Alle planne

Vrede vir 'n angstige hart

Sewe dae van Skrif oor bekommernis, vrees en rustelose nagte: leer om jou sorge oor te gee aan die God wat jou vashou.

  1. Dag 1

    Werp Jou Sorge

    Vandag se lees

    Besinning

    Daar is 'n oomblik wat die meeste van ons goed ken: die een waar die gewig van alles gelyk op jou bors neerkom. Die rekening wat jy nie kan betaal nie, die verhouding wat verslyt, die diagnose wat jy nie verwag het nie, die toekoms wat weier om helder te word. Presies in so 'n oomblik skryf die apostel Petrus aan mense wat veel meer te vrees gehad het as wat die meeste van ons ooit sal hê. Sy lesers was verstrooid, vervolg en onseker of môre verligting of inhegtenisneming sou bring. En in daardie storm spreek hy een van die teerste uitnodigings in die hele Skrif. Petrus skryf: "Werp al julle sorge op Hom, want Hy sorg vir julle" (1 Petrus 5:7). Daardie woord "werp" is dieselfde woord wat gebruik word toe die dissipels hulle klere oor 'n jong donkie gegooi het sodat Jesus kon ry: dit is 'n doelbewuste, fisiese daad van oordrag. Daar word nie vir jou gesê om jou sorge doeltreffender te bestuur, of positiewer te dink, of bloot harder te probeer om nie te bekommer nie. Daar word vir jou gesê om dit te werp. Daar is iets byna geweldadigs en heeltemal doelbewus daaraan. Die sorge is werklik. Petrus maak nie asof dit nie so is nie. Maar hulle hoort by Iemand anders. Die Psalm wat by hierdie gedeelte pas, sê dit duidelik: "Werp jou las op die HERE, en Hy sal jou onderhou" (Psalm 55:23). Die Hebreeuse woord vir "onderhou" dra die beeld van van onder af ondersteun word: nie van ver af gered word nie, maar van onder gedra word, soos 'n fondament 'n huis dra. God vang jou nie op nadat jy geval het nie. Hy is reeds onder jou voordat jy selfs laat los. Die rede wat Petrus gee om jou sorge te werp, is die moeite werd om stadig oor na te dink: nie omdat God sterk genoeg is om dit te hanteer nie, hoewel Hy is, maar omdat Hy *vir jou sorg*. Dit is persoonlik. Dit is nie 'n God wat 'n kosmiese kantoor vir verlore voorwerpe bestuur nie. Dit is 'n Vader wat raaksien. Wat jy ook al in hierdie dag inbring, lê dit neer. Nie omdat dit klein is nie, maar omdat Hy groot is, en omdat Hy jou genoeg liefhet om die gewig daarvan self te wil dra.

    Bekyk dagKlank beskikbaar
  2. Dag 2

    Wees oor niks bekommerd nie

    Vandag se lees

    Besinning

    Die woord wat in Paulus se bekende opdrag met "bekommerd" vertaal word, beteken veel meer as wat ons gewoonlik daarmee bedoel. Wanneer ons sê iemand is bekommerd, dink ons aan 'n mens wat 'n bietjie ongerus is. Wanneer Paulus sê: "Wees oor niks bekommerd nie" (Filippense 4:6), bedoel hy iets baie radikaler: moenie oor iets angstig wees nie, moenie deur iets uitmekaar getrek word nie, moenie toelaat dat iets jou gemoed in stukke verdeel nie. Die Griekse woord daaragter is *merimnao*: om verbrokkel te wees, om jou gedagtes in alle rigtings tegelyk verstrooi te hê. Paulus sê nie jy moet onverskillig wees nie. Hy sê jy moenie opgeskeur word nie. Wat hierdie gedeelte so merkwaardig maak, is waar Paulus dit skryf: in 'n Romeinse gevangenis. Hy skryf nie vanaf 'n bergtoppe-retraite na 'n tyd van gemak nie. Hy skryf in kettings, onseker oor sy eie lot, en tog sê hy: "Verheug julle altyd in die Here; weer sal ek sê: Verheug julle!" (Filippense 4:4). Die herhaling is nie toevallig nie, dit is bewuste nadruk. Blydskap is nie 'n gevoel waaroor Paulus verslag doen nie; dit is 'n opdrag wat hy gee, en dit beteken dit is 'n keuse wat moontlik is, selfs wanneer die gevoel nog nie daar is nie. Die teenmiddel wat Paulus vir angs voorskryf, is nie wilskrag of afleiding nie. Dit is gebed, maar 'n baie spesifieke soort. "Laat julle begeertes in alles deur gebed en smeking met danksegging bekend word by God" (Filippense 4:6). Let op dat danksegging in die bidding self ingeweef is. Jy bring jou nood en jy bring jou dankbaarheid op dieselfde tyd. Dit is nie om voor te gee dat alles goed is nie. Dit is om te onthou, selfs in die moeilike tyd, dat God vroeër getrou was en weer getrou sal wees. Die belofte wat volg, is asemrowend: "En die vrede van God wat alle verstand te bowe gaan, sal julle harte en gedagtes bewaar in Christus Jesus" (Filippense 4:7). Daardie woord "bewaar" is 'n militêre term: dit beteken om te beset, om 'n wag te pos. God se vrede besoek nie net jou hart nie. Dit hou wag daaroor. Jy hoef nie te verstaan hoe dit werk sodat dit kan werk nie. Jy hoef net jou angs na Hom te bring wat dit in vrede verander.

