దేవునితో ఎలా మాట్లాడాలో తెలుసుకునే ఏడు రోజులు: నిజాయితీగా, సరళంగా, తప్పు చేస్తానేమో అనే భయం లేకుండా.
1వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
మీరు శిష్యులలో ఒకరని ఊహించుకోండి. యేసు జనసమూహము నుండి తప్పుకొని ప్రార్థించుటకు వెళ్లుట చూస్తున్నారు. ఆయన ప్రార్థించే విధానములో, తొందర లేకుండా, ప్రదర్శన లేకుండా, ఏదో ఉంది. ఆయనకు ఉన్నది మీకూ కావాలనిపిస్తుంది. అందుకే మీరు ఆయనను అడుగుతారు: "ప్రభువా, ప్రార్థన చేయుట మాకు నేర్పుము." మత్తయి 6వ అధ్యాయములో ఆ ప్రశ్న అడగక ముందే ఆయన జవాబిచ్చెను. ఆయన ఇచ్చినది అప్పగించవలసిన సూత్రము కాదు, లోనికి నడిచి వెళ్లవలసిన ద్వారము. ఆయన ఒక హెచ్చరికతో ఆరంభించెను: ఇతరులు చూడవలెనని ప్రార్థించకుడి. ఆయన కాలపు మతనాయకులు సంతలలో దీర్ఘమైన, గట్టిగా వినిపించే ప్రార్థనలను ఇష్టపడిరి. ఆ ప్రార్థనలు మనుష్యుల చెవులను లక్ష్యముగా చేసుకొనెను, దేవుని హృదయమును కాదు. యేసు స్పష్టముగా చెప్పెను: "వారు తమ ఫలము పొందియున్నారు" (మత్తయి 6:5). అనగా, చప్పట్లే వారికి దక్కునవన్నీ. అయితే నీవైతే, నీ గదిలోనికి వెళ్లి, తలుపు వేసి, రహస్యమున చూచు నీ తండ్రికి మనవి చేయుము అని ఆయన చెప్పెను. ప్రార్థనకు శ్రోత ఒక్కరే. తరువాత ఇరవై శతాబ్దములుగా ప్రతిధ్వనించిన ఆ మాటలను ఆయన మనకిచ్చెను: "పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నీ నామము పరిశుద్ధపరచబడును గాక" (మత్తయి 6:9). మొదటి మాట "నా" కాదు, "మా" అని గమనించండి. ప్రార్థన ఎప్పుడూ కేవలము వ్యక్తిగతము కాదు. మీ గదిలో ఒంటరిగా ఉన్నను, మీరు ఒక కుటుంబములో చేరుచున్నారు. మరియు ప్రార్థన యొక్క మొదటి అడుగు ఏదైనా అడుగుట కాదని గమనించండి. అది దేవుడు ఎవరో ఒప్పుకొనుట మాత్రమే: తండ్రి, పరిశుద్ధుడు, సమీపముగా ఉన్నవాడు. మన అవసరములను తెచ్చుటకు ముందు, ఎవరి సన్నిధిలోనికి వచ్చితిమో ఆ సత్యములో మన హృదయములను నెమ్మదిపరచుకొందుము. మొదటిసారి చదువువారికి ఇది స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాను: ప్రార్థించుటకు ప్రత్యేకమైన మాటలు, ఒక నిర్దిష్టమైన భంగిమ, దేవునితో సుదీర్ఘ చరిత్ర అవసరము లేదు. యేసు సామాన్యులకు, జాలరులకు, సుంకరులకు, చింతగల తల్లులకు, తమ తండ్రితో ఎలా మాట్లాడవలెనో నేర్పుచున్నాడు. అనుభవజ్ఞులైన విశ్వాసులారా, దీని గురించి ఆలోచించండి: మీ ప్రార్థన చివరిసారి ఎప్పుడు అవసరముల జాబితాకు వెళ్లక ముందు దేవుని నామమునకు ఆశ్చర్యముతో మొదలయ్యెను? ప్రభువు ప్రార్థన ప్రార్థనకు పైకప్పు కాదు. అది దిక్సూచి. విన్నపమునకు ముందు సాన్నిహిత్యము వైపు, మన సౌకర్యమునకు ముందు దేవుని రాజ్యము వైపు అది మనలను చూపించును. మీరు ప్రార్థించిన ప్రతిసారి శిష్యులు నేర్చుకొనినదే మీరూ నేర్చుకొనుచున్నారు: పరలోకపు దేవుడు తనను మీ తండ్రి అని పిలుచుకొనుచున్నాడు, ఆయన వినుచున్నాడు.
2వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
ఈ వచనాల్లో ఒక తలుపు ఉంది, దానిని తట్టమని యేసు మీకు చెబుతున్నాడు. భయంభయంగా కాదు. ఒక్కసారి కాదు. ఆయన మూడు మాటలు వాడుతున్నాడు: అడగండి, వెదకండి, తట్టండి. మూల భాషలో అవన్నీ కొనసాగే క్రియలు: అడుగుతూనే ఉండండి, వెదకుతూనే ఉండండి, తడుతూనే ఉండండి. ఇది బటన్ నొక్కి ఎదురుచూసే వెండింగ్ మెషిన్ వంటి వేదాంతం కాదు. తనను కనుగొనాలని కోరుకునే దేవునితో సజీవమైన, పట్టుదలతో కూడిన, ఆనుకునే సంబంధంలోకి ఇది ఆహ్వానం. "అడుగుడి మీకియ్యబడును; వెదకుడి మీకు దొరకును; తట్టుడి మీకు తీయబడును" (మత్తయి 7:7). యేసు ఈ వాగ్దానాన్ని సందిగ్ధంగా చెప్పడం లేదు. "అడుగుడి, బహుశా ఇస్తాను" అని ఆయన అనలేదు. "అడుగుడి మీకియ్యబడును" అంటున్నాడు. మొదటిసారి చదివేవారికి ఇది నమ్మశక్యం కానంత మంచిదిగా అనిపించవచ్చు, అప్పుడు నిజాయితీగా ఒక ప్రశ్న రావాలి: మరి కొన్ని ప్రార్థనలకు జవాబు రానట్టు ఎందుకు కనిపిస్తుంది? మనం కోరుకునేదంతా మన సమయపట్టిక ప్రకారం దేవుడు ఇస్తాడని యేసు వాగ్దానం చేయడం లేదు. మనకు అవసరమైనదంతా దేవుడు ఇస్తాడని, ఆయన కోసం చేసే ఏ నిజమైన వెదకులాట కూడా వట్టి చేతులతో ముగియదని ఆయన వాగ్దానం చేస్తున్నాడు. ఆ తర్వాత ఆయన చిన్నదాని నుండి గొప్పదాని వైపు ఒక వాదన చేస్తాడు, దాని సరళత మనసును గెలుచుకుంటుంది. మీ బిడ్డ రొట్టె అడిగితే రాయి ఇవ్వరు. చేప అడిగితే పామును ఇవ్వరు. మీరు అపరిపూర్ణమైన తల్లిదండ్రులైనా మంచివాటిని ఇవ్వడం మీకు తెలుసు. యేసు అంటున్నాడు: "పరలోకమందున్న మీ తండ్రి తన్ను అడుగువారికి ఎంతో నిశ్చయముగా మంచివాటిని అనుగ్రహించును" (మత్తయి 7:11). లూకా సువార్త ఒక అద్భుతమైన వివరాన్ని జోడిస్తుంది: అడిగేవారికి తండ్రి పరిశుద్ధాత్మను ఇస్తాడు. దేవుడు ఇవ్వగల గొప్ప బహుమానం సరిదిద్దిన పరిస్థితి కాదు, పరిష్కరించిన సమస్య కాదు; అది ఆయనే. ఎంతో సేపు, కష్టపడి ప్రార్థించి మౌనాన్ని అనుభవించిన విశ్వాసీ, ఇక్కడ ఒక క్షణం ఆగండి. దేవుడు మన సమయానికి జవాబిస్తాడని వాగ్దానం కాదు. ఆయన తండ్రిగా జవాబిస్తాడని వాగ్దానం. అంటే కొన్నిసార్లు అవును అని, కొన్నిసార్లు ఇంకా కాదు అని, కొన్నిసార్లు మనం అడిగినదానికంటే మెరుగైనదానితో జవాబిస్తాడు. మీరు తడుతున్న తలుపు గిడ్డంగి తలుపు కాదు. అది ఒక వ్యక్తి తలుపు. తడుతూనే ఉండండి. ఆయన ఇప్పటికే అవతలి వైపు ఉన్నాడు.
3వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
మనలో చాలామంది భారం బాగా పెరిగినప్పుడే ప్రార్థనకు వస్తాము. సహిస్తాము, చింతిస్తాము, నెట్టుకొస్తాము. ఇక తట్టుకోలేనప్పుడు ప్రార్థిస్తాము. పౌలు వర్ణిస్తున్నది దీనికి పూర్తిగా భిన్నమైనది. "ఎడతెగక ప్రార్థనచేయుడి" అని ఆయన 1 థెస్సలొనీకయులకు 5:17లో రాశాడు. ఈ మూడు పదాలు రెండు వేల సంవత్సరాలుగా విశ్వాసులను ఆలోచింపజేస్తూ, సవాలు చేస్తూ ఉన్నాయి. ఉద్యోగం, కుటుంబం, చెదిరిపోయే మనస్సు, క్షణం తీరికలేని దినచర్య ఉన్న వ్యక్తి ఎడతెగక ఎలా ప్రార్థించగలడు? జవాబు ఏమిటంటే, మనం రోజుకు ఇరవై నాలుగు గంటలూ మోకాళ్లమీద ఉండాలని కాదు. ప్రార్థన మనం వెళ్లి చేసి వచ్చే పనిగా కాక, మనం జీవించే వాతావరణంగా మారాలని దాని భావం. ఒక పిల్లవాడు పెరట్లో ఆడుకుంటున్నంత మాత్రాన ప్రేమగల తల్లిదండ్రులతో మాట్లాడడం మానడు. పిలుస్తాడు, వెనక్కి చూస్తాడు, విశేషాలు చెప్పడానికి పరుగెత్తుకొస్తాడు. "ఎడతెగక ప్రార్థనచేయుడి" అనేది దేవునితో అలాంటి నిరంతరమైన, నిష్కపటమైన సంభాషణకు ఆహ్వానం. అక్కడ ప్రార్థనకూ జీవితంలోని మిగతా భాగానికీ మధ్య ఉన్న గీత అందంగా చెరిగిపోతుంది. ఫిలిప్పీయులకు 4:6 దీనిని ఒక స్పష్టమైన సూచనగా చెబుతుంది: "దేనినిగూర్చియు చింతింపకుడి; ప్రతి విషయములోను ప్రార్థనా విజ్ఞాపనములచేత కృతజ్ఞతాపూర్వకమైన విన్నపములతో మీ కోరికలను దేవునికి తెలియజేయుడి." ఇక్కడ "చింత" అంటే భారంతో నిండి ఉండడం, ఆందోళన పడడం. పౌలు మీ చింతలను చిన్నవిగా కొట్టిపారేయడం లేదు. ఆయన మీకు ఒక మార్పిడిని అందిస్తున్నాడు: వాటిని దేవునికి అప్పగించండి, బదులుగా "సమస్త జ్ఞానమునకు మించిన" సమాధానాన్ని పొందండి (ఫిలిప్పీయులకు 4:7). ఆ సమాధానం కష్ట పరిస్థితులు లేకపోవడం కాదు. అది ఒక కావలి. అంటే క్రీస్తుయేసునందు మీ హృదయానికీ ఆలోచనలకూ చుట్టూ నిలిపిన సైనిక కాపలా. ఆ ఉపదేశం మధ్యలోనే "కృతజ్ఞత" అనే మాట ఉందని గమనించండి. మన విన్నపాలను కృతజ్ఞతతో సమర్పించాలి. జవాబు వచ్చిన తరువాత కాదు, ముందే. ప్రార్థనను నిరాశతో చేసే లావాదేవీ నుండి నమ్మకంతో చేసే సంభాషణగా మార్చేది ఈ వైఖరే. కొత్తగా విశ్వసించినవారికి దీని అర్థం ఇదే: ప్రార్థించే ముందు మీ ఆందోళనను చక్కబెట్టుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. దానిని అలాగే తీసుకురండి, దానితో పాటు కృతజ్ఞతను కూడా తీసుకురండి. పరిపక్వత గల విశ్వాసికి ఒక ప్రశ్న: మీరు ఇంకా మోస్తూనే ఉన్న, నిజానికి ఎన్నడూ అప్పగించని చింతలు ఏవైనా ఉన్నాయా? ఆ మార్పిడి చేయడానికి ఈ రోజే సరైన రోజు.
4వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
మార్కు అత్యవసర భావముతో వ్రాయును. ఆయన సువార్తలో "వెంటనే" అను మాట తరచుగా కనబడును, అనగా తక్షణమే, ఇప్పుడే. కాబట్టి ఇంత వేగములో కూడా, యేసు నెమ్మదిగా, ఉద్దేశపూర్వకముగా చేసిన ఒక పనిని చూపించుటకు ఆయన ఆగుట విశేషము. "ఉదయమున బహు పెందలకడ లేచి బయలుదేరి అరణ్యప్రదేశమునకు వెళ్లి అక్కడ ప్రార్థనచేయుచుండెను" (మార్కు 1:35). ముందు రాత్రి అసాధారణముగా గడిచెను: స్వస్థతలు, విడుదలలు, పట్టణమంతయు తలుపు వద్దకు చేరెను. అయినను యేసు నిద్రపోవక, సూర్యోదయమునకు ముందే లేచి, తన తండ్రితో ఒంటరిగా ఉండుటకు ఒక నిశ్శబ్ద స్థలమును వెదకెను. ఇది యాదృచ్ఛికమైన వివరము కాదు. పరిచర్య వెనుక ఉన్న యంత్రమును మార్కు మనకు చూపించుచున్నాడు. అద్భుతములు ప్రార్థన జీవితమును పుట్టించలేదు, ప్రార్థన జీవితమే అద్భుతములను పుట్టించెను. యేసు తనకు ఖాళీ సమయము ఉండెనని ప్రార్థించలేదు. మిగిలిన సమస్తము దీనిపై ఆధారపడియున్నదని ఎరిగి ఆయన సమయము చేసుకొనెను. చివరికి శిష్యులు ఆయనను కనుగొని, "అందరు నిన్ను వెదకుచున్నారు, పోదము రమ్ము" అని చెప్పినప్పుడు, ఆయన కంగారు పడలేదు. ఆయన నెమ్మదిగా ఉండెను. తరువాత ఎక్కడికి వెళ్లవలెనో ఆయనకు తెలియును, ఎందుకనగా ఆయన అప్పటికే తండ్రితో ఉండెను. కీర్తనకారుడు ఈ లయను ఎంతో ముందే గ్రహించెను. "యెహోవా, ఉదయమున నా ఘోష నీవు వినుదువు; ఉదయమున నేను నీకు ప్రార్థన సిద్ధపరచి కనిపెట్టుచుందును" (కీర్తనలు 5:3). "కనిపెట్టుట" అను మాట, ఆకాశరేఖను పరిశీలించు కావలివాని చిత్రమును ఇచ్చును: ప్రార్థించి, ఆశతో, దేవుడు కదలునని వేచియుండుట. ప్రార్థన కేవలము మాట్లాడుట కాదు. అది దేవుని వైపు తిరిగి, ఆయన జవాబును కనిపెట్టు ఆత్మ యొక్క భంగిమ కూడా. ఇప్పుడే ప్రార్థన ఆరంభించు వ్యక్తికి ఈ భాగము ఒక సున్నితమైన అనుమతినిచ్చును: మీకు గొప్ప దేవాలయము గాని, పరిపూర్ణమైన గంట గాని అవసరము లేదు. యేసు ఏకాంత స్థలమును కనుగొనెను, బహుశా చల్లని, చీకటి కొండ ప్రాంతమును. ముఖ్యమైనది మీరు వెళ్లుట. సంవత్సరములుగా దేవునితో నడుచు విశ్వాసికి, నిజాయితీగా మిమ్మును అడుగుకొనుడి: మీ ప్రార్థన జీవితము మీ దినమును నడిపించుచున్నదా, లేదా దాని వెనుక ఈడ్చుకొనుచు వచ్చుచున్నదా? ఆ నిశ్శబ్ద స్థలము సరళమైన జీవితము గలవారికి విలాసము కాదు. సంక్లిష్టమైన జీవితమును సాధ్యము చేయు స్థిరత్వమునకు అదే మూలము. ఈ రోజే మీ ఏకాంత స్థలమును కనుగొనండి, అది ఐదు నిమిషములు మరియు నిలిపిన ఒక కారు అయినను సరే.
5వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
ఒక కీర్తన ఉంది, అది పరలోకం వైపు సూటిగా చేసిన నిందతో మొదలవుతుంది. దావీదు స్తుతితో ఆరంభించడు, మర్యాద మాటలతో మెల్లగా మొదలుపెట్టడు. అతడు ఇలా మొదలుపెడతాడు: "యెహోవా, ఎన్నాళ్లు నన్ను మరచిపోవుదువు? ఎన్నటికి మరచిపోవుదువా?" (కీర్తనలు 13:1). ఇది నిన్ను ఆశ్చర్యపరిస్తే మంచిదే. నీవు దీనిని నిజాయితీగా చదువుతున్నావని అర్థం. దావీదు దేవుని హృదయానుసారుడైన మనుష్యుడు, అయినా ఇక్కడ ఆకాశం వైపు పిడికిలి ఎత్తుతున్నాడు. తనను మరచిపోయారని అనిపించింది. దేవుని ముఖం తనకు దాగిందని అనిపించింది. శత్రువులు గెలుస్తుండగా దుఃఖం తన హృదయంలో శాశ్వతంగా నివాసం ఏర్పరచుకున్నట్లు అనిపించింది. మొదటిసారి చదివే వారికి తెలిసి ఉండడం మంచిది: కీర్తనలు ఇశ్రాయేలీయుల ప్రార్థనా గ్రంథం. అవి దేవాలయంలో పాడిన పాటలు, అరణ్యంలో ఎత్తిన ఆర్తనాదాలు, నీకంటే ముందు వేలాది నిరాశ నిండిన పెదవులు పలికి నునుపు చేసిన మాటలు. అవి అందంగా అలంకరించిన ప్రదర్శనలుగా ఎన్నడూ ఉద్దేశింపబడలేదు. అవి సత్యంగా ఉండాలని ఉద్దేశింపబడ్డాయి. దావీదు ఇక్కడ చెబుతున్న సత్యం మనలో చాలామందికి తెలుసు, కానీ గట్టిగా చెప్పడానికి కొద్దిమందే ధైర్యం చేస్తారు: కొన్నిసార్లు దేవుడు లేనట్లు అనిపిస్తుంది, అది బాధిస్తుంది. కానీ అనుభవజ్ఞుడైన విశ్వాసి మళ్లీ కొత్తగా ఆలోచించవలసినది ఇది: దావీదు ఆ ఫిర్యాదులోనే ఆగిపోడు. సంభాషణను విడిచిపోడు. అతడు మలుపు తిరుగుతాడు, పరిస్థితులు మారినందువల్ల కాదు, తనకు అనిపించకపోయినా దేవుడు ఎవరో గుర్తుచేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నందువల్ల: "నీ కృపయందు నేను నమ్మికయుంచియున్నాను, నీ రక్షణవలన నా హృదయము ఉల్లసించును" (కీర్తనలు 13:5). ఆ "కానీ" అనే మాట అసాధారణమైన పని చేస్తోంది. అది నిజాయితీగల ప్రార్థనకు మబ్బుతలుపు కీలు. విలాపం, నమ్మకం ఒకదానికొకటి వ్యతిరేకాలు కావు. అవి ఒకే ప్రార్థన, ఒకే నోరు పలికినది, ఒకే దేవునికి. దేవుడు పెళుసైనవాడు కాదు. ఆయన నీ కోపాన్ని, నీ గందరగోళాన్ని, నీ "ఎన్నాళ్లు" అనే ప్రశ్నను భరించగలడు. నిజాయితీగల ప్రార్థన అగౌరవం కాదు, అది ఆత్మీయత. దేవుని సన్నిధిలో అంతా బాగున్నట్లు నటించేవాడే దూరం పాటిస్తున్నవాడు. అగాధం నుండి మొఱ్ఱపెట్టేవాడే సమీపిస్తున్నవాడు. నీ హృదయంలో నిజంగా ఉన్నదానిని ఈ రోజు ఆయన యొద్దకు తీసుకురా. ఆయనకు అది ఇప్పటికే తెలుసు. నీవు దానిని చెప్పడానికి ఆయన కేవలం ఎదురుచూస్తున్నాడు.
6వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
ఈ రోజు నీవు దేవునికి ఒక్క మాట చెప్పకముందే, నూరవ కీర్తన నిన్ను ఒక పని చేయమంటోంది: ఉత్సాహధ్వని చేయి. తెరిచి ఉందో లేదో తెలియని తలుపును భయంతో మెల్లగా తట్టడం కాదు. తాను స్వాగతింపబడ్డానని తెలిసినవాడు చేసే సంతోషకరమైన ధ్వని. "కృతజ్ఞతావందనములతో ఆయన గుమ్మములలో ప్రవేశించుడి, స్తుతులతో ఆయన ఆవరణములలో ప్రవేశించుడి" (కీర్తనలు 100:4). ఇక్కడ చిత్రం ఒక దేవాలయానిది, కానీ ఆహ్వానం నీ జీవితంలోని ప్రతి సాధారణ ఉదయానికీ వర్తిస్తుంది. మొదటిసారి చదివేవారికి, ప్రార్థనలో కృతజ్ఞత నిజంగా ఏమి చేస్తుందో ఆగి ఆలోచించడం మంచిది. అది పరుగుకు ముందు చేసే వ్యాయామంలా కేవలం ఆచారబద్ధమైన ఆరంభం కాదు. అది ఆత్మను సరిగా మళ్లించడం. మనం కృతజ్ఞతతో మొదలుపెట్టినప్పుడు, వాస్తవం గురించి ఒక సత్యాన్ని ఒప్పుకుంటున్నాం: మనం మనలను సృష్టించుకోలేదు, మనం ఒంటరివారం కాము, మనం సమీపిస్తున్న దేవుడు మంచివాడు. కీర్తన 100 దీనిని అత్యంత పునాది సత్యంపై నిలబెడుతుంది: "యెహోవాయే దేవుడని తెలిసికొనుడి, ఆయనే మనలను పుట్టించెను, మనము ఆయన వారము" (కీర్తనలు 100:3). కృతజ్ఞత, దేవుడు ఎవరో, కానివారు ఎవరో గుర్తుంచుకోవడంతో మొదలవుతుంది. అపొస్తలుడైన పౌలు చెరసాల గది నుండి కొలొస్సయి సంఘానికి రాస్తూ ఇదే మాటను చక్కని సంక్షిప్తతతో చెప్పాడు: "ప్రార్థనయందు పట్టుదలగా ఉండుడి; కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచు దానియందు మెలకువగా ఉండుడి" (కొలొస్సయులకు 4:2). ఆ "మెలకువగా ఉండుడి" అనే మాటకు అర్థం, ప్రార్థనలో జాగరూకతతో, నిద్రమత్తు లేకుండా, పరధ్యానం లేకుండా ఉండడం. నిద్రమత్తు ప్రార్థనకు విరుగుడు కృతజ్ఞతే అని పౌలు సూచిస్తున్నాడు. కృతజ్ఞత కళ్లు తెరిచి ఉంచుతుంది. ప్రార్థన అంటే పైకప్పుకు చేసే ఏకపాత్రాభినయం కాదని, అపరిమితంగా ఇప్పటికే చేసిన సజీవ దేవునితో సంభాషణ అని అది మనకు గుర్తుచేస్తుంది. ఏళ్ల తరబడి ప్రార్థించిన విశ్వాసికి ఇక్కడ ఒక సున్నితమైన సవాలు ఉంది: నీ ప్రార్థనలు విన్నపాలతో బరువెక్కి, స్తుతిలో సన్నబడ్డాయా? అవసరాలను తీసుకురావడంలో తప్పేమీ లేదు, దాని గురించి రేపు మాట్లాడుకుందాం. కానీ కేవలం అడగడం మీదే నిర్మితమైన ప్రార్థనా జీవితం, దేవుణ్ణి తండ్రిగా కాక యంత్రంలా చూసే స్థితికి మెల్లగా జారిపోవచ్చు. ఈ రోజు చేతులు తెరిచి ప్రవేశించి చూడు, పొందడానికి కాదు, కృతజ్ఞత చెల్లించడానికి. తరువాత వచ్చే ప్రతిదానిపై అది ఏమి చేస్తుందో చూడు.
