အစီအစဉ်အားလုံး

ယေရှုသည် ဘယ်သူလဲ။

ခုနစ်ရက်တာ ဝေဂျယ်လင်ကျမ်းများထဲတွင် ယေရှုကို တွေ့ဆုံပါ။ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များ၊ တန်ခိုးတော်၊ ကရုဏာတော်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ထမြောက်တော်မူခြင်းတို့ကို တွေ့မြင်ပါ။

  1. နေ့ 1

    ဇာတိပကတိဖြစ်တော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ပထမငှက်မသီဆိုမီ၊ ပထမလှိုင်းလုံးသည် မည်သည့်ကမ်းခြေ၌မျှ မကွဲမီ၊ ကာလကိုယ်တိုင်က ပထမအသက်ရှူခြင်းမပြုမီ နှုတ်ကပတ်တော် ရှိတော်မူပြီ။ ယောဟန်သည် မွေးဖွားခြင်းဇာတ်လမ်း သို့မဟုတ် ဆွေစဉ်မျိုးဆက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ညင်သာစွာ မစခေါ်ပါ။ ထိုအရာအားလုံးထက် ပိုရှေးကျသောနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ပါသည်။ "အဦးအစ၌ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ရှိ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏" (ယောဟန် ၁:၁) ဟု သူရေးပါသည်။ ကျမ်းစာအသစ်သူဖြစ်လျှင် ဤစကားကို နှေးနှေးလေး နားထောင်ပါ။ ယေရှုသည် ဗက်လင်မြို့ရှိ ကျွဲနွားတင်းကုပ်၌ စတင်တော်မမူကြောင်း ယောဟန်ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အရာခပ်သိမ်း၏ အခြေခံ၌ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်၍ ရှိသမျှသောအရာတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြပါသည်။ ဤကျမ်းချက်များကို အကြိမ်ရာနှင့်ချီ ဖတ်ဖူးသူများအတွက်မူ "နှင့်အတူ" ဟူသောစကားလုံးနှင့် ခဏနေရပ်ပါ။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိ၏။ ဂရိဘာသာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးဖြင့် ရှိခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ၊ ကောင်းကင်တမန်များမတိုင်မီ၊ ကျွန်ုပ်တို့အမည်ပေးနိုင်သော မည်သည့်အရာမတိုင်မီမှာပင် အမှန်တရား၏ နှလုံးသားတွင် ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ မေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်ဆင်းချိန်တွင် ဘုရားသခင်တီထွင်သော အရာ မဟုတ်ပါ။ မေတ္တာသည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့၏ ထာဝရ ဆက်ဆံမှုအတွင်း ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝ ဖြစ်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာတော်မူခဲ့သည်။ ဝင်ရောက်လာတော်မူပါပြီ။ ၁၄ ကျမ်းချက်သည် ရေးသားခဲ့ဖူးသမျှ အံ့မခန်းဆုံး စာကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ "ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် ဇာတိပကတိအဖြစ်ကို ခံယူ၍ ငါတို့တွင် တည်းခိုတော်မူ၏။" "တည်းခိုတော်မူ" ဟု ဘာသာပြန်သောစကားလုံးသည် စာလုံးအရ ကျွန်ုပ်တို့အလယ်တွင် တဲတော်ထိုးတော်မူသည်ဟု ဆိုလိုပြီး တော၌ တဲတော်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုး၏ စခန်းအလယ်တွင် နေထိုင်တော်မူခဲ့သည်။ ထာဝရ မဖန်ဆင်းခံရသော ဘုရားသခင်သည် သတင်း သို့မဟုတ် တမန်တစ်ဦးကို မစေလွှတ်ပါ။ ကိုယ်တော်တိုင်လာတော်မူ၍ အရေခွံဖြင့် ဝတ်ဆင်တော်မူကာ ဆာလောင်ခြင်း၊ အေးခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကို ခံတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် "ခမည်းတော်၏ တစ်ပါးတည်းဖွားတော်မူသောသား၏ ဘုန်းတော်ကဲ့သို့ ကျေးဇူးတော်နှင့် သစ္စာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘုန်းတော်" ကို မြင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ သင့်ဘဝအတွက် ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။ ဤစာအုပ်ကို ဖွင့်သောအခါ သို့မဟုတ် ဆုတောင်းရန် ဦးခိုက်သောအခါ ဝေးကွာ၍ ဂရုမစိုက်သော ဘုရားသခင်ကို သင်မကြုံရပါ။ ကြယ်များကို စကားတော်ဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ရှာတွေ့နိုင်၊ ထိတွေ့နိုင်၊ သိနိုင်သူ ဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ သင်ရှိရာသို့ ကိုယ်တော်လာတော်မူခဲ့သည်။ ယနေ့မနက် သင်ထမ်းထားသည်မှာ သံသယ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ အံ့ဩခြင်း၊ သို့မဟုတ် ငြိမ်သက်သော အင်္ဂါနေ့တစ်ရက်သာ ဖြစ်စေ ဇာတိပကတိဖြစ်တော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် မဝေးပါ။ သင်နှင့်အတူရှိရန် စိတ်ကူးနိုင်သမျှ အဝေးဆုံးခရီးကို ကိုယ်တော် ပြီးမြောက်စေပြီးဖြစ်ပါသည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  2. နေ့ 2