    Bekyk dagKlank beskikbaar
  3. Dag 3

    Volkome vrede

    Vandag se lees

    Besinning

    Jesaja het geskryf aan 'n volk wat elke rede gehad het om bang te wees. Die Assiriese ryk het nasies heeltemal verslind, en die horison was donker van die rook van verowerde stede. In daardie verskrikking spreek die profeet 'n woord wat elke ryk teen wie dit geskryf is, oorleef het: "Die wat vas van gemoed is, bewaar U in volkome vrede, omdat hy op U vertrou" (Jesaja 26:3). Die Hebreeus agter "volkome vrede" is eintlik *shalom shalom*, die woord verdubbel vir nadruk: vrede op vrede, die diepste heelheid wat die taal kon uitdruk. Die voorwaarde vir daardie verdubbelde vrede is 'n gemoed wat op God "vas" staan. Die woord beteken gestut, geleun, opgeprop teen iets. Dit is die houding van iemand wat opgehou het om homself met eie krag regop te hou en eenvoudig sy volle gewig op iets soliede laat rus het. Die belofte is nie vir dié wat nooit vrees voel nie, maar vir dié wat in hulle vrees hulle gedagtes doelbewus wend na Hom wat nie verander nie. Die vertroue kom eerste; die vrede volg. Eeue later, op die nag toe Hy gevange geneem sou word, het Jesus sy dissipels bymekaargeroep en gesê: "Vrede laat Ek vir julle na; my vrede gee Ek vir julle; nie soos die wêreld gee, gee Ek vir julle nie. Laat julle hart nie ontsteld wees nie en nie versaag wees nie" (Johannes 14:27). Die vrede wat Jesus bied, is nie die wêreld se vrede nie, die soort wat afhang daarvan dat dinge goed gaan, dat veiligheid gewaarborg is, dat uitkomste beheer word. Sy vrede is 'n Persoon. Dit is Hyself, soos 'n geskenk by jou gelaat, teenwoordig in die vertrek, selfs wanneer die vertrek vreesaanjaend is. Vir die eerstekeer-leser en die langtydse gelowige is hier die uitnodiging wat nooit verouder nie: die vrede waarna jy soek, is nie 'n gevoel wat jy kan opwek of 'n dissipline wat jy kan baasraak nie. Dit is 'n geskenk van 'n Persoon wat jou liefhet, beskikbaar op hierdie oomblik, wagtend dat jou gedagtes na Hom draai en daar bly. Jy hoef nie op te los wat jou bang maak om vrede daaroor te hê nie. Jy hoef net te bly.

