ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ

ਯਿਸੂ ਕੌਣ ਹੈ?

ਇੰਜੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸੱਤ ਦਿਨ: ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਲੀਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੀ ਉੱਠਣਾ।

  1. ਦਿਨ 1

    ਦੇਹੀ ਬਣਿਆ ਵਾਕ

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਪਹਿਲੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਸੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਾਕ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੰਜੀਲ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, "ਆਦ ਵਿੱਚ ਵਾਕ ਸੀ ਅਤੇ ਵਾਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਵਾਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੀ" (ਯੂਹੰਨਾ 1:1)। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਈਬਲ ਲਈ ਨਵੇਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸੁਣੋ: ਯੂਹੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਬੈਤਲਹਮ ਦੀ ਖੁਰਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਭ ਕਾਸੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵੇਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਆਇਤਾਂ ਸੌ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ "ਨਾਲ" ਸ਼ਬਦ ਕੋਲ ਠਹਿਰਨ। ਵਾਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਆਮ੍ਹੋ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ ਦਾ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਸਾਂਝ ਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਅਸੀਂ ਨਾਮ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਕਾਢ ਕੱਢੀ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰੇਮ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਦੀਪਕ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ। ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਇਆ। ਆਇਤ 14 ਹੁਣ ਤੱਕ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਭ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ: "ਅਤੇ ਵਾਕ ਦੇਹੀ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਅਤੇ ਅਸਾਂ ਉਹ ਦਾ ਪਰਤਾਪ ਵੇਖਿਆ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਦਾ ਪਰਤਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਵੱਸਿਆ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਤੰਬੂ ਲਾਇਆ। ਇਹ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੰਬੂ ਦੀ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿਣ ਆਇਆ ਸੀ। ਸਦੀਪਕ, ਅਣਬਣਾਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਆਪ ਆਇਆ, ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੁੱਖ, ਠੰਡ ਅਤੇ ਸੋਗ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਪਰਤਾਪ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪੋਥੀ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲਈ ਸਿਰ ਝੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਹ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਬੈਠੇ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਜਿਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਤਾਰੇ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਛੂਹਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਜਾਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣਾ ਚੁਣਿਆ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਸ਼ੱਕ, ਸੋਗ, ਅਚੰਭਾ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮੰਗਲਵਾਰ, ਦੇਹੀ ਬਣਿਆ ਵਾਕ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਸਫ਼ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਲਈ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ
  2. ਦਿਨ 2

    ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਲੇਲਾ

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਰਦਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਭੀੜ ਨੂੰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਘੁੰਮਦੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ। ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਕ ਨਬੀ, ਜੋ ਬੇਬਾਕ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਲੇਲਾ ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਪਾਪ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ!" (ਯੂਹੰਨਾ 1:29)। ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਇੱਕ ਆਮ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬੋਲੇ ਗਏ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਲਈ "ਲੇਲਾ" ਸ਼ਬਦ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਸਾਹ ਦਾ ਲੇਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮੌਤ ਘਰਾਣੇ ਉੱਤੋਂ ਦੀ ਲੰਘ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਹੈਕਲ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਲੀ ਦਾ ਲੇਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਬਿਨਾਂ ਨਾਗੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀ ਗਈ: "ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਕੋਲੋਂ ਤੁੱਛ ਅਤੇ ਰੱਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਰਦ ਅਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸੀ" (ਯਸਾਯਾਹ 53:3)। ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ "ਸਾਡੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ" ਅਤੇ "ਸਾਡੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਲਈ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ", ਜਿਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਡੇ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬਲੀਦਾਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇੱਕ ਲੰਮੇ, ਹੌਲੀ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਇਸੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜੋ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਚੇਲੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਅਖ਼ਲਾਕ ਸਿਖਾਉਣ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਦਿਆਲੂ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਆਇਆ: ਪਾਪ ਦਾ ਬੋਝ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਛੋੜਾ ਜੋ ਇਹ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੇਲਾ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਟਕਣ ਬਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਲੇਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਮਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੱਚ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਰ ਦੇ ਚੁੱਪ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਯੂਹੰਨਾ ਉਸ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪ ਚੁੱਕਣ ਲਈ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲਈ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ: ਕੀ ਲੇਲਾ ਇੰਨਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਣਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਅੱਜ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਸਾਰੀ ਹੋਈ ਉਂਗਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਅਚੰਭਾ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਿਓ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ
  3. ਦਿਨ 3

