мен оларға мәңгілік өмір беремін, олар ешқашан жоғалмайды, және оларды менің қолымнан ешкім жұлып алмайды" (Жохан 10:27-28). Мұнда екі қол аталады: Ұлдың қолы және Әкенің қолы, ал қойлар екеуінде де ұсталған. Бүгін не бетпе-бет келсеңіз де, сіз сол саусақтардың арасынан сырғып кетпейсіз. Осыған сеніп тыныштық табыңыз.
11-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Жохан 11-тарауда теологтар кітапханалар толтырып жазған, ал балалар бірден байқайтын бір егжей бар: «Иса жылады» (Жохан 11:35). Бұл Киелі кітаптағы ең қысқа тармақ әрі ең маңызды тармақтардың бірі. Лазарьды өліден қайтып шақыруға жақындап қалған Иса алдымен қабірдің басында тұрып жылайды. Ол қайғыны ойнап тұрған жоқ. Ол жай ғана көңіл айту рәсімін орындап тұрған жоқ. Ол шынымен толқыды: Жохан қолданған сөз Оның тереңнен күрсінгенін, мұхит түбінен көтерілген толқындай ауыр күрсінгенін аңғартады. Әлемнің Құдайы бейіттің басында жылайды. ғажайыпқа жетпес бұрын әпкелердің жанында отыруымыз керек. Мәриям мен Марта Исаны көргенде екеуі де бірдей сөз айтады: «Мырза, егер сен осында болғаныңда, ағам өлмеген болар еді» (Жохан 11:21, 32). Исаның екеуіне берген жауабында ешбір сөгіс жоқ. Ол: «Маған көбірек сенуің керек еді», демейді. Ол Мартаға теологиямен келеді: «Тірілу де, өмір де Менмін» (Жохан 11:25), ал Мәриямға көз жасымен келеді. Ол сізге екеуін де беруге қауқарлы, ал алдымен қайсысы керегін білуге дана. қабір басындағы көрініс драмасы жағынан шыдатпайтындай. Иса тасты домалатып алып тастауды бұйырады. Марта іс жүзінде, шынайы түрде қарсылық білдіреді: «Мырза, енді иіс шығып қалған шығар, өйткені төрт күн болды» (Жохан 11:39). Төрт күн деген маңызды. Яһуди дәстүрі бойынша жан денесінің жанында үш күн болады деп саналған. Төрт күннен кейін адами тұрғыдан ешқандай үміт қалмайды. Иса үміттің әлсіреуін ғана емес, мүлде жоғалуын күтті. Сосын дауыстап дұға етті. Ол мұны өзі үшін емес, жиналған халық үшін істеп жатқанын айтты. Содан кейін қараңғылыққа дауыстады: «Лазарь, шық сыртқа!» Сонда өлген адам шығып келді. Иса Лазарьды іздеп ішке кірмейтінін байқаңыз. Ол шақырады, ал өмір Оның дауысына бағынады. Бұл Жаратылыс кітабында әлемді жоқтан бар еткен сол дауыс, бір күні әрбір қабірді ашуға шақыратын сол дауыс. Егер бүгін сіз төрт күннен, тіпті төрт жылдан бері өліп жатқан бір жағдайдың ішінде болсаңыз, Иса әлі де кіре берісте тұр және әлі де шақырып тұр.