    Bekyk dagKlank beskikbaar
  4. Dag 4

    Let op die lelies

    Vandag se lees

    Besinning

    Jesus sit teen 'n heuwelhelling, omring van gewone mense: boere en vissers, moeders en ambagsmanne, mense wat weet wat dit is om wakker te lê en te wonder of dit sal strek. En Hy wys na 'n veld. "Kyk mooi na die lelies van die veld, hoe hulle groei; hulle arbei nie en spin nie; en Ek sê vir julle dat selfs Salomo in al sy heerlikheid nie bekleed was soos een van hulle nie" (Matteus 6:28-29). Die woord "kyk mooi" beteken meer as 'n vlugtige blik. Dit beteken om noukeurig te bestudeer, om aandagtig waar te neem. Jesus vra sy toehoorders om leerlinge van 'n wildeblom te word. Die redenasie wat Hy opbou, is wat geleerdes 'n argument van die kleinere na die groter noem. As God 'n blom wat vandag blom en môre weg is, met 'n skoonheid beklee wat 'n koning se klerekas oortref, wat sê dit dan oor hoe Hy na jou kyk? "Is julle nie baie meer werd as hulle nie?" (Matteus 6:26). Daardie vraag is nie 'n retoriese versiering nie. Dit is bedoel om tot in jou hart deur te dring. Jy is nie 'n mossie nie. Jy is nie 'n lelie nie. Jy is geskape na die beeld van God, by name bekend, selfs die hare van jou hoof is getel. As Hy die veld versorg, sal Hy jou ook versorg. Jesus se onderrig hier mik nie op luiheid of onverskilligheid teenoor verantwoordelikheid nie. Hy sê nie vir sy toehoorders om op te hou werk of beplan nie. Hy stel 'n spesifieke geestelike siekte vas: die angs wat kom wanneer 'n mens lewe asof God nie in die prentjie is nie. "Julle hemelse Vader weet dat julle al hierdie dinge nodig het" (Matteus 6:32). Hy weet reeds. Jy lig Hom nie in oor 'n situasie wat Hy oor die hoof gesien het nie. Die kommer is die leuen wat sê jy staan alleen daarin. Die bekende gebod, "Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word" (Matteus 6:33), is nie 'n formule om te kry wat jy wil hê nie. Dit is 'n herordening van die hart. Wanneer God eerste is, kry alles anders sy regte plek. Die angstige vraag is nie: "Sal daar genoeg wees?" nie. Die vertrouende vraag is: "Soek ek Hom vandag eerste?" Dit is die enigste vraag wat werklik joune is om te beantwoord.

    Bekyk dagKlank beskikbaar
  5. Dag 5

    Die Here is my Herder

    Vandag se lees

    Besinning

    Maak vir 'n oomblik jou oë toe en sien 'n herder voor jou: nie 'n figuur in 'n gebrandskilderde venster nie, maar 'n regte man, voor sonop buite, wat elke skaap by die naam tel en weet watter een mank loop en watter een geneig is om te dwaal. Hoor nou hoe die ou digter Dawid, met die stille sekerheid van 'n man wat sowel herder as skaap was, sê: "Die HERE is my Herder, niks sal my ontbreek nie." Dit is nie 'n wens nie. Dit is 'n verklaring. Dawid het hierdie psalm uit ervaring geskryf. Hy het sy eie kuddes oor die heuwels van Judea gelei, en hy het geweet wat 'n goeie herder doen: hy vind groen weivelde wanneer die land dor lyk, hy lei na waters van rus omdat skape nie uit bruisende strome drink nie, hy loop voor in die dal in sodat die kudde nie alleen teenoor die donkerte hoef te staan nie. Elke beeld in hierdie psalm kom uit daardie wêreld, en elke beeld wil vir jou iets sê oor hoe God vir jou sorg. Let op die dal in vers vier: "Al gaan ek ook in die dal van die doodskaduwee, ek vrees geen onheil nie, want U is met my." Dawid sê nie die dal word weggeneem nie. Hy sê hy gaan daardeur, en hy is nie alleen nie. Die stok en die staf wat hom vertroos het, was nie versierings nie: die stok het roofdiere weggejaag en die staf het dwalende skape terug na veiligheid gelei. God se teenwoordigheid in jou swaarste oomblik is nie lankmoedig stil nie. Hy is aktief besig om jou op koers te hou. Vir die eerste keer lesers is die waarheid eenvoudig: hierdie psalm is 'n belofte dat God jou naam ken, jou nood ken en jou nie alleen sal laat dwaal nie. Vir die gelowige wat hierdie woorde al honderd keer gelees het, dink hieraan: die tafel wat voorberei word "voor my aangesig teenoor my teëstanders" beteken dat God nie wag totdat jou omstandighede gemaklik is om jou te seën nie. Hy dek die tafel presies in die middel van die moeilikheid. Jou angs hoef nie eers opgelos te wees voordat God jou siel kan voed nie. Hy ontmoet jou daarin, nie daarna nie. Watter dal jy vandag ook al deurgaan, jy het 'n Herder wat dit reeds voor jou deurgestap het.