    ကြည့်ရှုလော့၊ သိုးသငယ်တော်

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ယော်ဒန်မြစ်ကမ်းစပ်တွင် ရပ်နေကာ လူအုပ်ကြီး ဟိုဟိုသည်သည် လှုပ်ရှားသွားလာနေသည်ကို ကြည့်နေသည်ဟု မျှော်ကြည့်ပါ။ ထိုအခါ သင်သိသော ပရောဖက်တစ်ပါး၊ ရိုင်းစိုင်းပြီး အပေးအယူမလုပ်သော သူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ရေကိုဖြတ်၍ လက်ညှိုးထိုးကာ သင့်ဆီသို့ လျှောက်လာနေသော အခြားလူတစ်ဦးကို ဖော်ပြပြောဆိုသည်။ "ဤသူကား လောကီအပြစ်ကို ဆောင်ယူတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်တော်ဖြစ်၏၊ ကြည့်ရှုကြလော့" (ယောဟန် ၁:၂၉)။ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးခဲ့သော ထိုအချိန်ကာလသည် ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ မြစ်ကမ်းစပ်၌ သာမန်နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုတွင် ပြောဆိုခဲ့သော ထိုစကားများသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သမိုင်း၏ အလေးချိန်ကို ဆောင်ထားသည်။ ထိုလူအုပ်ထဲရှိ ယုဒနားထောင်သူတို့အတွက် "သိုးသငယ်" ဟူသော စကားလုံးသည် အမှတ်ရစရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သေခြင်းတရားသည် အိမ်သူအိမ်သားတို့ကို ကျော်လွန်သွားစေရန် သတ်ခဲ့သော ပသခါသိုးသငယ်ဖြစ်သည်။ နံနက်နှင့်ညနေ မပြတ်ပူဇော်ရသော နေ့စဉ်ဗိမ္မာန်တော် ယဇ်သိုးသငယ်ဖြစ်သည်။ ထိုအားလုံးနောက်တွင် နှစ်ခုနစ်ရာခန့်အလိုက ရေးသားခဲ့သော ဟေရှာယ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိမိစေသည့် ကဗျာရှိသည်။ "ထိုသူသည် လူတို့ မနှစ်သက်၊ ပယ်ရှားခြင်းကို ခံရသောသူ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း ဆင်းရဲခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သောသူ ဖြစ်၏" (ဟေရှာယ ၅၃:၃)။ ဟေရှာယသည် "ငါတို့ လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် ထိုးဖောက်ခြင်းကိုခံ"၍ "ငါတို့ ဒုစရိုက်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံ" မည့်သူကို မြင်ခဲ့သည်။ ငါတို့အားလုံး၏ အပြစ်ကို ပခုံးပေါ်သို့ တင်ခံရမည့်သူဖြစ်သည်။ ဣသရေလ၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်တစ်ခုလုံးသည် ဤလူတစ်ဦးကို ညွှန်ပြနေသော ရှည်လျားနှေးကွေးသည့် မြားတစ်စင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန် နားလည်ခဲ့သည်မှာ၊ တပည့်တော်တို့လည်း ထပ်ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးမှ အပြည့်အဝ နားလည်လာမည့်အချက်မှာ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကျင့်ကောင်းများ သင်ပေးရန် သို့မဟုတ် ပိုမိုကြင်နာသူများ ဖြစ်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ရုံသာ လာတော်မူခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့၌ရှိသော အနက်ရှိုင်းဆုံးပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် လာတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပြဿနာမှာ အပြစ်၏ အလေးချိန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်ကြားတွင် ဖြစ်ပေါ်စေသော ကွဲကွာမှုဖြစ်သည်။ သိုးသငယ်သည် သိုးတို့၏ လမ်းလွဲခြင်းကို မဟောပြောဘဲ သူတို့အစား သေတော်မူသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ရိုးရှင်းလှပသော အမှန်တရားမှာ၊ သင်ဘာပြုခဲ့ပါစေ၊ သင့်အသိစိတ်၏ တိတ်ဆိတ်သောထောင့်များတွင် ဘာကိုထမ်းထားပါစေ၊ ယောဟန်သည် ထိုအရာကိုယူသွားရန် လာတော်မူသောသူကို ညွှန်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို အသေးအဖွဲလုပ်ရန် သို့မဟုတ် အရေးမကြီးသည့်ဟန် ဆောင်ရန် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်တိုင် ထမ်းရွက်ရန်ဖြစ်သည်။ ကာလရှည်ယုံကြည်သူအတွက်မူ သိုးသငယ်တော်သည် သင့်အတွက် အလွန်ရင်းနှီးလာသဖြင့် အံ့ဩခြင်း မရှိတော့သလောဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။ ယနေ့ ယောဟန်၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်ညှိုးက သင့်ကို ထိုနေရာသို့ ထပ်မံညွှန်ပြပါစေ။ ကိုယ်တော်ကို ကြည့်ရှုပါ၊ စစ်မှန်စွာ ကြည့်ရှုပါ၊ အံ့ဩခြင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပါစေ။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  3. နေ့ 3