12-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Жохан 12-тарау: келулер мен қоштасулардың, бір нәрсенің айқындалып, енді бірінің қолдан шығып бара жатқанының тарауы. Пасхадан алты күн бұрын Бетаниялық Мәрием, әпкесі уайымдап жүргенде Исаның аяғының түбінде отырған сол әйел, бір фунт қымбат хош иісті майды алып, Оның аяғына құяды да, шашымен сүртеді. Үй хош иіске толады. Яһуда үнемшілдікті сылтауратып қарсылық білдіреді. Ал Иса оны қорғайды: ол мұны Оның жерленуі үшін жасады, дейді. Мәрием не істеп жатқанын толық түсінбеген де шығар, бірақ махаббат оған есеп-қисап ешқашан бере алмайтын бір білім сыйлаған еді. Содан кейін салтанатты кіру басталады: халық пальма бұтақтарын желбіретіп, «Осанна!» деп айғайлап, киімдерін жолға төсейді. Бұл таққа отырғызу рәсіміне ұқсайды. Шынында солай да, тек ешкім күткен түрде емес. Жохан айтқандай, шәкірттердің өздері не болып жатқанын тек қайта тірілуден кейін ғана түсінді. Біз ең маңызды сәттерді олардың ішінде өмір сүріп жатқанда сирек танимыз. Содан кейін кейбір гректер Філіпке жай ғана өтініш айтып келеді: «Мырза, біз Исаны көргіміз келеді» (Жохан 12:21). Бұл Інжілдегі ең үнсіз, бірақ ең терең сөйлемдердің бірі. Олар бөтен ұлттың адамдары, Исраилге берілген уәделерде ата-баба құқығы жоқ жандар, бірақ олар Исаны көргісі келеді. Олардың келуі Оның ішінде бір нәрсені қозғағандай болады. Ол: «Адам Ұлының даңққа бөленетін сағаты келді» (Жохан 12:23), деп жариялайды. Ол жерге түсіп, өлмейінше жеміс бермейтін бидай дәні туралы айтады. Ол өзі туралы айтып тұр. Ол біз туралы айтып тұр. Содан кейін Ол дауыстап дұға етеді, ал Әке көктен күн күркіреген дауыспен жауап береді, халық естігеніне байланысты екіге бөлінеді. Біреулер періште сөйледі дейді, басқалары тек гүріл естиді. Бір дыбыс, бірақ оны қабылдаған құлаққа қарай әртүрлі естіледі. Иса былай дейді: «Қазір осы дүниенің сотталатын уақыты келді; қазір осы дүниенің билеушісі қуылады. Ал Мен жерден жоғары көтерілгенде, бүкіл адамдарды Өзіме тартамын» (Жохан 12:31-32). Крест жеңіліс емес, жеңіс болып көрінуге тырысқан нәрсе емес. Ол нағыз жеңіс. Бүгін сол көтерілу сені Оған жақындата берсін.
13-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Көз алдыңызға елестетіңіз: жоғарғы бөлме, айқыш алдындағы түн. Иса бәрінің өз қолына берілгенін, Құдайдан келіп, Құдайға қайта баратынын жақсы біле тұра, асханадан тұрып, belін орамалмен байлап, шәкірттерінің аяғын жуа бастайды. Әлемнің Жаратушысы өзі жаратқан жаратылыстың алдында тізерлеп отыр. Егер бұл сізді тоқтатпаса, қайта оқып шығыңыз. Алғаш рет оқып отырғандар үшін айтайық: ежелгі заманда аяқ жуу үйдегі ең төменгі қызметшінің міндеті болған. Жолдар шаңды, сандал киген аяқтар кір болатын. Беделді адам басқа біреудің аяғын жумайтын. Сондықтан Петір шошып кетеді: «Мырза, сен менің аяғымды жуасың ба?» (Жохан 13:6). Иса сол бөлмедегі әркім өзіне лайық емес деп түсінетін іс жасап жатыр. Ол мұны әдейі, сүйіспеншілікпен, еш тартынбай жасайды. Бірақ мұнда кішіпейілділік сабағынан да көп нәрсе бар, дегенмен оның өзі бүкіл өмірге жетеді. Иса шәкірттеріне: «Егер Мен, Раббыларың және Ұстазларың, аяқтарыңды жуған болсам, сендер де бір-біріңнің аяғын жууға тиіссіңдер» дейді (Жохан 13:14). Ол жай ғана үлгі көрсетіп тұрған жоқ, ұлылықтың өзін қайта анықтап тұр. Ол тұрғызып жатқан Патшалықта қызмет ететін адам басшы болады. Билік сізді адамдардан жоғары көтермейді, керісінше, оларға қарай жібереді. Ізгі жолда көп жыл жүрген сенуші үшін мынаны ойланыңыз: Жохан Иса Яһуданың да аяғын жуғанын айтады. Ол түн бітпей Яһуданың өзіне сатқындық жасайтынын біліп тұрды, сонда да оның алдында тізерледі. Бұл аңғалдық емес. Бұл қызмет еткен адамның сәтсіздігімен кемімейтін, егемен әрі саналы сүйіспеншілік. Бұл бізге қиянат жасағандарға мейірімді болудан бас тартқанда айтатын барлық сылтауымызды үнсіз қалдыруға тиіс рақымның бейнесі. Бүгін сіздің орамалыңыз кейінге қалдырып жүрген телефон соғу, лауазымыңыздан төмен көрінетін жұмыс немесе еңбегі жоқ біреуге айтылатын жылы сөз болуы мүмкін. Қызметші Патша сізге жолды көрсетті. Енді сұрақ мынада: сіз Оның соңынан тізерлеуге дейін барасыз ба?
