ပူပန်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အိပ်မပျော်သော ညများအတွက် ကျမ်းစာ ခုနစ်ရက်။ သင့်ကို ကိုင်ထားတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံ သင့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပေးအပ်တတ်လာရန် သင်ယူပါ။
နေ့ 1
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကျွန်ုပ်တို့အများစု ကောင်းစွာသိသော အချိန်တစ်ခုရှိသည်။ အရာအားလုံး၏ အလေးချိန်သည် ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျလာသောအချိန်ဖြစ်သည်။ ပေးဆပ်၍မရသော ငွေတောင်းခံလွှာ၊ ပျက်စီးလာနေသော ဆက်ဆံရေး၊ မမျှော်လင့်ထားသော ရောဂါစစ်ဆေးချက်၊ ရှင်းလင်းမလာသော အနာဂတ်တို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မျိုးတွင်ပင် တမန်တော်ပေတရုသည် ကျွန်ုပ်တို့အများစု ဘယ်တော့မှ မကြုံရမည့်ထက် ကြောက်စရာများစွာ ရှိသောသူများထံသို့ စာရေးခဲ့သည်။ သူ၏စာဖတ်သူများသည် ပြန့်ကျဲနေရပြီး နှိပ်စက်ခံရကာ မနက်ဖြန်တွင် သက်သာခြင်းလာမည်လော၊ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရမည်လော မသေချာကြပါ။ ထိုမုန်တိုင်းထဲသို့ ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် အနူးညံ့ဆုံး ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုကို ပေတရုက ပြောကြားသည်။ ပေတရုက "ထိုသခင်သည် သင်တို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်တော်မူသောကြောင့်၊ သင်တို့၌ရှိသမျှသောစိုးရိမ်ခြင်းကို ထိုသခင်အား အပ်ထားကြလော့" (၁ ပေတရု ၅:၇) ဟု ရေးသည်။ "ချထား" သို့မဟုတ် "အပ်ထား" ဟူသော စကားလုံးသည် တပည့်တော်များက မြည်းကလေးပေါ်တွင် မိမိတို့၏ ဝတ်လုံများကို ခင်းပေးပြီး ယေရှုကို စီးစေသည့်အခါ သုံးသောစကားလုံးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော၊ ကိုယ်ထိလက်ရောက် လွှဲပြောင်းခြင်းလုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သင့်ကို စိုးရိမ်မှုများကို ပိုမိုထိရောက်စွာ စီမံရန်၊ ပိုမိုအပြုသဘောဆောင်စွာ တွေးရန်၊ သို့မဟုတ် မပူပန်ရန် ပိုကြိုးစားရန် မပြောပါ။ ထိုအရာများကို ပစ်တင်ရန် ပြောသည်။ ဤစကားတွင် ပြင်းထန်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်ဝသော အရာတစ်ခု ရှိသည်။ စိုးရိမ်မှုများသည် အမှန်ရှိသည်။ ပေတရုသည် မရှိဟု မဟန်ပြပါ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အခြားသူတစ်ဦးအပေါ်တွင် တင်ထားရမည့်အရာများဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် တွဲဖက်ထားသော ဆာလံက ရှင်းရှင်းပြောသည်။ "သင်၏ဝန်ကို ထာဝရဘုရားအပေါ်၌ တင်ထားလော့။ ကိုယ်တော်သည် သင့်ကို ပံ့ပိုးတော်မူလိမ့်မည်" (ဆာလံ ၅၅:၂၂)။ "ပံ့ပိုး" ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးတွင် အောက်မှ ထောက်ကူခံရခြင်း၏ ပုံရိပ်ရှိသည်။ အဝေးမှ ကယ်တင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အိမ်ကို အခြေခံက ထောက်ထားသကဲ့သို့ အောက်မှ ထောက်မတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သင်လဲပြီးမှ ဖမ်းမိတော်မူသူ မဟုတ်ပါ။ သင်မလွှတ်မီကပင် ကိုယ်တော်သည် သင့်အောက်တွင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ စိုးရိမ်မှုများကို ချထားရန် ပေတရုပေးသော အကြောင်းရင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားသင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်အောင် တန်ခိုးကြီးသောကြောင့် မဟုတ်ပါ၊ ကိုယ်တော်တန်ခိုးကြီးသော်လည်း။ ကိုယ်တော်သည် *သင့်ကို