    မုန်တိုင်းအပေါ် တန်ခိုး

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ရှည်လျားသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ကမ်းစပ်ရှိ လှေတစ်စင်းပေါ်မှ လူအုပ်ကြီးအား ဥပမာတစ်ပုဒ်ပြီးတစ်ပုဒ် သွန်သင်တော်မူခဲ့ရာ နေ မိုးချုပ်လုနီးပြီ ဖြစ်လေပြီ။ ထိုအခါ တပည့်တော်တို့အား "ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးကြကုန်အံ့" (မာကု ၄:၃၅) ဟု မိန့်တော်မူ၍ သူတို့သည် ဂါလိလဲပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ထွက်ခွာကြ၏။ မာကုသည် မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦးသာ မှတ်မိနိုင်သော အသေးစိတ်ကို ပြောပြသည်။ တပည့်တော်တို့သည် ယေရှုကို "ရှိတော်မူသည့်အတိုင်း" ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက်၊ သွန်သင်စဉ်က အဝတ်အတိုင်းပင်၊ ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မုန်တိုင်းထ၍ လာလေ၏။ ဂါလိလဲပင်လယ်သည် တောင်ကုန်းများ ဝိုင်းရံထားသော ဝှမ်းထဲတွင် တည်ရှိ၍ မုန်တိုင်းများသည် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်တတ်၏။ တပည့်တော်အချို့မှာ ဤရေပြင်တွင် တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်လာသော အမဲလိုက်သည်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ထိတ်လန့်တတ်သူများ မဟုတ်ကြချေ။ သို့သော် လှိုင်းများသည် လှေထဲသို့ ဝင်လာ၍ လှေသည် ရေပြည့်လာသည်ဟု မာကုက ပြောပြ၏။ ထိုအချိန်တွင် ယေရှုသည် လှေအနောက်ပိုင်း၌ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးပေါ်တွင် အိပ်စက်တော်မူလျက် ရှိ၏။ သူတို့သည် လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခရှိရာ ရာစုနှစ်များစွာကို ဖြတ်၍ ယနေ့တိုင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် နှိုးကြ၏။ "ဆရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့ ပျက်စီးရသည်ကို စိတ်မဝင်စားတော်မူသလော" (မာကု ၄:၃၈)။ သင်သည်လည်း ဤစကားနှင့် အလွန်ဆင်တူသော ဆုတောင်းချက်ကို ဆုတောင်းဖူးပါသလား။ နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်သည်မှာ ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် အသာတကြည်ဖြင့် အလွန်ကြီးကျယ်အံ့ဩဖွယ် အခိုက်အတန့်များထဲက တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် "ထတော်မူ၍ လေကို ဆုံးမပြီးလျှင် ပင်လယ်ကို၊ ငြိမ်ငြိမ်နေလော့ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် လေငြိမ်သွား၍ အလွန်ငြိမ်သက်လေ၏" (မာကု ၄:၃၉)။ မုန်တိုင်းရပ်စေရန် ဆုတောင်းတော်မမူ။ တပည့်တော်တို့ကိုယ်စား ခမည်းတော်ကို တောင်းတော်မမူ။ လေနှင့်ရေအပေါ် အခွင့်အာဏာရှိသူအနေဖြင့် ၎င်းတို့အား တိုက်ရိုက် မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် အမှန်ပင် ထိုအာဏာကို ကိုင်စွဲတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်းကို ကြောက်ခဲ့သော တပည့်တော်တို့သည် ယခု ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့လာကြပြီး "ဤသူကား အဘယ်သို့သောသူနည်း" ဟု အချင်းချင်း မေးကြ၏။ မာကုက ငါတို့မေးစေလိုသော မေးခွန်းမှာ ထိုမေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုခေါင်းအုံးကို မကျော်လွှားပါနှင့်။ ယေရှုသည် လူသားအနေဖြင့် စစ်မှန်စွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ လှိုင်းလုံးကြီးချိန် လှေထဲတွင် ရှိနေခြင်း၊ ကြောက်လန့်နေသူများ ဝိုင်းရံခံရခြင်း၏ အရသာကို သိတော်မူ၏။ လူ့ဘဝ၏ မုန်တိုင်းများကို မထိမခိုက်ဘဲ ဝေးကွာနေသော ဘုရားမဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သင်နှင့်အတူ လှေထဲတွင် ရှိတော်မူ၏။ ယနေ့ သင့်ကို နစ်မြုပ်စေမည့် အရာမှန်သမျှအပေါ်လည်း ကိုယ်တော်တွင် အခွင့်အာဏာ ရှိတော်မူ၏။ ဂါလိလဲပင်လယ်အား "ငြိမ်ငြိမ်နေလော့" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သော ထိုအသံတော်သည် သင့်အခြေအနေများ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုထဲသို့ ယခုပင် မိန့်ဆိုနိုင်သော အသံတော်ပင် ဖြစ်သည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  4. နေ့ 4