14-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Шәкірттер қорқып тұр. Иса олардың бірі Оны сатып кететінін және олардың тірегі Петір таң атқанша Одан бас тартатынын жаңа ғана айтты. Бөлме аяқ астындағы жер қозғалып бара жатқандай сезілген болуы керек. Дәл сол діріл сәтіне Иса Киелі кітаптағы ең нәзік сөздердің бірін айтады: «Жүректеріңіз мазасызданбасын. Құдайға сеніңдер, маған да сеніңдер» (Жохан 14:1). Киелі кітапқа жаңа келген адам үшін бұл тарау сыйлық та, жол картасы да. Иса шәкірттеріне оларға орын дайындауға баратынын және қайтып келіп, оларды алып кететінін айтады. Әдетінше турашыл Тома: қайда бара жатқаныңызды білмейміз, онда жолды қалай білеміз, дейді. Сонда Иса екі мың жыл бойы адамның сарынымен жаңғырып келе жатқан мүлде абсолютті бір сөзбен жауап береді: «Жол да, шындық та, өмір де Мен. Мен арқылы болмаса, ешкім Әкеге келе алмайды» (Жохан 14:6). Ол жолды білемін демейді, жолды көрсетемін де демейді. Ол өзім жолмын дейді. Жол мен баратын жер бір Тұлға. Мәсіхпен жылдар бойы жүрген адамдар үшін «шындық» сөзінің қасында біраз отыра тұрыңыз. Шындықты жай таңдау деп санайтын дүниеде Иса өзін оның бастауы және мәні деп жариялайды. Бұрын-соңды айтылған не табылған әрбір шын нәрсе, әлсіз болса да, Шындықтың өзін көрсететіні үшін шын. Оған сенгенде сен сезімге немесе философияға сүйенбейсің, ешқашан қозғалмайтын жалғыз тірекке тұрасың. Және өмір бар: жай ғана өмір сүру емес, өлім аяқтай алмайтын өмір. Иса қазірден бар нәрсенің ұзағырақ нұсқасын ұсынбайды. Ол сапасы мүлде басқа нәрсені ұсынады: Әкенің өзінен Ұлы арқылы келген әрбір адамға ағатын өмір. Бүгін жүрегіңді не мазалап тұрса да, ал бір нәрсе мазалап тұрғаны анық, сен жоғарғы бөлмедегі шәкірттер алған сол шақыруды алдың. Сен. Соқыр сеніммен емес, үйге апаратын жол өзі екенін айтқан Оған көзіңді ашып қарап сен.
15-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Жоғарғы бөлме мен Гетсемания бағының арасында бір жерде Иса христиан өмірінің ең жақын бейнелерінің бірін салады. «Мен жүзімнің діңімін, ал сендер бұтақтарсыңдар», дейді Ол (Жохан 15:5). Жүзім бұтасын көрген адам біледі: бұтақ жеміс беру үшін күш салмайды. Ол жай ғана байланып тұрады. Діңнің өмірі оның бойымен ағады, ал жеміс сол байланыстың табиғи нәтижесі. Жаңадан оқып жүрген адам үшін бұл бейне орасан зор бостандық береді. Христиан өмірі ең алдымен қаттырақ тырысу туралы емес. Ол жақын болу туралы. Иса: «Менде тұрыңдар, Мен де сендерде тұрамын» дейді. Бұл «тұру» деген сөз қалу, үй етіп орналасу, алыстап кетпеу дегенді білдіреді. Жүзім діңінен ажыраған бұтақ жүзім шығарамын деп арпалысып, құлдырамайды: ол жай ғана қурайды, өйткені діңсіз оның өмірі мүлде жоқ. Иса ашық айтады: «Менсіз сендер ештеңе істей алмайсыңдар» (Жохан 15:5). Бұл көңіл қалдыру емес, өзіңізді