7వ రోజు
నేటి పఠనం
ధ్యానం
ఈ వారపు ప్రయాణాన్ని ప్రార్థన మనలను తీసుకువెళ్లగల అత్యంత నిజాయితీగల చోటుతో ముగిస్తున్నాము: మాటలు అయిపోయిన క్షణం. మీరు ప్రార్థించడానికి కూర్చున్నారు, కానీ పేరు పెట్టలేని ఒక శూన్యమైన బాధ తప్ప మరేమీ కనబడలేదు. దేవుని చేరుకోవాలని ఆశించారు, కానీ పొగమంచులోకి చేయి చాచినట్లు అనిపించింది. మీరు ఎప్పుడైనా అక్కడ ఉండి ఉంటే, రోమీయులకు 8 మీతో ఒక అసాధారణమైన మాట చెబుతోంది: అది ప్రార్థన లేకపోవడం కాదు. అదే అన్నిటికంటే లోతైన ప్రార్థన కావచ్చు. "అలాగే ఆత్మయు మన బలహీనతయందు సహాయము చేయుచున్నాడు. ఏలాగు ప్రార్థనచేయవలెనో అది మనకు తెలియదు గాని ఆత్మయే మాటలతో చెప్పశక్యముకాని మూలుగులతో మన కొరకు విజ్ఞాపనము చేయుచున్నాడు" (రోమీయులకు 8:26). దీనిని నెమ్మదిగా చదవండి. సృష్టిలో జలములపై అల్లాడిన అదే దేవుని ఆత్మ, విశ్వాసిలో నివసించి, వారు తమ కొరకు ప్రార్థించలేనప్పుడు వారి ద్వారా ప్రార్థిస్తాడు. మీరు మాటల్లో పెట్టలేని ఆ మూలుగు వ్యర్థం కాదు. మీ హృదయాన్నీ తండ్రి చిత్తాన్నీ సంపూర్ణంగా ఎరిగిన ఒకరు దానిని అనువదిస్తున్నారు. కొత్తగా విశ్వసించినవారికి ఇది ఎంతో విడుదలనిస్తుంది: మీరు నిజంగా దేవుని వైపు తిరిగితే, మీరు తప్పుగా ప్రార్థించలేరు. మీకు సరైన పదజాలం అవసరం లేదు. మీరు వాక్చాతుర్యంతో, ఆలోచనల క్రమంతో ఉన్నట్లు అనిపించాల్సిన అవసరం కూడా లేదు. "పరిశుద్ధాత్మయందు ప్రార్థనచేయుచు" (యూదా 1:20) ఉండమని యూదా మనకు గుర్తు చేస్తున్నాడు. అంటే, పూర్తిగా మన స్వశక్తితో ప్రయాసపడకుండా, మనలో ఆత్మ చేసే కదలికకు లోబడడం. ప్రార్థన మీరు ప్రదర్శించే ప్రదర్శన కాదు; అది ఆత్మ సాధ్యపరచే సంభాషణ. దేవునితో చాలా కాలం నడిచినవారికి కూడా, బహుశా వారికే ఎక్కువగా, ఇక్కడ కృప ఉంది. ఆత్మీయ అలసట నిజమైనది. దుఃఖం, గందరగోళం, ఎండిపోయిన కాలాలు మనలో అత్యంత నమ్మకమైనవారికి కూడా వస్తాయి. రోమీయులకు 8:26 వాగ్దానం పరిణతితో ముగిసిపోదు. క్రొత్తగా మారినవారి కొరకు ఎంత సున్నితంగా విజ్ఞాపన చేస్తాడో, అనుభవజ్ఞుడైన పరిశుద్ధుని కొరకు కూడా ఆత్మ అంతే సున్నితంగా విజ్ఞాపన చేస్తాడు. మీ ప్రార్థనలు కేవలం ఒక నిట్టూర్పులా అనిపించే రోజుల్లో, ఆ నిట్టూర్పే మీ ప్రార్థన కానివ్వండి. మాటలు మోయలేనిదాన్ని దేవుడు వింటాడు. ఈ వారం మీరు ప్రార్థన అంతానికి చేరలేదు, ఇప్పుడే ప్రారంభించారు.