    အသက်ကို ပေးသော အစာ

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    လူအုပ်သည် အံ့ဩဖွယ်အမှုကို ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ဖြင့် လူငါးထောင်ကို ကျွေးမွေးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် အလွန်စိတ်ဝင်စားကြသဖြင့် ယေရှုကို အတင်းအကျပ် ဘုရင်အဖြစ် ခန့်ထားလိုကြသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် သူတို့မသိသောအရာကို သိတော်မူ၏။ သူတို့သည် မုန့်ပေးသူကို မဟုတ်ဘဲ မုန့်ကိုသာ လိုက်စားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ မအမည်မပေးရသေးသော ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် ဆာလောင်မှုဆီသို့ နူးညံ့စွာ၊ ရိုးရိုးသားသား တွန်းပို့တော်မူ၏။ "ငါသည် အသက်ကို ပေးသော အစာဖြစ်၏။ ငါ့ထံသို့လာသောသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ရေငတ်လိမ့်မည်မဟုတ်" (ယောဟန် ၆:၃၅) ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၎င်းသည် ယေရှု၏ "ငါသည်" ဟူသော ကြီးကျယ်သည့် မိန့်ကြားချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အရသာခံထိုက်သည်။ ရှေးခေတ်တွင် မုန့်သည် ဘေးဖက်ဟင်းလျာ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ထမင်းအဓိကပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်ရန် မရှိမဖြစ် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဤပုံဥပမာကို ကိုင်တော်မူသောအခါ အဖိုးတန်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ဘဝအလှဆင်ပစ္စည်းအကြောင်း မပြောတော်မူ။ ကိုယ်တော်က "ငါသည် သင်တို့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောအရာ ဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ လူအုပ်သည် တော၌ ကျသော မန္နာကို ပြောကြသည်။ ဣသရေလအမျိုးကို သဲကန္တာရ၌ လေးဆယ်နှစ်ပတ်လုံး ကျွေးမွေးရန် ကောင်းကင်မှ ကျလာသည့် အံ့ဖွယ်မုန့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ပြင်ဆင်တော်မူသည်။ ထိုမုန့်ကို ပေးသူမှာ မောရှေမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်၏ ခမည်းတော်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်သော စစ်မှန်သည့်မုန့်သည် အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ "ဘုရားသခင်၏ အစာကား ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်၍ ဤလောကီသားတို့အား အသက်ကို ပေးသောအစာဖြစ်၏" (ယောဟန် ၆:၃၃)။ ပထမဆုံး ဖတ်ရှုသူအတွက် ဤနေရာရှိ ဖိတ်ခေါ်ချက်သည် အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရိုးရှင်းသည်။ သင်ခံစားရသော အနက်ရှိုင်းဆုံး ဆာလောင်မှု၊ အလုပ်အကိုင်၊ ဆက်ဆံရေး၊ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် အစားအစာတို့က မထိတွေ့နိုင်သည့် ဆာလောင်မှုသည် ကိုယ်တော်ဖြင့် ပြည့်ဝစေရန် ဖန်ဆင်းခံထားသည်ဟု ယေရှုက မိန့်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဩဂုတ္တိုင်သည် ကျမ်းစာ၏ စကားလုံးများဖြင့် မဟုတ်သော်လည်း မမေ့နိုင်စရာ ပြောခဲ့သည်။ ငါတို့စိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင်၌ ချမ်းသာမရမချင်း မငြိမ်သက်ပါ။ ယေရှုသည် မိမိကိုယ်တော်အကြောင်း ထိုအတိုင်း ဟောကြားတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သင့်မငြိမ်သက်မှုက ရှာဖွေနေသော ချမ်းသာငြိမ်းချမ်းခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ဤသစ္စာတရားကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိခဲ့သော ယုံကြည်သူအတွက် အခန်းငယ် ၃၇ ကို စဉ်းစားပါ။ "ခမည်းတော်သည် ငါ့အား ပေးတော်မူသမျှသောသူတို့သည် ငါ့ထံသို့ လာကြလိမ့်မည်။ ငါ့ထံသို့ လာသောသူကို အလျှင်းမလွှတ်ပယ်ဘဲ နေမည်။" "အလျှင်းမ" ဟူသော စကားရပ်သည် အပြည့်အဝ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အခြေအနေ၌မျှ၊ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မျှ ကိုယ်တော့်ထံ လာသူတစ်ဦးကိုမျှ ကိုယ်တော် လွှဲပစ်တော်မမူ။ သင်၏ ကျရှုံးမှုများ၊ သံသယများ၊ ဝေးကွာမှုကြောင့် မထိုက်တန်ဟု ခံစားရနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်က "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မုန့်သည် စားပွဲပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သင်သည် ဤနေရာတွင် ကြိုဆိုခံရဆဲ ဖြစ်သည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  5. နေ့ 5