титықтатуды қойып, дұрыс бастаудан сусындай бастауға шақыру. Рабпен ұзақ жыл жүрген адамдарға: Иса Әкенің рөлі туралы не айтқанына назар аударыңыз: «Жеміс беретін әрбір бұтақты Ол көбірек жеміс беру үшін тазартады» (Жохан 15:2). Мұнда «тазартады» деп аударылған сөз бұтау, кесіп қысқарту дегенді білдіреді. Жүзімші жақсы нәрсені алып тастайды, қалғаны керемет болуы үшін. Егер сіз жоғалту, азаю немесе бұтау кезеңінде болсаңыз, бұл аят ауырсынуды түсіндіріп бермейді, бірақ қайшыны кім ұстап тұрғанын және не үшін екенін айтады. Әке өзі ең қадірлейтін бұтақтарды бұтайды. Бұның бәрінің бойында махаббат бар. Иса бүкіл бейнені Әке мен Ұл арасындағы сүйіспеншілікке негіздейді де, оны бізге дейін жеткізеді: «Менің сүйіспеншілігімде тұрыңдар» (Жохан 15:9). Бұл орындалатын келісімшарт емес, ішінде өмір сүретін қарым-қатынас. Жеміс, яғни қуаныш, мойынсұну, қабыл болған дұға, еңбектен емес, сүйіспеншіліктен өседі. Бүгін өзіңізден қалай көбірек жеміс беремін деп сұрамаңыз. Өзіңізден діңге қаншалықты жақынмын деп сұраңыз.
16-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Иса тұтқындалар түні шәкірттерімен әлі сөйлесіп отыр және оларға сенуге қиын болған нәрсені айтады: «Менің кеткенім сендерге пайдалы» (Жохан 16:7). Пайдалы деген сөз, шын мәнінде, жақсырақ, тиімдірек, игілігіңе деген мағынаны білдіреді. Исаның кетуі Оның қасында болуынан қалай жақсы бола алады? Жауабы: Киелі Рух, Жұбатушы, және бұл тарау Оның үлкен таныстырылымы. Жаңадан оқитындар үшін: «Жұбатушы» деген сөз грек тіліндегі «Параклет» сөзінің аудармасы, оның мағыналары бай: көмектесуге қасына шақырылған, қорғаушы, кеңесші, күш беруші. Иса жер бетінде болғанда бір уақытта бір жерде ғана болатын. Ал Ол уәде еткен Рух әрбір сенушіде, барлық жерде, әрдайым тұрады. Шәкірттер көзге көрінетін Исадан айырылып, ішінде тұратын Құдайды қабылдауға тұрды. Бұл төмен түсу емес, таңғаларлық алға басу. Иса Рухтың ісін үш бағытта сипаттайды. Дүниеге қатысты Рух күнә, әділдік және үкім туралы әшкерелейді: ол мәңгіліктің көзге көрінбейтін шындықтарын адам жүрегіне нақты әрі шұғыл етіп сездіреді. Шәкірттерге қатысты Рух бүкіл ақиқатқа бастайды, Мәсіхтің нәрселерін алып, Өзіне тиесілілерге жеткізеді. Болашаққа қатысты Рух келер нәрселерді көрсетеді, сондықтан Құдай халқы белгісіз жолда жолсыз қалмайды. Талай жыл Раббымен бірге жүрген сенуші үшін 22-аяттағы мейірімге назар аударыңыз: «қайғыларың қуанышқа айналады». Иса қайғыңның орнына қуаныш келеді демейді, қайғы ешқашан болмағандай. Ол айналады дейді: өзгереді, сол шикізат жаңа нәрсеге айналады. Айқыш өзі осының үлгісі: тарихтағы ең ауыр жұма мәңгілік өмірдің негізі болды. Рухтың қолында сіздің қайғыңыз босқа кетпейді. Бүгін сіз жалғыз емессіз. Жұбатушы келді және Ол сіздің келесі деміңізден де жақынырақ.