    Bekyk dagKlank beskikbaar
  6. Dag 6

    Wanneer vrees kom

    Vandag se lees

    Besinning

    Vrees kondig homself nie altyd beleefd aan nie. Soms storm dit in soos 'n koue wind: 'n diagnose, 'n telefoonoproep, 'n slapelose drie-uur in die oggend wanneer die gemoed nie tot rus wil kom nie. Die vraag is nie of vrees sal kom nie. Die vraag is wat jy doen wanneer dit by die deur staan. David was nie op 'n gemaklike plek toe hy Psalm 56 geskryf het nie. Hy was omring deur vyande, sy woorde is teen hom verdraai, en manne het saamgesweer om sy lewe te neem. En tog skryf hy iets wat byna verrassend eenvoudig is: "Die dag as ek bang is, vertrou ek op U." Daardie woorde, "die dag as ek bang is", is eerlik. David maak nie asof die vrees nie daar is nie. Hy speel nie 'n dapperheid wat hy nie voel nie. Hy sê: op die oomblik wat vrees aankom, sal ek kies om te vertrou. Vrees en geloof kan gelyktydig in dieselfde hart woon. Die een maak die ander nie ongeldig nie. Dan spreek God deur die profeet Jesaja tot 'n volk in ballingskap, ontwortel, onseker, wonder of hulle vergeet is: "Moenie vrees nie, want Ek is met jou; moenie benoud wees nie, want Ek is jou God; Ek versterk jou, ook help Ek jou, ook ondersteun Ek jou met die regterhand van my geregtigheid." Tel die beloftes in hierdie een vers: teenwoordigheid, krag, hulp en 'n ondersteunende hand. God gee nie een belofte en laat die res aan die toeval oor nie. Hy stapel hulle op, een op die ander, asof Hy wil sê: Ek het elke hoek van jou vrees deurdink, en Ek is groter as almal saam. Vir iemand wat die Bybel vir die eerste keer lees, is dit wat jy moet weet: God is nie verras deur jou vrees nie, en Hy is nie teleurgesteld in jou omdat jy dit voel nie. Vir die langtydige gelowige, let op dat God sê "Ek ondersteun jou": die ondersteuning is voortdurend, 'n hand wat nie loslaat nie, selfs wanneer jy dit nie meer voel nie. Jou gevoelens is werklik, maar hulle is nie die laaste woord nie. Die laaste woord behoort aan die God wat jou vashou.

    Bekyk dagKlank beskikbaar
  7. Dag 7

    Rus vir jou siel

    Vandag se lees

    Besinning

    Ons het by die laaste dag van hierdie reis saam gekom, en dit is gepas dat ons nie eindig met 'n opdrag om harder te probeer nie, maar met 'n uitnodiging. Jesus staan te midde van skares wat deur godsdienstige las en daaglikse sorge uitgeput is, maak Sy arms oop en sê: "Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee." Nie: "Verdien dit." Nie: "Kry dit self reg." Kom. Bring die las. Alles daarvan. Die woord wat Jesus hier vir "rus" gebruik, is nie net die rus van slaap nie. Dit dra die gedagte van verkwikking, van 'n las wat afgehaal is, van 'n siel wat opgehou het om te stry teen iets wat te swaar vir hom is. Die juk wat Hy in ruil aanbied, word beskryf as sag en lig, nie omdat die lewe pynloos word nie, maar omdat jy nie meer alleen trek wanneer jy saam met Christus ingespan is nie. Hy trek saam met jou, en Hy is sterker. Vir die nuwe leser: in die antieke wêreld was 'n juk 'n houtraam wat twee diere aanmekaar gekoppel het sodat hulle 'n las kon deel. Jesus sê: laat My dit saam met jou dra. Psalm 46 gee ons dan die groot anker van die siel: "God is vir ons 'n toevlug en 'n sterkte, 'n hulp in benoudhede, geredelik gevind." Nie 'n hulp ver weg nie. Nie 'n hulp wat eers opdaag nadat die moeilikheid verby is nie. 'n Hulp wat geredelik gevind word: teenwoordig in die aardbewing, teenwoordig wanneer die berge wankel, teenwoordig wanneer die waters bruis. En dan, in vers 11, kom een van die teerste opdragte in die hele Skrif: "Laat af en erken dat Ek God is." In Hebreeus beteken "laat af" om los te laat, om die greep te verslap, om op te hou worstel. Dit is nie lydelikheid nie. Dit is die aktiewe oorgawe van 'n siel wat uiteindelik besluit het om te vertrou. Hierheen het sewe dae van die Skrif jou gelei: nie na 'n tegniek om angs te bestuur nie, maar na 'n Persoon. 'n Herder wat jou naam ken. 'n God wat jou met Sy regterhand vashou. 'n Verlosser wat jou nooi om elke las aan Sy voete neer te lê en te rus. Die vrede wat Hy bied, is nie die afwesigheid van moeilikheid nie. Dit is Sy teenwoordigheid middel-in die moeilikheid, en daardie teenwoordigheid is genoeg.

    Bekyk dagKlank beskikbaar