    ငါ့ကို အဘယ်သူဟု သင်ဆိုသနည်း

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ရိုးရိုးသားသား နေထိုင်သော လူတိုင်း၏ ဘဝတွင် လူအများ၏ထင်မြင်ချက်သည် မလုံလောက်တော့သည့် အချိန်တစ်ခု ရှိတတ်၏။ ယေရှုသည် ထိုအချိန်ကို သိတော်မူသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏တပည့်တို့ကို ဖိလိပ္ပိမြို့၊ ကဲသရိမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူ၏။ ထိုအရပ်သည် ဘာသာမဲ့ဘုရားကျောင်းများနှင့် နတ်ဘုရားအများ၏ ဆူညံသံများ ပြည့်နှက်နေသော အရပ်ဖြစ်၏။ ထိုအရပ်၌ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော မေးခွန်းကို မေးတော်မူ၏။ "လူတို့က လူသားဖြစ်သောငါ့ကို အဘယ်သူဟု ဆိုကြသနည်း။" တပည့်တော်တို့တွင် အဖြေအသင့်ရှိကြ၏။ အချို့က ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်ဟု ဆိုကြ၏။ အချို့က ဧလိယဟု ဆိုကြ၏။ ထိုထင်မြင်ချက်များသည် လေးစားဖွယ်ရှိ၏၊ ချီးမွမ်းဖွယ်ပင် ရှိ၏။ သို့သော် မှားယွင်းသည်ကို ယေရှုသိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ မေးတော်မူသည်မှာ "သင်တို့မူကား ငါ့ကို အဘယ်သူဟု ထင်ကြသနည်း။" ပေတရုသည် မတွန့်မဆုတ် လျှောက်လေ၏။ "ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူ၏။" ဤစကားတစ်ခွန်းက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့၏။ ယေရှုသည် ပေတရု၏ ထက်မြက်သောအတွေးကို ချီးကျူးတော်မမူကြောင်း သတိပြုပါ။ "ယောနာ၏သားရှိမုန်၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ဤအမှုကို အသားအသွေနှင့် မဖော်ပြဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်သာ သင့်အား ဖော်ပြတော်မူသောကြောင့်ပေတည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤဝန်ခံချက်သည် ပေတရု၏ ရရှိမှုမဟုတ်၊ ဆုကျေးဇူးတော်ဖြစ်၏။ ယေရှုသည် အမှန်တကယ် အဘယ်သူဖြစ်တော်မူကြောင်း သိမြင်ခြင်းသည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ငြင်းခုံချက်မှ သို့မဟုတ် ဘာသာရေးအသိုင်းအဝိုင်းမှ တစ်ခုတည်း လာသည်မဟုတ်။ စိတ်နှလုံး၏ မျက်စိကို ဘုရားသခင်ဖွင့်ပေးတော်မူခြင်းမှ လာ၏။ ပထမဆုံး ဖတ်ရှုသူအတွက် သင့်ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ကား ဤသို့ဖြစ်၏။ "ခရစ်တော်" ဟူသည် ဘိသိက်ခံသူ၊ ပဋိညာဉ်ဟောင်းကျမ်းတစ်ခုလုံး ညွှန်ပြခဲ့သော ကတိထားရာ ရှင်ဘုရင်နှင့် ကယ်တင်သူကို ဆိုလိုသည်။ ပေတရုက "ကျွန်ုပ်တို့ စောင့်မျှော်ခဲ့သူမှာ ကိုယ်တော်ပင်ဖြစ်ပါသည်" ဟု လျှောက်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော ပြောဆိုချက်မဟုတ်။ သမိုင်းတစ်ခုလုံး လည်ပတ်ရာ ဘောင်တိုင်ဖြစ်၏။ အတွေ့အကြုံရင့်သော ယုံကြည်သူအတွက်မူ ဤအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ပေတရု၏ အဖြေသည် ဖော်ပြတော်မူခြင်းခံရသော အဖြေဖြစ်ပြီး ဆင်ခြင်ယူဆထားသော အဖြေမဟုတ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ့်ယုံကြည်ခြင်းကို ကရုဏာတော်ဖြင့် ခံယူရရှိသည်ဟု မဆိုဘဲ ဉာဏ်ရည်ဖြင့် ရောက်ရှိသော ရပ်တည်ချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ခုခံကာကွယ်ခဲ့ကြပါသနည်း။ ပေတရု၏ ဝန်ခံချက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ တခါတရံ ဆုံးရှုံးတတ်သော နှိမ့်ချမှုတစ်ခု ရှိ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အတွေးအခေါ်ဖြင့် ယေရှုထံ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်။ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။ ထိုမေးခွန်းသည် ယနေ့ သင်နှင့်အတူ ရှိသောအခန်းထဲ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်၏။ ကမ္ဘာကြီးတွင် သူ့ထင်မြင်ချက်များ ရှိ၏။ ကောင်းသောဆရာ၊ ကိုယ်ကျင့်တရား၏ စံနမူနာ၊ သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ ဖြစ်၏။ သို့သော် ယေရှုသည် ကမ္ဘာကြီးက ဘာဆိုသည်ကို မမေးတော်မူ။ သင်ဘာဆိုသည်ကို မေးတော်မူ၏။ ထိုမေးခွန်းအတွက် သင်၏အဖြေသည် သင့်အကြောင်း အရေးကြီးဆုံးအရာဖြစ်၏။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  6. နေ့ 6