17-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Иса Яһуда Өзін сатқалы тұрған бақшаға кірер алдында тоқтап, дұға етті. Бұл асығыс дұға да, сыбырлаған өтініш те емес еді. Жохан 17-тарау үстелге ашық қалдырылған хат сияқты сақтап қалған, Әкесімен жасаған ұзақ, асықпай өткен әңгіме болатын. Сізді тоқтатуға тиіс жайт мынау: бір мағынада сіздің атыңыз осы дұғада бар. Иса тек қасында тұрған он бір адам үшін ғана дұға еткен жоқ. Ол олардың сөзі арқылы сенетін әрбір адам үшін дұға етті, ал оған бүгін осыны оқып отырған сіз де кіресіз. Иса алдымен Өзі үшін дұға етіп, Әкеден Өзін ұлықтауын сұрайды, сонда Ол да Әкені ұлықтайды. Содан кейін шәкірттері үшін дұға етеді: олар сақталсын, бірлікте болсын, шындық арқылы киелі етілсін. Бірақ кейін Ол шеңберді кеңейтеді: «Мен тек солар үшін ғана емес, олардың сөзі арқылы маған сенетіндер үшін де сұраймын» (Жохан 17:20). Осы жерде аялдаңыз. Құдайдың Ұлы айқышқа керілуіне бірнеше сағат қалғанда, айқыштың ауырлығы қазірдің өзінде басып тұрғанда, соңғы деміндегі сөздерінің бір бөлігін сіз үшін дұға етуге жұмсады. Жаңа оқырман үшін айта кетейік: бұл тарауды кейде Бас діни қызметкердің дұғасы деп атайды, өйткені Иса мұнда біздің ұлы шафағатшымыз ретінде әрекет етеді. Ол бізбен Құдайдың арасында тұрып, біздің ісімізді қорғайды. Тәжірибелі сенуші Оның не сұрайтынына назар аударсын: бізді дүниеден алып кетуін емес, дүниеде тұрғанда бізді зұлымнан сақтауын. Ол сіздің қашып құтылуыңызды сұрамайды. Ол сіздің қорғалуыңызды, киелілігіңізді және басқа сенушілермен бірлігіңізді сұрайды. Дұғаның жүрегі 3-тармақта соғады: мәңгілік өмір өлгеннен кейін жететін мекен емес, ол Құдайды қазір, жеке және шын мәнінде тану. Мұндай тану сіздің таңертең оянуыңызды өзгертеді. Сіз ұмытылған жоқсыз. Сіз үшін дұға етіледі, оның үстіне Әкесі әрқашан тыңдайтын Құдайдың Ұлының Өзі дұға етеді.
18-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Жохан 18-тарауда оқып өтіп кету оңай бір сәт бар, бірақ оны көрген соң, көрмеген қылу мүмкін емес. Сарбаздар мен қызметшілер Исаны бақта тұтқындауға келгенде, Ол артқа емес, алға шығып: «Кімді іздейсіңдер?» деп сұрайды. Олар: «Назареттік Исаны», деп жауап береді. Ол: «Мен боламын», дейді. Осы сөздерден кейін қарулы топтың бәрі кері шегініп, жерге құлайды. Тұтқындаушылардың өзі Оның дауысынан тұтқынға түседі. Бұл түнде ұсталған дәрменсіз құрбан емес еді. Бұл өзі ұсталуды таңдаған Патша еді. Жохан 18 адамзат тарихының ең қараңғы түндерінің бірін жылдам өткізеді: Яһуда сарбаздарды шамдар мен алауларымен бастап, Дүниенің Нұрын іздеп келеді, Петір қылышын суырып, қызметшінің құлағын кесіп тастайды, Исаны алдымен Аннаға, содан кейін Қайпаға, одан кейін Пилатқа апарады. Осының бәрінде қайғы жібіндей Петірдің жоққа шығаруы өтеді: Иса айтқандай, үш рет. «Ал Петір тұрып жылынып тұрған еді» (Жохан 18:25). Ол жаудың отының басында тұрып жылынып жүрді, ал Иесі ішкері жауап алынып жатты. Бұл кішкентай бөлшек жүректі ауыртады. Жаңадан оқитын адам үшін Пилаттың рим әкімі болғанын білгені жөн: оның айқышқа керуге бұйрық беруге заңды құқығы болды. Ол Исадан еш айып таппады, бірақ халық пен діни басшылардың қысымымен өз ары қарсы тұрған үкімге қарай бұрылып кетті. Пилаттың әйгілі сұрағы: «Шындық дегеніміз не?» (Жохан 18:38). Ол мұны өзін шындық деп жариялаған Иеге айтты және жауапты күтпей кетіп қалды. Бүгін Петірден тым алыс тұрмайық. Көпшілігіміз бір кезде қате оттың басында жылынғанбыз: сеніміміз бағасын сұраған кезде үндемей қалдық, нанымның орнына жайлылықты таңдадық. Қуанышты хабар: Петірдің оқиғасы от басында аяқталмайды. Сіздікі де солай.