ဂရုစိုက်တော်မူသောကြောင့်* ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဖြစ်သည်။ ဤဘုရားသည် စကြဝဠာ၏ ပျောက်ဆုံးပစ္စည်းထားသိုရာဌာန လုပ်နေသောဘုရား မဟုတ်ပါ။ ဤသူသည် သတိပြုတော်မူသော ခမည်းတော်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ သင်ဘာကိုပင် သယ်ဆောင်လာသည်ဖြစ်စေ ချထားလိုက်ပါ။ ၎င်းသည် သေးငယ်သောကြောင့် မဟုတ်ပါ၊ ကိုယ်တော်သည် ကြီးမြတ်တော်မူသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သင့်ကို ချစ်တော်မူသဖြင့် ထိုအလေးချိန်ကို ကိုယ်တော်တိုင် ယူလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နေ့ 2
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ပေါလု၏ ထင်ရှားသော ဆုံးမချက်၌ "careful" ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ "သတိထားသူ" ဟု ပြောသည့် အဓိပ္ပာယ်နှင့် မည်သို့မျှ မဆိုင်ပါ။ ယနေ့ "careful" ဟုဆိုလျှင် သတိကြီးခြင်း၊ ဂရုစိုက်ခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ သို့သော် ပေါလုက "အဘယ်အရာ၌မျှ စိတ်မပူပင်ကြနှင့်" (ဖိလိပ္ပိ ၄:၆) ဟု ဆိုသောအခါ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုပါသည်။ ဘာကိုမျှ စိုးရိမ်မပူပန်ကြနှင့်၊ ဘာကိုမျှ ကိုယ့်ကို ခွဲထုတ်မခံကြနှင့်၊ ဘာကိုမျှ သင့်စိတ်ကို အပိုင်းပိုင်း ကွဲစေမထားနှင့် ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစကားလုံးနောက်ကွယ်ရှိ ဂရိစကားလုံးမှာ *merimnao* ဖြစ်ပြီး ကွဲကြေခြင်း၊ စိတ်အတွေးများ လေးဘက်လေးတန်သို့ တပြိုင်နက် ပြန့်ကျဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ပေါလုသည် သင့်ကို ပေါ့ဆဖို့ မပြောပါ။ ကွဲကြေမသွားစေရန် ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို အံ့ဩစရာ ဖြစ်စေသည်မှာ ပေါလု ရေးသားနေသော နေရာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှာ ရောမအကျဉ်းထောင် ဖြစ်သည်။ သက်သောင့်သက်သာ ကာလတစ်ခုအပြီး တောင်ထိပ်ရှိ ငြိမ်းချမ်းရာမှ ရေးသည်မဟုတ်ပါ။ သူ၏ ကံကြမ္မာကိုပင် မသိရဘဲ ချည်နှောင်ခံရလျက် ရေးသားနေသော်လည်း "သခင်ဘုရား၌ အစဉ်မပြတ် ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ တဖန် ငါဆိုသည်ကား၊ ဝမ်းမြောက်ကြလော့" (ဖိလိပ္ပိ ၄:၄) ဟု ဆိုသည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ ဆိုခြင်းသည် မဆင်ခြင်ဘဲ ဆိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အလေးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ပေါလု ပြောပြနေသော ခံစားချက်မဟုတ်ဘဲ သူပေးသော ပညတ်ချက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခံစားချက် မရှိသေးသည့်အခါမှာပင် ရွေးချယ်နိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။ ပေါလု ညွှန်ကြားသော စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း၏ ဆေးမှာ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားလည်း မဟုတ်၊ အာရုံလွှဲခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။ ဆုတောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အလွန်သီးသန့်သော ဆုတောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ "ကိုယ်တောင်းလျှောက်လိုသော ဆုတောင်းချက်ကို ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် ဆုတောင်းပဌနာပြု၍ ဘုရားသခင်အား ကြားလျှောက်ကြလော့" (ဖိလိပ္ပိ ၄:၆)။ ကျေးဇူးတင်ခြင်းသည် တောင်းဆိုခြင်းအတွင်း ယှက်နွယ်နေသည်ကို သတိပြုပါ။ သင့်လိုအပ်ချက်ကိုလည်း ယူလာ၊ သင့်ကျေးဇူးတင်ခြင်းကိုလည်း တပြိုင်နက် ယူလာရသည်။ ဤသည်မှာ အရာအားလုံး ကောင်းနေသယောင် ဟန်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ခက်ခဲသောအချိန်၌ပင် ဘုရားသခင်သည် ယခင်က သစ္စာရှိခဲ့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်လည်း သစ္စာရှိမည်ဟု အမှတ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲလာသော ကတိတော်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ "ဉာဏ်ရှိသမျှကို လွန်သော ဘုရားသခင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးကို စောင့်ရှောက်လိမ့်မည်" (ဖိလိပ္ပိ ၄:၇)။ "စောင့်ရှောက်" ဟူသော စကားလုံးသည် စစ်ရေးဆိုင်ရာ အသုံးအနှုန်း ဖြစ်ပြီး စခန်းချထားခြင်း၊ ကင်းစောင့်ထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သင့်နှလုံးသားကို လာရောက်လည်ပတ်ရုံသာ မဟုတ်ပါ။ ကင်းစောင့်ရပ်တည်ပေးသည်။ ၎င်း မည်သို့လုပ်ဆောင်သည်ကို နားမလည်သော်လည်း ၎င်းသည် လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ သင်လုပ်ရန်မှာ သင့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ငြိမ်သက်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော ဘုရားသခင်ထံ ယူလာရုံသာ ဖြစ်သည်။
နေ့ 3
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ဟေရှာယသည် ကြောက်စရာအကြောင်းအားလုံးရှိသော လူမျိုးတစ်ရပ်ထံ ရေးသားခဲ့သည်။ အာရှုရိအင်ပါယာသည် လူမျိုးများကို တစ်ပြိုင်နက် မျိုချနေပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းသည် သိမ်းပိုက်ခံရသော မြို့များ၏ မီးခိုးများဖြင့် မှောင်မိုက်နေသည်။ ထိုကြောက်ရွံ့မှုအလယ်တွင် ပရောဖက်သည် မည်သည့်အင်ပါယာထက်မဆို ကြာရှည်တည်တံ့သော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောသည်။ "စိတ်နှလုံးတည်ကြည်သောသူသည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားသောကြောင့် ထိုသူကို ငြိမ်သက်ခြင်း၌ အစဉ်စောင့်ရှောက်တော်မူလိမ့်မည်" (ဟေရှာယ ၂၆:၃)။ "ပြည့်စုံသော ငြိမ်သက်ခြင်း" ၏ ဟေဗြဲစကားမှာ အမှန်စင်စစ် *ရှာလုံ ရှာလုံ* ဖြစ်သည်။ အားပြင်းစေရန် စကားလုံးကို နှစ်ဆထပ်ထားခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းပေါ်တွင် ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ဘာသာစကားက ဖော်ပြနိုင်သမျှ အနက်ရှိုင်းဆုံး ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ဆထပ် ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် စည်းကမ်းချက်မှာ ဘုရားသခင်အပေါ် "တည်ကြည်" သော စိတ်ဖြစ်သည်။ ထိုစကားလုံးသည် ကျောက်ချထားခြင်း၊ မှီထားခြင်း၊ ထောက်ကန်ထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ မိမိအစွမ်းဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေရန် ကြိုးစားခြင်းကို ရပ်ပြီး ခိုင်မာသောအရာတစ်ခုပေါ် မိမိ၏ အလေးချိန်အားလုံးကို မှီလိုက်သူ၏ အနေအထားဖြစ်သည်။ ဤကတိတော်သည် ဘယ်တော့မှ မကြောက်ဖူးသူတို့အတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုအလယ်တွင် မပြောင်းလဲတော်မူသော အရှင်ထံသို့ စိတ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လှည့်သူတို့အတွက် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းက ဦးစွာလာပြီး ငြိမ်သက်ခြင်းက နောက်မှလိုက်လာသည်။ ရာစုနှစ်များစွာ နောက်ပိုင်း ဖမ်းဆီးခံရတော့မည့် ညတွင် ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့ကို စုရုံးပြီး မိန့်တော်မူသည်။ "ငြိမ်သက်ခြင်းကို ငါအပ်ထားခဲ့၏။ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေး၏။ လောကီသားပေးသကဲ့သို့ ငါမပေး။ သင်တို့၏ နှလုံးမပူပန်စေနှင့်၊ မကြောက်ရွံ့စေနှင့်" (ယောဟန် ၁၄:၂၇)။ ယေရှုပေးတော်မူသော ငြိမ်သက်ခြင်းသည် လောကီငြိမ်သက်ခြင်း မဟုတ်။ အရာရာ ကောင်းမွန်မှသာ ရှိသော၊ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံမှသာ ရှိသော၊ ရလဒ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ ရှိသော ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်။ ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် လူတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်ကို လက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ သင့်ထံ ထားခဲ့တော်မူခြင်းဖြစ်ပြီး အခန်းထဲ ကြောက်စရာကောင်းနေသည့်အခါမှာပင် ရှိနေတော်မူသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူရော ကာလကြာရှည် ယုံကြည်လာသူပါ အတွက် ဘယ်တော့မှ မဟောင်းသော ဖိတ်ခေါ်ချက်ဤသည်။ သင်ရှာနေသော ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သင်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်သော ခံစားချက် သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်အောင်လေ့ကျင့်နိုင်သော စည်းကမ်းတစ်ခု မဟုတ်။ သင့်ကို ချစ်တော်မူသော လူတစ်ပါး၏ လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင်ပင် ရရှိနိုင်သည်။ သင့်စိတ်သည် ကိုယ်တော်ထံ လှည့်ပြီး ထိုနေရာ၌ နေမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည်။ သင့်ကို ကြောက်စေသောအရာကို ဦးစွာ ဖြေရှင်းပြီးမှ ငြိမ်သက်ခြင်းရရန် မလိုပါ။ ဆက်၍ နေရုံသာ လိုသည်။
နေ့ 4
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ယေရှုသည် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူလျက် သာမန်လူများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ လယ်သမားများ၊ တံငါသည်များ၊ မိခင်များနှင့် လက်မှုသမားများ ဝိုင်းရံနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှိသမျှ လုံလောက်ပါ့မလားဟု တွေးရင်း ညဉ့်နက်အထိ အိပ်မပျော်ဖူးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် လယ်ကွင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြတော်မူသည်။ "လယ်ပြင်၌ပေါက်သော နှင်းဆီပန်းတို့သည် အဘယ်သို့ ကြီးပွားသည်ကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ပင်ပန်းစွာမလုပ်၊ မကျော့ရက်ကြ။ သို့ရာတွင် ရှောလမုန်မင်းသည် ခမ်းနားသောဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံလျက်နေသော်လည်း ဤပန်းတို့တွင် တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ မဝတ်မဆင်ဖူးဟု ငါဆို၏" (မဿဲ ၆:၂၈-၂၉)။ "စဉ်းစားကြည့်ပါ" ဟူသောစကားလုံးသည် ဖြတ်သန်းကြည့်ရုံထက် ပိုသည်။ သေသေချာချာ လေ့လာခြင်း၊ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ယေရှုသည် နားထောင်သူတို့အား တောပန်းတစ်ပွင့်၏ ကျောင်းသားများ ဖြစ်လာစေရန် ခေါ်တော်မူနေသည်။ ကိုယ်တော်တည်ဆောက်နေသော ဆင်ခြင်ချက်ကို ပညာရှင်တို့က အငယ်မှ အကြီးသို့ ဆင်ခြင်ခြင်းဟု ခေါ်ကြသည်။ ယနေ့ပွင့်ပြီး မနက်ဖြန် ကွယ်ပျောက်မည့် ပန်းတစ်ပွင့်ကို ဘုရားသခင်သည် ဘုရင်၏ အဝတ်တန်ဆာထက် လှပစွာ ဝတ်ဆင်ပေးတော်မူလျှင် သင့်ကို မည်သို့ ရှုမြင်တော်မူသည်ကို ထိုအချက်က ပြသည်မဟုတ်ပါလော။ "သင်တို့သည် ငှက်တို့ထက် သာ၍ မြတ်သည်မဟုတ်လော" (မဿဲ ၆:၂၆)။ ဤမေးခွန်းသည် အလှဆင်ထားသော မေးခွန်းမျှ မဟုတ်။ စိတ်ထဲသို့ စူးဝင်စေရန် မေးတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ သင်သည် စာကလေးတစ်ကောင် မဟုတ်၊ နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်လည်း မဟုတ်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသူ၊ နာမည်ဖြင့် သိတော်မူခံရသူ၊ ဦးခေါင်းမှ ဆံပင်အရေအတွက်ပင် ရေတွက်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ လယ်ကွင်းကို စောင့်ရှောက်တော်မူလျှင် သင့်ကိုလည်း စောင့်ရှောက်တော်မူလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် ယေရှု၏ သွန်သင်ချက်သည် ပျင်းရိခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်ကို ဂရုမစိုက်ခြင်းကို ရည်ရွယ်သည် မဟုတ်။ လုပ်ငန်းမလုပ်ရန်၊ စီစဉ်ခြင်းမပြုရန် နားထောင်သူတို့အား မပြောတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရောဂါတစ်ခုကို ဖော်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် မရှိသကဲ့သို့ နေထိုင်ခြင်းမှ ဖြစ်လာသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုပင်ဖြစ်သည်။ "ဤအရာအလုံးစုံတို့ကို သင်တို့ လိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် သိတော်မူ၏" (မဿဲ ၆:၃၂)။ ကိုယ်တော်သည် သိပြီးဖြစ်သည်။ မမြင်မိခဲ့သော အခြေအနေတစ်ခုကို သင်က အသိပေးနေရခြင်း မဟုတ်။ စိတ်ပူပန်ခြင်းသည် သင်တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်ဟု ပြောသော လိမ်လည်ချက်ဖြစ်သည်။ ကျော်ကြားသော ပညတ်တော်ဖြစ်သည့် "ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ဦးစွာရှာကြလော့။ ထိုအခါ ဤအရာအလုံးစုံတို့ကို သင်တို့အား ထပ်ဆင့်၍ ပေးတော်မူလိမ့်မည်" (မဿဲ ၆:၃၃) သည် လိုချင်သည်ကို ရရှိစေသော နည်းလမ်းတစ်ခု မဟုတ်။ စိတ်နှလုံးကို အစီအစဉ်ပြန်ချခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ဦးစွာထားလျှင် အခြားအရာအားလုံး သူ့နေရာနှင့်သူ ဖြစ်လာသည်။ စိုးရိမ်သူ၏ မေးခွန်းမှာ "လုံလောက်ပါ့မလား" ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်သူ၏ မေးခွန်းမှာ "ယနေ့ ကိုယ်တော်ကို ဦးစွာ ရှာနေပါသလား" ဖြစ်သည်။ ထိုမေးခွန်းသည် သင်ကိုယ်တိုင် ဖြေရမည့် တစ်ခုတည်းသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။
နေ့ 5
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ခဏလောက မျက်စိကိုမှိတ်ပြီး သိုးထိန်းတစ်ဦးကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ဖန်ရောင်စုံပြတင်းပေါက်ထဲက ရုပ်ပုံမဟုတ်ဘဲ နေမထွက်မီကပင် ထွက်လာပြီး သိုးတိုင်းကို နာမည်ခေါ်ရေတွက်နေသော လူအစစ်တစ်ဦးကို မြင်ကြည့်ပါ။ ဘယ်သိုးက ခြေထောက်ကျိုးနေသည်၊ ဘယ်သိုးက လမ်းလွဲတတ်သည်ကို သူသိသည်။ ယခု ရှေးခေတ်ကဗျာဆရာ ဒါဝိဒ်၏ စကားကို နားထောင်ပါ။ သူသည် သိုးထိန်းလည်း ဖြစ်ဖူး၊ သိုးလည်း ဖြစ်ဖူးသူ၏ တည်ငြိမ်သော ယုံကြည်မှုဖြင့် ဤသို့ဆိုသည်။ "ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏သိုးထိန်းဖြစ်တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်သည် ချို့တဲ့ခြင်းမရှိ။" ဤစကားသည် ဆန္ဒတစ်ခု မဟုတ်ပါ။ ကြေညာချက်ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဤဆာလံကို မိမိအတွေ့အကြုံမှ ရေးခဲ့သည်။ သူသည် ယုဒတောင်ကုန်းများပေါ်တွင် မိမိ၏သိုးစုကို ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သိုးထိန်းကောင်းသည် အဘယ်အရာကို ပြုသည်ကို သိသည်။ မြေကြီးခြောက်သွေ့နေသောအခါ စိမ်းလန်းသောကျက်စားရာကို