    လက်ဝါးကပ်တိုင်

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဧဝံဂေလိတရားတော်တစ်ခုလုံးတွင် အခက်ခဲဆုံးနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးသော မြေပေါ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ လုကာ ၂၃ သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကလဝရီဟု ခေါ်သော တောင်ကုန်းသို့ ပို့ဆောင်သည်။ ထိုနေရာကို အလျင်စလို ဖြတ်မသွားသင့်ပါ။ ယေရှု၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရာဇဝတ်သားနှစ်ယောက် ကပ်ထားခံရသည်။ လူအုပ်က ကြည့်နေသည်။ အုပ်ချုပ်သူတို့က ပြောင်လှောင်သည်။ စစ်သားတို့က ကိုယ်တော်၏ အဝတ်ကို မဲချနေကြသည်။ ထိုအားလုံး၏ အလယ်တွင် ပင်လယ်ကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သူ၊ သေသူကို ထမြောက်စေခဲ့သူ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံလျက် ကပ်ထားခံရသည်။ လုကာ မှတ်တမ်းတင်ထားသော လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှ ပထမဆုံးစကားများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် အော်ဟစ်သံမဟုတ်ဘဲ ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်။ "အဘဘုရား၊ ဤသူတို့သည် မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြသောကြောင့် သူတို့ကို လွှတ်တော်မူပါ။" ဤနေရာတွင် ခဏရပ်ပါ။ empalဆူးများ ရိုက်သွင်းနေသူတို့က ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို မတောင်းခဲ့ကြပါ။ ကဲ့ရဲ့နေသော လူအုပ်ကလည်း မတောင်းခဲ့ပါ။ သို့သော် ယေရှုက ထိုသူတို့အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ ဤအရာသည် အားနည်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာကြီးက မြင်ဖူးသမျှ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ တရားစီရင်ခြင်းကို ခေါ်ယူပိုင်ခွင့် အပြည့်အဝရှိသူသည် ယင်းအစား ကရုဏာကို ခေါ်ယူတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် မမျှော်လင့်သောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘေးတွင် သေလုနီးနေသော ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးက လှည့်ကြည့်၍ "သခင်ယေရှုဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်သို့ ကြွလာတော်မူသောအခါ အကျွန်ုပ်ကို အောက်မေ့တော်မူပါ" ဟု လျှောက်သည်။ သူ့တွင် ဗတ္တိဇံခံရန်အချိန် မရှိ၊ ပူဇော်ရန် သစ္စာရှိသော အမှုတော်နှစ်များ မရှိ၊ ဘာသာရေးအရည်အချင်းလည်း လုံးဝမရှိပါ။ ကျန်သည်မှာ အသက်ရှူသံတစ်ချက်နှင့် စိတ်ပြင်းပြသော ယုံကြည်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ယေရှုက သူ့ကို ဖြေကြားတော်မူသည်။ "ယနေ့ သင်သည် ငါနှင့်အတူ ပရဒိသုဘုံ၌ ရှိလိမ့်မည်။" ကျေးဇူးတော်သည် ရှည်လျားသော ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို မလိုအပ်ပါ။ လှည့်ပြောင်းလာသော စိတ်နှလုံးတစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။ အသစ်ဖတ်သူအတွက် ဤကျမ်းပိုဒ်၏ အနှစ်သာရမှာ ယေရှုသည် အခြေအနေ၏ သားကောင်အဖြစ် မသေတော်မူဘဲ၊ သင့်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သေတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ခံယူခဲ့သော ပြောင်လှောင်မှုတိုင်း၊ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော ဆူးတိုင်းသည် လူ့အပြစ်အတွက် ပေးဆပ်ရသော တန်ဖိုးဖြစ်သည်။ သင့်အပြစ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏အပြစ်ပင်ဖြစ်သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာ တွေ့ဆုံနမ်းရှုံ့သောနေရာဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိခဲ့ပြီးသူအတွက်မူ ထိုရာဇဝတ်သားကို ထပ်ကြည့်ပါ။ သူသည် ဓမ္မပညာအကြောင်း အကြောင်းမသိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိအပြစ်ရှိကြောင်း သိသည်၊ ယေရှုသည် အပြစ်မဲ့ကြောင်း သိသည်၊ ယေရှုတွင် နိုင်ငံတော်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ထိုမျှဖြင့် လုံလောက်သည်။ အမြဲတမ်း လုံလောက်ခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်က ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးသည်မှာ ကယ်တင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ မည်မျှသိသည်၊ မည်မျှကြာအောင် အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သည်ဟူသည့်အပေါ် အခြေမခံဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့ သေလုနီးချိန်တွင် မည်သည့်နေရာသို့ ကြည့်သည်ဟူသည့်အပေါ် အခြေခံသည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  7. နေ့ 7