    ਤੂਫ਼ਾਨ ਉੱਤੇ ਸਮਰੱਥਾ

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਇਹ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਢਲ ਨਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਆਓ, ਆਪਾਂ ਪਾਰ ਚੱਲੀਏ" (ਮਰਕੁਸ 4:35), ਅਤੇ ਉਹ ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਰ ਤੁਰ ਪਏ। ਮਰਕੁਸ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਬਰੀਕੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹ ਹੀ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ "ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੀ" ਓਵੇਂ ਹੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਏ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਕੋਈ ਤਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆ ਗਿਆ। ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਚੇਲੇ ਮਛਵਾਰੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਘਬਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਪਰ ਮਰਕੁਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਹਿਰਾਂ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਬੇੜੀ ਭਰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਯਿਸੂ ਬੇੜੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਸਰ੍ਹਾਣੇ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਤੱਕ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਗੁਰੂ ਜੀ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਾਸ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ?" (ਮਰਕੁਸ 4:38)। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਅੱਗੇ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ "ਉੱਠ ਕੇ ਪੌਣ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਅਤੇ ਝੀਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਚੁੱਪ ਕਰ, ਥੰਮ੍ਹ ਜਾ! ਤਾਂ ਪੌਣ ਰੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ" (ਮਰਕੁਸ 4:39)। ਉਸ ਨੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਰੁਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਤਾ ਕੋਲੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਵਾਂਗ ਜਿਸ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਚੇਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਨ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ?" ਮਰਕੁਸ ਠੀਕ ਇਹੋ ਸਵਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਪੁਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਰ੍ਹਾਣੇ ਕੋਲੋਂ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਯਿਸੂ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਥੱਕ ਕੇ ਚੂਰ ਹੋਣਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਜਦੋਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਈ ਦੂਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬੇਅਸਰ ਰਹੇ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡੋਬਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ "ਚੁੱਪ ਕਰ, ਥੰਮ੍ਹ ਜਾ", ਉਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਲਾਤ ਦੀ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ
  4. ਦਿਨ 4

    ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਭੀੜ ਨੇ ਹੁਣੇ ਕੁਝ ਅਸਧਾਰਨ ਵੇਖਿਆ ਸੀ: ਪੰਜ ਰੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ: ਉਹ ਰੋਟੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਕੋਮਲਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਭੁੱਖ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਲੇ ਨਾਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਭੁੱਖਾ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਪਿਆਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ" (ਯੂਹੰਨਾ 6:35)। ਇਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਮਹਾਨ "ਮੈਂ ਹਾਂ" ਵਾਲੇ ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹੀ ਪੂਰਾ ਭੋਜਨ ਸੀ। ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਇਹ ਮਿਸਾਲ ਚੁਣਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਨੋ-ਸ਼ੌਕਤ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਭੀੜ ਨੇ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਮੰਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਚਮਤਕਾਰੀ ਰੋਟੀ ਜੋ ਸਵਰਗੋਂ ਡਿੱਗੀ ਅਤੇ ਚਾਲ੍ਹੀ ਵਰ੍ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲਦੀ ਰਹੀ। ਯਿਸੂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਰੋਟੀ ਮੂਸਾ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਸਗੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਅਸਲੀ ਰੋਟੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਹਸਤੀ ਹੈ। "ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਸਵਰਗੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ" (ਯੂਹੰਨਾ 6:33)। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੱਦਾ ਬੜਾ ਸਿੱਧਾ ਹੈ: ਯਿਸੂ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਡੂੰਘੀ ਭੁੱਖ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੌਕਰੀ, ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਆਗਸਟੀਨ ਨੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ: ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਬੇਚੈਨ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਠੀਕ ਇਹੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹ ਚੈਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਚੈਨੀ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲਈ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਇਤ 37 ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ: "ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਾ ਕੱਢਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ "ਕਦੇ ਨਹੀਂ" ਪੂਰਨ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਵੀ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੋੜੇਗਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਨਾਕਾਮੀਆਂ, ਸ਼ੱਕਾਂ ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਫਿਰ ਵੀ ਆਓ। ਰੋਟੀ ਹਾਲੇ ਵੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਸੁਆਗਤ ਹੈ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ
  5. ਦਿਨ 5

    ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ?

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਹਰ ਸੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭੀੜ ਦੀ ਰਾਇ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਯਿਸੂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਸਰੀਯਾ ਫਿਲਿੱਪੀ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਕਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਭਰੇ ਪਏ ਸਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਹਰ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਘਦਾ ਹੈ: "ਲੋਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?" ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਜਵਾਬ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਏਲੀਯਾਹ। ਇਹ ਰਾਵਾਂ ਆਦਰ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ। ਪਰ ਉਹ ਗ਼ਲਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ?" ਪਤਰਸ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਝਿਜਕ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਮਸੀਹ ਜਿਉਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਤਰਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸੋਚ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸ਼ਮਊਨ ਯੂਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ ਕਿਉਂ ਜੋ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ।" ਇਹ ਇਕਰਾਰ ਪਤਰਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਦਾਤ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਚਲਾਕ ਦਲੀਲਾਂ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਹ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ: "ਮਸੀਹ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਸਹ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਿਸ ਵੱਲ ਸਾਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨੇਮ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਤਰਸ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ: ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਇਹ ਛੋਟਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਧੁਰਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਇਤਿਹਾਸ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰੋ: ਪਤਰਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੁੱਧ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਮਿਹਰ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੀ? ਪਤਰਸ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਮਰਤਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਕੇ ਯਿਸੂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਅੱਜ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਵਾਂ ਹਨ: ਚੰਗਾ ਉਸਤਾਦ, ਨੈਤਿਕ ਨਮੂਨਾ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਸਤੀ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਜਵਾਬ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਹੈ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ
  6. ਦਿਨ 6