ရှာဖွေပေးသည်။ သိုးများသည် စီးဆင်းသောရေကို မသောက်တတ်သောကြောင့် ငြိမ်သက်သောရေစပ်သို့ ပို့ဆောင်သည်။ သိုးစုသည် အမှောင်ကို တစ်ဦးတည်း မရင်ဆိုင်ရစေရန် ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ရှေ့ကဦးစွာ လျှောက်သွားသည်။ ဤဆာလံထဲက ပုံရိပ်တိုင်းသည် ထိုလောကမှ ဆွဲယူထားပြီး ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို မည်သို့ စောင့်ရှောက်တော်မူသည်ကို ပြောပြနေသည်။ အနက်ကျမှ ချိုင့်ဝှမ်းကို ကြည့်ပါ။ "အကျွန်ုပ်သည် သေမင်း၏အရိပ်ရှိသော ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ သွားရသော်လည်း ဘေးဥပဒ်ကို မကြောက်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်နှင့်အတူရှိတော်မူ၏။" ဒါဝိဒ်သည် ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်ဟု မဆိုပါ။ သူသည် ထိုချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားရပြီး တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ သူ့ကို နှစ်သိမ့်စေသော တောင်ဝှေးနှင့် လှံတံသည် အလှဆင်ပစ္စည်း မဟုတ်ပါ။ တောင်ဝှေးသည် သားရဲများကို မောင်းထုတ်ပြီး လှံတံသည် လမ်းလွဲသောသိုးများကို လုံခြုံရာသို့ ပြန်ညွှန်ပေးသည်။ သင်၏ အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရှိတော်မူခြင်းသည် ငြိမ်နေသော ရှိတော်မူခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်ပြီး သင့်ကို လမ်းမှန်ပေါ်တွင် ကိုင်ထားတော်မူသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ရိုးရှင်းသောအမှန်တရားမှာ ဤဆာလံသည် ဘုရားသခင်သည် သင်၏နာမည်ကို သိတော်မူ၏၊ သင်၏လိုအပ်ချက်ကို သိတော်မူ၏၊ သင့်ကို တစ်ဦးတည်း လမ်းလွဲလျှောက်စေတော့မည် မဟုတ်ဟူသော ကတိတော်ဖြစ်သည်။ ဤစကားများကို အကြိမ်ရာနှင့်ချီ ဖတ်ဖူးသော ယုံကြည်သူအတွက်မူ ဤအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ "ရန်သူတို့ရှေ့မှာ" ပြင်ဆင်ထားသော စားပွဲသည် သင်၏အခြေအနေများ သက်သာလာသည့်အထိ ဘုရားသခင် စောင့်မနေဘဲ ကောင်းချီးပေးတော်မူကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဒုက္ခအလယ်တွင်ပင် စားပွဲကို ခင်းကျင်းတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် သင့်ဝိညာဉ်ကို ကျွေးမွေးနိုင်ရန် သင်၏စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်ရန် မလိုပါ။ ကိုယ်တော်သည် ထိုအခြေအနေထဲတွင် သင်နှင့်တွေ့တော်မူသည်၊ ပြီးမှ မဟုတ်ပါ။ ယနေ့ သင်ဖြတ်သန်းနေရသော ချိုင့်ဝှမ်းသည် မည်သည့်ချိုင့်ဝှမ်းဖြစ်စေ သင့်ရှေ့မှ ထိုချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်လျှောက်ပြီးသော သိုးထိန်းတစ်ပါး သင့်တွင် ရှိတော်မူသည်။
နေ့ 6
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးစွာ ကြေညာ၍ မလာတတ်ပါ။ တစ်ခါတစ်ရံ အအေးလေကဲ့သို့ ရုတ်ချည်း ဝင်ရောက်လာတတ်သည်။ ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိချက်တစ်ခု၊ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု၊ စိတ်မငြိမ်နိုင်ဘဲ မနက်သုံးနာရီထိ အိပ်မပျော်သော ညတစ်ညလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မေးခွန်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ရောက်မလာမလား ဟူသည် မဟုတ်ပါ။ တံခါးဝသို့ ရောက်လာသောအခါ သင် ဘာလုပ်မည်နည်း ဟူသည်သာ ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဆာလံ ၅၆ ကို ရေးသောအခါ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည့်နေရာတွင် မရှိခဲ့ပါ။ ရန်သူများ ဝိုင်းထားခံရပြီး