19-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Түпнұсқа грек тіліндегі tetelestai деген сөз ағылшын тіліне үш сөзбен аударылған: "It is finished." Қазақша ол: «Бітті!» Жохан 19:30 бұл сөзді Иса басын иіп, жанын тапсырар алдындағы соңғы саналы сөзі ретінде жазады. Бұл ешқашан айтылмаған ең маңызды сөз, және ол жеңілгеннің жылауы емес еді. Көне дүниеде саудагерлер төленген қарыздың үстіне дәл осы сөзді басып қоятын. Tetelestai. Толық төленді. Иса айқыш ағашынан жариялағаны өмірінің аяқталғаны емес, істің атқарылғаны болатын. Жохан 19-тарау ештеңені жасырмайды. Ол қорлық пен азапты жұмсартпайды. Қамшымен сабау, тікенек тәж, мазақ шапаны, қала арқылы көтерілген айқыш, шегелер, көпшілік алдындағы сағаттап созылған азап: Жохан мұның бәрін байсалды, мұңды қаламмен жазады. Ол сол жерде болды. Ол Исаның анасы Мариямның қасында айқыштың жанында тұрды және Исаның одан сөйлегенін естіді. Иса төмен қарап, анасы мен сүйікті шәкіртінің қатар тұрғанын көргенде, оларды бір-біріне тапсырды: «Әйел, мынау сенің ұлың!» және «Мынау сенің анаң!» (Жохан 19:26-27). Өліп бара жатқанда да Ол өзі сүйгендерге қамқор болды. Жаңадан оқып жүрген адамға мынаны түсіну пайдалы: айқышқа керілудің әрбір егжей-тегжейі жүздеген жыл бұрын жазылған көне пайғамбарлықтардың орындалуы болды. Сарбаздардың Оның киіміне жеребе тастауы, сүйектерінің бірде-бірінің сындырылмауы, қабырғасының найзамен тесілуі. Жохан мұны қайта-қайта көрсетеді, ұсақ-түйек ретінде емес, куәлік ретінде: бұл кездейсоқтық емес еді. Бұл дүние негізі қаланбай тұрып Құдайдың жүрегінде болған жоспар еді. Бұл әңгімені талай рет естіген сенуші үшін: бүгін «бітті» деген сөздің салмағымен бірге отырып көріңіз. Сізге қосатын ештеңе қалған жоқ. Қанша тырыссаңыз да, еңбектеніп, өзіңізді дәлелдесеңіз де, Ол аяқталды деп жариялаған істі жақсарта алмайсыз. Қарыз мөрмен бекітілген. Іс атқарылған. Сіздің жалғыз жауабыңыз: оны қабылдау.