    ਸਲੀਬ

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੰਜੀਲਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕਠਿਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਲੂਕਾ 23 ਸਾਨੂੰ ਕਲਵਰੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਦੋ ਅਪਰਾਧੀ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਭੀੜ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਰਦਾਰ ਠੱਠਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਿਪਾਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਲਈ ਪਾਸਾ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਵਾਲਿਆ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੂਕਾ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹਨ: "ਹੇ ਪਿਤਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇੱਥੇ ਰੁਕੋ। ਕਿੱਲ ਠੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗੀ। ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੀ ਭੀੜ ਨੇ ਨਹੀਂ ਮੰਗੀ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮੰਗੀ। ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਨਿਆਂ ਉਤਾਰਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੱਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦਇਆ ਮੰਗੀ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਅਣਸੋਚਿਆ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਮਰ ਰਿਹਾ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਮੁੜ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਯਿਸੂ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਵੇਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰੀਂ।" ਉਸ ਕੋਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਾਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਸਨਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਬੱਸ ਇੱਕ ਸਾਹ ਬਾਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਰਸਦੀ ਹੋਈ ਨਿਹਚਾ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਅੱਜ ਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਰਾਦੀਸ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਂਗਾ।" ਕਿਰਪਾ ਲੰਮੇ ਬਾਇਓਡੇਟਾ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਲ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਪਾਠਕ ਲਈ ਇਸ ਹਵਾਲੇ ਦਾ ਦਿਲ ਇਹ ਹੈ: ਯਿਸੂ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ। ਉਹ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਰਿਆ। ਹਰ ਮਖੌਲ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸਹਿਆ, ਹਰ ਕਿੱਲ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਝੱਲਿਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਪਾਪ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੀ ਜੋ ਚੁਕਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੀ। ਸਲੀਬ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਅਪਰਾਧੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਾਰੇ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਫ਼ੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਲੀਬ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਕਦੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਰ ਰਹੇ ਹੋਈਏ ਤਾਂ ਕਿੱਧਰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ
  7. ਦਿਨ 7

    ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੀ ਉੱਠਿਆ

    ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਠ

    ਮਨਨ

    ਉਹ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈਆਂ, ਇੱਕ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਮਸਹ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਲੈ ਕੇ। ਲੂਕਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ: ਇਹ ਤੀਵੀਂਆਂ ਕੋਈ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖਣ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਪਿੱਛੇ ਸੀਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੱਥਰ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਚਮਕਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੋ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਜਿਉਂਦੇ ਨੂੰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਭਾਲਦੀਆਂ ਹੋ? ਉਹ ਐਥੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ, ਉਹ ਐਥੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਧੁਰਾ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਉਹ ਜਵਾਬ ਹੈ। ਤੀਵੀਂਆਂ ਦੌੜੀਆਂ। ਪਤਰਸ ਦੌੜਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਖ਼ਾਲੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਲੂਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਹੈਰਾਨੀ ਹੀ ਸਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ। ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖਦਿਆਂ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤੀ ਰਿਕਾਰਡ ਵਾਂਗ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ: ਯਿਸੂ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਪੰਜ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ, ਫਿਰ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ। ਇਹ ਧਾਰਮਿਕ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਕੋਈ ਮਿੱਥ ਨਹੀਂ। ਪੌਲੁਸ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਲਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਅਜੇ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀ ਵੇਖਿਆ। ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਕੋਈ ਅਹਿਸਾਸ ਜਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਗਵਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਸੀ। ਨਵੇਂ ਪਾਠਕ ਲਈ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੈ: ਮੌਤ ਜਿੱਤੀ ਨਹੀਂ। ਕਬਰ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਨਾ ਸਕੀ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਉੱਤੇ ਅੰਤਲਾ ਸ਼ਬਦ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲਈ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦਾ ਹੈ: ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਇਸ ਅਚਰਜ ਗੱਲ ਨੂੰ ਫਿੱਕਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਪੌਲੁਸ ਇਸ ਤੋਂ ਕਦੇ ਉੱਭਰਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਬੇਵੇਲੇ ਜੰਮਿਆ ਹੋਇਆ" ਕਿਹਾ, ਅਜੇ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਿ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਮਸੀਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੈ। ਉਹ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜੀਵੋਗੇ।

    ਦਿਨ ਵੇਖੋਆਡੀਓ ਉਪਲਬਧ ਹੈ