    ထမြောက်တော်မူပြီ၊ အမှန်ပင်

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    သူတို့သည် နေမထွက်မီ သေသောသူကို လိမ်းရန် နံ့သာဘူးများ ယူဆောင်လာကြ၏။ ဤအချက်ကို လုကာ ဖော်ပြထားပြီး အရေးကြီး၏။ ထိုအမျိုးသမီးတို့သည် အံ့ဖွယ်အမှုကို မြင်ရန် လာခြင်းမဟုတ်။ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို အပြီးသတ်ရန် လာကြခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်သည် ကျောက်တုံးတစ်လုံးနောက်၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရ၏။ ထို့နောက် ကျောက်တုံးသည် ရှိတော့ပေ။ တောက်ပသော အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးက မျိုးဆက်တိုင်းတွင် ယခုထက်တိုင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော မေးခွန်းဖြင့် ကြိုဆိုကြ၏။ "အသက်ရှင်သောသူကို သေလွန်သောသူတို့တွင် အဘယ်ကြောင့် ရှာကြသနည်း။ ဤအရပ်၌ မရှိ၊ ထမြောက်တော်မူပြီ။" ဤစကားတော်သည် လူသားသမိုင်းတစ်ခုလုံး၏ လှည့်ပတ်ရာမဏ္ဍိုင်ဖြစ်၏။ ၎င်းမတိုင်မီ အရာအားလုံးသည် ပြင်ဆင်မှုဖြစ်၏။ ၎င်းနောက်ပိုင်း အရာအားလုံးသည် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်၏။ အမျိုးသမီးတို့ ပြေးကြ၏။ ပေတရုလည်း ပြေး၏။ ပေတရုသည် ညွှတ်၍ ဗလာသင်္ချိုင်းထဲကို ကြည့်သောအခါ "ဖြစ်ပျက်သောအမှုကို အံ့ဩလျက် စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလျက် ပြန်သွား၏" ဟု လုကာ ဖော်ပြ၏။ အံ့ဩခြင်းသည် မှန်ကန်သော တုံ့ပြန်မှုဖြစ်၏။ ယခုထက်တိုင် ဖြစ်၏။ တမန်တော် ပေါလုသည် ဆယ်စုနှစ်များ ကြာပြီးနောက် ကောရိန္သုအသင်းတော်သို့ ရေးသားရာတွင် သက်သေများကို တရားရုံးမှတ်တမ်းကဲ့သို့ စီရင်ဖော်ပြ၏။ ယေရှုသည် ပေတရုအား ထင်ရှားတော်မူ၏၊ ထို့နောက် တမန်တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးအား၊ ထို့နောက် ငါးရာကျော်သောသူတို့အား တစ်ပြိုင်နက်၊ ထို့နောက် ယာကုပ်အား၊ ထို့နောက် တမန်တော်အားလုံးအား၊ နောက်ဆုံး ပေါလုကိုယ်တိုင်အား ထင်ရှားတော်မူ၏။ ၎င်းသည် ဘာသာရေးစကားဖြင့် ဆင်ယင်ထားသော ဒဏ္ဍာရီမဟုတ်။ "သူတို့ကို မေးကြည့်ပါ၊ သူတို့အများစုမှာ ယခုထက်တိုင် အသက်ရှင်လျက် ရှိကြသည်၊ သူတို့ဘာမြင်ခဲ့သည်ကို သွားမေးကြည့်ပါ" ဟု ပေါလုဆိုလိုခြင်းဖြစ်၏။ ထမြောက်တော်မူခြင်းသည် ခံစားချက် သို့မဟုတ် သင်္ကေတမဟုတ်။ သက်သေများရှိသော ဖြစ်ရပ်အမှန်ဖြစ်၏။ အသစ်ဖတ်ရှုသူအတွက် ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းကို အရိုးရှင်းဆုံးပုံစံဖြင့် ဖော်ပြရလျှင် သေခြင်းသည် မအောင်ပါ။ သင်္ချိုင်းသည် ကိုယ်တော်ကို မချုပ်ထားနိုင်ပါ။ ကိုယ်တော် ထမြောက်တော်မူသောကြောင့် မိမိအကြောင်း မိန့်တော်မူသမျှ မှန်ကန်၏၊ သင့်အား ကတိထားတော်မူသမျှ လုံခြုံ၏၊ သင့်ဘဝအပေါ် နောက်ဆုံးစကားသည် သေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်ဖြစ်၏။ ဤသမ္မာတရားကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ယူဆောင်လာခဲ့သော ယုံကြည်သူအတွက်မူ ရင်းနှီးသွားခြင်းကြောင့် အံ့ဩခြင်း မမှိန်စေပါနှင့်။ ပေါလုသည် ဤအရာကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ခဲ့ပါ။ ထမြောက်တော်မူသော ခရစ်တော် သူ့အား ထင်ရှားတော်မူခဲ့သည်ကို ယခုထက်တိုင် အံ့ဩလျက် မိမိကိုယ်ကို "အချိန်မတန်မီ ဖွားသကဲ့သို့ဖြစ်သောသူ" ဟု ခေါ်ခဲ့၏။ ထမြောက်တော်မူခြင်းသည် သင့်ယုံကြည်ခြင်း၏ နောက်ခံအချက်အလက်မဟုတ်။ ၎င်း၏ နှလုံးခုန်သံဖြစ်၏။ ကိုယ်တော် ထမြောက်တော်မူပြီ။ အမှန်ပင် ထမြောက်တော်မူပြီ။ ကိုယ်တော် အသက်ရှင်တော်မူသောကြောင့် သင်လည်း အသက်ရှင်လိမ့်မည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်