သူ၏စကားများကို ကွဲလွဲစွာ လှည့်ပတ်ခံရကာ လူတို့က သူ့အသက်ကို ရန်ပြုရန် ကြံစည်နေကြသည်။ သို့သော် ရိုးရှင်းမှုတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော စကားကို ရေးသားခဲ့သည်။ "ကြောက်ရွံ့သောအခါ ကိုယ်တော်ကို ငါကိုးစားပါမည်။" "ကြောက်ရွံ့သောအခါ" ဟူသော စကားစုသည် ရိုးသားသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဟု ဟန်မဆောင်ပါ။ မခံစားရသော ရဲစွမ်းသတ္တိကို မပြသပါ။ သူပြောသည်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ရောက်လာသည့် အချိန်၌ပင် ကိုးစားရန် ရွေးချယ်မည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် တူညီသောနှလုံးသားထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက် ရှိနေနိုင်သည်။ တစ်ခုရှိနေခြင်းက အခြားတစ်ခုကို အရည်အချင်းမပြည့်မီစေပါ။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ပြည်နှင်ခံရပြီး နေရာမရှိ၊ မသေချာ၊ မေ့ပျောက်ခံရပြီလားဟု တွေးနေသော လူမျိုးကို ပရောဖက်ဟေရှာယအားဖြင့် မိန့်တော်မူသည်။ "ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိသောကြောင့် မစိုးရိမ်နှင့်။ ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင်ဖြစ်သောကြောင့် မတုန်လှုပ်နှင့်။ သင့်ကို ငါခိုင်ခံ့စေမည်။ သင့်ကို ငါမစမည်။ ငါ၏ တရားမျှတသော လက်ျာလက်ဖြင့် သင့်ကို ငါထောက်မမည်။" ထိုကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်တည်းရှိ ကတိများကို ရေတွက်ကြည့်ပါ။ ရှိတော်မူခြင်း၊ ခွန်အား၊ အကူအညီ၊ ထောက်မသော လက်တော်။ ဘုရားသခင်သည် ကတိတစ်ခုသာ ပေးပြီး ကျန်သည်ကို ကံကြမ္မာအပ်ထားတော်မမူပါ။ တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်ပေးတော်မူသည်။ သင့်ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ ထောင့်ပေါင်းစုံကို ငါစဉ်းစားပြီးပြီ၊ ငါသည် ထိုအားလုံးထက် ကြီးမြတ်သည် ဟု မိန့်တော်မူသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာကို ပထမဆုံး ဖတ်နေသူအတွက် သိထားသင့်သည်မှာ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် အံ့ဩတော်မမူပါ၊ ထိုသို့ ခံစားရသဖြင့် သင့်ကို စိတ်ပျက်တော်လည်း မမူပါ။ ယုံကြည်သူကြာရှည်ဖြစ်သူအတွက်မူ "သင့်ကို ငါထောက်မမည်" ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကို သတိပြုပါ။ ထောက်မခြင်းသည် ဆက်လက်၍ မပြတ်ဖြစ်ပြီး သင်မခံစားရတော့သည့်အချိန်၌ပင် မလွှတ်သော လက်တော် ဖြစ်သည်။ သင့်ခံစားချက်များသည် စစ်မှန်သော်လည်း နောက်ဆုံးစကား မဟုတ်ပါ။ နောက်ဆုံးစကားသည် သင့်ကို ကိုင်ထားတော်မူသော ဘုရားသခင်၌သာ ရှိသည်။
နေ့ 7
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကျွန်ုပ်တို့ အတူလျှောက်လှမ်းခဲ့သော ခရီးစဉ်၏ နောက်ဆုံးနေ့သို့ ရောက်ပြီဖြစ်ပါသည်။ ဤခရီးကို "ပိုကြိုးစားပါ" ဟူသော အမိန့်ဖြင့် မပြီးဆုံးစေဘဲ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် ပြီးဆုံးစေခြင်းမှာ သင့်လျော်လှပါသည်။ ဘာသာရေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများနှင့် နေ့စဉ်စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူအုပ်ကြီးအလယ်တွင် ယေရှုသည် လက်ဖြန့်တော်မူ၍ "ပင်ပန်း၍ လေးသောဝန်ကို ထမ်းရသောသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် သင်တို့ကို ချမ်းသာပေးမည်" ဟု မိန့်တော်မူပါသည်။ "ရအောင်ယူပါ" မဟုတ်။ "ဆင်ခြင်ရှာဖွေပါ" မဟုတ်။ လာကြလော့ ဟူ၍သာ ဖြစ်ပါသည်။ ဝန်ကို ယူခဲ့ပါ။ အားလုံးကို ယူခဲ့ပါ။ ဤနေရာတွင် ယေရှုအသုံးပြုသော "ချမ်းသာ" ဟူသောစကားသည် အိပ်စက်အနားယူခြင်းတစ်ခုတည်းကို မဆိုလိုပါ။ စိတ်လန်းဆန်းခြင်း၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ချထားရခြင်း၊ မနိုင်သော အရာကို ဆက်မကြိုးစားတော့သော စိတ်ဝိညာဉ်၏ ငြိမ်းချမ်းခြင်းတို့ကို ဆိုလိုပါသည်။ ကိုယ်တော်ပေးသော ထမ်းပိုးသည် လွယ်ကူပေါ့ပါးသည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ဘဝတွင် နာကျင်ခြင်းမရှိတော့သောကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်နှင့် ထမ်းပိုးတစ်ခုတည်းတွင် ချည်နှောင်ထားသောကြောင့် သင်တစ်ဦးတည်း မဆွဲရတော့သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် သင်နှင့်အတူ ဆွဲတော်မူ၍ ကိုယ်တော်သည် ပိုမိုခွန်အားကြီးတော်မူပါသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူများအတွက် ဆိုရလျှင် ရှေးခေတ်တွင် ထမ်းပိုးဆိုသည်မှာ တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်ကို ပေါင်းချည်၍ ဝန်ကို မျှဝေသယ်စေသော သစ်သားဘောင်ဖြစ်ပါသည်။ ယေရှုက "သင်နှင့်အတူ ဤဝန်ကို ငါထမ်းပါရစေ" ဟု မိန့်တော်မူခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် ဆာလံ ၄၆ က ဝိညာဉ်၏ ကြီးမားသော ကျောက်ဆူးတံကို ပေးပါသည်။ "ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ ခိုလှုံရာ၊ ခွန်အားဖြစ်တော်မူ၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောအခါ အလွန်အမြဲ ကူမတော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။" ဝေးသော အကူအညီ မဟုတ်။ ဒုက္ခကျော်လွန်ပြီးမှ ရောက်လာသော အကူအညီ မဟုတ်။ အလွန်အမြဲ ကူမတော်မူသော အကူအညီ ဖြစ်ပါသည်။ ငလျင်လှုပ်ချိန်၌ ရှိတော်မူ၏။ တောင်များ တုန်လှုပ်ချိန်၌ ရှိတော်မူ၏။ ရေများ ဟိန်းမြည်ချိန်၌ ရှိတော်မူ၏။ ထို့နောက် အနည်းဆုံး ဆယ်ကျမ်းစောင်တွင် ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် အနူးညံ့ဆုံးသော အမိန့်တစ်ခု ပါလာပါသည်။ "ငြိမ်ဝပ်စွာနေ၍ ငါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်းကို သိမှတ်ကြလော့။" ဟေဗြဲဘာသာတွင် "ငြိမ်ဝပ်စွာနေ" ဟူသည်မှာ လက်လွှတ်ခြင်း၊ ဆုပ်ကိုင်မှုကို ဖြေလျှော့ခြင်း၊ ကြိုးပမ်းမှုကို ရပ်ခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ ၎င်းသည် ပျင်းရိခြင်း မဟုတ်ပါ။ ယုံကြည်ရန် နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်လိုက်သော စိတ်ဝိညာဉ်၏ တက်ကြွသော အပ်နှံခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျမ်းစာ ခုနစ်ရက်တာသည် သင့်ကို ဤနေရာသို့ ဦးတည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပါသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို စီမံခန့်ခွဲသော နည်းလမ်းတစ်ခုသို့ မဟုတ်ဘဲ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးထံသို့ ဖြစ်ပါသည်။ သင့်အမည်ကို သိတော်မူသော သိုးထိန်းတစ်ပါး။ ညာလက်တော်ဖြင့် သင့်ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဘုရားသခင်။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအားလုံးကို ခြေတော်ရင်း၌ချ၍ ချမ်းသာရယူရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်။ ကိုယ်တော်ပေးသော ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ဒုက္ခမရှိခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဒုက္ခအလယ်၌ ကိုယ်တော်ရှိတော်မူခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထိုရှိတော်မူခြင်းသည် လုံလောက်ပါသည်။