20-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Магдалалық Мәриям қабірге әлі қараңғы кезде келді. Бұл егжей тек уақытты көрсетпейді, бұл қайғының бейнесі. Ол күн шықпай тұрып келді, өйткені ұйқы келмеген, ал қабір Оны соңғы рет көрген жер болған. Ол ашық есік пен бос қабірді көрді, оның алғашқы сезімі қуаныш емес, жоғалту болды: «Мырзаны мазарынан алып кетіпті, оны қайда қойғанын білмейміз» (Жохан 20:2). Қайғы бізді ғажайыптың ішінде тұрғанымызда да оны танымауға итермелеуі мүмкін. Петір мен Жохан қабірге жүгіріп барды. Жохан Петірден озып кетті, бірақ кіре берісте тоқтады, ал Петір әдетінше тікелей ішке кірді. Олар жатқан зығыр маталарды және Оның басына салынған орамалдың бөлек, ұқыптап бүктеліп қойылғанын көрді, ал Жохан өзінің көріп, сенгенін айтады. Бүктелген мата ұсақ нәрсе, бірақ ол ғасырлар бойы сенушілерді тебірентіп келеді. Қабір тонаушысы асығып кетеді. Орамалды бүктеп кеткен адам Оның өз еркімен кеткенін айтып тұр. Сосын екі мың жыл бойы жүректерді тебірентіп келе жатқан сәт келеді. Мәриям сыртта жылап тұрды, ал тірілген Иса оның есімін айтты. Тек есімін: «Мәриям», және ол Оны бірден танып: «Рабуни!» деді, бұл Ұстаз дегенді білдіреді. Тіріліс жақыннан осылай көрінеді: теологиялық дәлел емес, көз қарықтырған аян емес, мәңгілікке жоғалттым деп ойлаған Адамның сіздің есіміңізді атауы. Ол естелік емес. Ол астарлы сөз емес. Ол тірі, және Ол сіздің есіміңізді біледі. Жаңадан оқып жүргендер үшін бұл тарауда Томаның аты шыққан күмәні және Исаның оған көрсеткен шыдамды, ізгі жауабы да бар: шынайы күрес Оның алдында қабыл болады. Тәжірибелі сенушілер үшін тірілген Мәсіхтің шәкірттеріне айтқан алғашқы сөзі бейбітшілік болғанын, оны екі рет айтқанын байқаңыз. Бүгінгі күнге не алып келсеңіз де, сол сөз әлі де сіздің үстіңізде айтылып тұр.
21-күн
Бүгінгі оқу
Ой-толғаныс
Қайта тірілу ескертпе емес, ол жаңа бастама. Жохан 21-тарау Тиберия теңізінің жағасында ашылады. Жеті шәкірт өздеріне таныс істі, балық аулауды қайта қолға алған. Торлар бос. Түн ұзақ болған. Сол кезде жағадағы бір бейтаныс адам дауыстап, торды қайықтың оң жағына тастаңдар дейді. Шәкірттер қапысыз түскен балықтың салмағынан торды тарта алмай қалады. Бұл Иеміз! Мұны естіген Петір қайықты да күтпей, өзін суға лақтырады. Жохан жиырма бір тарау бойы бізге Исаға арнап жасалған әрбір сыпайылықтан тыс, шын жүректен секіріске татитынын көрсетіп келеді. Жағадағы осы көрініс бүкіл Киелі кітаптағы ең нәзік сәттердің бірі. Иса от жағып қойған. Нан мен балық дайын тұр. Патшалардың Патшасы, қайта тірілген Жаратушы шаршаған балықшыларға таңғы ас әзірлеп жатыр. Жаңадан келген оқырман, мұны жүрегіңе түйіп ал: Құдай осындай. Ол біздің сәтсіздігімізге дәріс оқумен емес, бос жүрегімізге дастарқан жаюмен жауап береді. Тәжірибелі сенуші, Исаның не айтпағанына көңіл бөл. Ол: «Мен саған айтқан едім ғой» демейді. Ол: «Келіп тамақтаныңдар» дейді (Жохан 21:12). Сосын Петірдің қалпына келтірілуі басталады. Иса үш рет: «Мені жақсы көресің бе?» деп сұрайды. Бұл бас діни қызметкердің ауласындағы екінші оттың басында айтылған үш рет бас тартудың әрқайсысына сәйкес келеді. Әр сұрақ жараны тазартып, бітеп жатқандай. Әр жауап: «Қозыларымды бақ... Қойларымды бақ... Қойларымды қорала» жіберіп алған қолға қайта тапсырылған міндет. Петір сәтсіздігі үшін шетке шығарылмады, кешірімі арқылы жолға шықты. Иеміз бізді төмен нәрсеге айналдырып қайта пайдаға жаратпайды. Ол бізді одан да зор нәрсеге қалпына келтіреді. Үш апта бұрын біз «Бастапқыда Сөз бар еді» деген жолдан бастағанбыз. Бүгін біз нүктемен емес, айқара ашылған есікпен аяқтап отырмыз. Иса Петірге: «Маған ілес» дейді (Жохан 21:19). Бұл шақыру оқыған әр бетіңде, өмір сүретін әр күніңде жаңғырып тұрады. Жохан Інжілі аяқталмайды, ол сенде жалғасады. Мәселе Исаның Иеміз екенінде емес. Мәселе сенің де Петір сияқты Оны қойларын бағатындай жақсы көретініңде.