ဘုရားသခင်နှင့် စကားပြောနည်းကို ခုနစ်ရက်တာ လေ့လာပါ။ ရိုးသားစွာ၊ ရိုးရှင်းစွာ၊ မှားမည်ကို မကြောက်ဘဲ ပြောဆိုပါ။
နေ့ 1
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
တပည့်တော်တစ်ဦးဖြစ်နေသည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် လူအုပ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာ၍ ဆုတောင်းတော်မူသည်ကို သင်မြင်နေရသည်။ ကိုယ်တော်ပြုသောပုံစံတွင် အလျင်စလိုမရှိ၊ ပြသလိုသော ဆန္ဒလည်းမရှိ။ ထိုအရာကြောင့် ကိုယ်တော့်တွင်ရှိသောအရာကို သင်လည်း လိုချင်လာသည်။ ထို့ကြောင့် “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို ဆုတောင်းရန် သွန်သင်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားသည်။ မဿဲ ၆ တွင် ကိုယ်တော်သည် ထိုမေးခွန်းကို မမေးမီကပင် ဖြေကြားတော်မူပြီးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ပေးသည်မှာ ရွတ်ဆိုရန် ပုံသေစာမဟုတ်၊ ဝင်သွားရန် တံခါးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သတိပေးချက်ဖြင့် စတင်တော်မူသည်။ လူမြင်စေရန် မဆုတောင်းကြနှင့်။ ကိုယ်တော်လက်ထက် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တို့သည် ဈေးအရပ်တွင် ရှည်လျားကျယ်လောင်သော ဆုတောင်းချက်များကို ချစ်ကြသည်။ ထိုဆုတောင်းချက်များသည် လူ၏နားကို ရည်ရွယ်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ နှလုံးသားကို မရည်ရွယ်ချေ။ ယေရှုက “ထိုသူတို့သည် မိမိတို့အကျိုးကို ခံရပြီ” ဟု ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူသည် (မဿဲ ၆:၅)။ ဆိုလိုသည်မှာ လက်ခုပ်သံသာ သူတို့ရမည့်အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်မူကား အခန်းထဲဝင်၍ တံခါးပိတ်ပြီး ဖုံးကွယ်ရာ၌ ရှိတော်မူသော သင်၏အဘထံ လျှောက်ထားရမည်ဟု ကိုယ်တော်မိန့်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း၏ ပရိသတ်သည် တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နှစ်ရာစုနှစ်ဆယ်ကြာ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သော စကားများကို ပေးတော်မူသည်။ “ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော အကျွန်ုပ်တို့အဘ၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်သည် မြင့်မြတ်ပါစေသော” (မဿဲ ၆:၉)။ ပထမစကားလုံးသည် “ငါ၏” မဟုတ်ဘဲ “အကျွန်ုပ်တို့၏” ဖြစ်သည်ကို သတိပြုပါ။ ဆုတောင်းခြင်းသည် လုံးဝ တစ်ကိုယ်ရည်မဟုတ်။ သင့်အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းရှိသော်လည်း မိသားစုတစ်ခုနှင့် ပူးပေါင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဆုတောင်းခြင်း၏ ပထမလှုပ်ရှားမှုသည် တစ်စုံတစ်ရာကို တောင်းခြင်းမဟုတ်ကြောင်းလည်း သတိပြုပါ။ ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းသာဖြစ်သည်။ အဘ၊ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၊ နီးကပ်တော်မူသောအရှင်။ ကျွန်ုပ်တို့၏လိုအပ်ချက်များကို မတင်ပြမီ မည်သူ၏ ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာသည်ဆိုသော သမ်မာတရားထဲတွင် နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်စေသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ဤအချက်ကို ရှင်းရှင်းကြားပါ။ ဆုတောင်းရန် အထူးစကားလုံးများ၊ သီးသန့်ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကြာမြင့်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သော သမိုင်းတို့ မလိုအပ်ပါ။ ယေရှုသည် တံငါသည်များ၊ အခွန်ခံများ၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မိခင်များကဲ့သို့ သာမန်လူများကို မိမိတို့အဘနှင့် မည်သို့ စကားပြောရမည်ကို သွန်သင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယုံကြည်လာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သူအတွက်မူ ဤအချက်ကို စဉ်းစားပါ။ သင်၏ဆုတောင်းချက်သည် လိုအပ်ချက်စာရင်းသို့ မရောက်မီ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို အံ့ဩချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးစတင်ခဲ့သည်မှာ ဘယ်အချိန်ဖြစ်သနည်း။ သခင်ဘုရား သင်ပေးသော ဆုတောင်းချက်သည် ဆုတောင်းခြင်း၏ မျက်နှာကြက်မဟုတ်။ ကသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ဖြစ်သည်။ တောင်းဆိုမှုမတိုင်မီ ရင်းနှီးခြင်းဆီသို့၊ ကိုယ်ကျိုးသက်သာမှုမတိုင်မီ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ဆီသို့ ညွှန်ပြသည်။ သင်ဆုတောင်းတိုင်း တပည့်တော်တို့ သင်ယူခဲ့သည့် အရာကိုပင် သင်ယူနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်တော်ကို သင့်အဘဟု ခေါ်ဝေါ်တော်မူ၍ နားထောင်နေတော်မူသည်။
နေ့ 2
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ဤအခန်းငယ်များတွင် တံခါးတစ်ပေါက်ရှိပြီး ယေရှုက ထိုတံခါးကို ခေါက်ရန် သင့်အား မိန့်တော်မူသည်။ ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့မဟုတ်ပါ။ တစ်ကြိမ်တည်းလည်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် တောင်းလော့၊ ရှာလော့၊ ခေါက်လော့ ဟူသော စကားသုံးလုံးကို သုံးတော်မူပြီး မူရင်းဘာသာစကားတွင် ထိုစကားများအားလုံးသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည့် အပြုအမူများဖြစ်သည်။ ဆက်တောင်းပါ၊ ဆက်ရှာပါ၊ ဆက်ခေါက်ပါ။ ဤသည်မှာ ခလုတ်နှိပ်ပြီး စောင့်နေရသော ရောင်းချသည့်စက်ဆိုင်ရာ ဓမ္မရေးမဟုတ်ပါ။ တွေ့ဆုံခံလိုသော ဘုရားသခင်နှင့် အသက်ရှင်၍ ဇွဲရှိရှိ ကပ်ငြိသော ဆက်ဆံရေးထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ "တောင်းလော့၊ ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ ရှာလော့၊ တွေ့လိမ့်မည်။ ခေါက်လော့၊ ဖွင့်တော်မူလိမ့်မည်" (မဿဲ ၇:၇)။ ယေရှုသည် ဤကတိတော်ကို မမှေးမှိန်စေပါ။ "တောင်းလော့၊ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်" ဟု မမိန့်ဘဲ "တောင်းလော့၊ ပေးတော်မူလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းလွန်းသလို ထင်ရနိုင်ပြီး အရိုးသားမေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသင့်ပါသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အချို့ဆုတောင်းချက်များ အဖြေမရသလို ဖြစ်နေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့လိုချင်သမျှကို ကျွန်ုပ်တို့အချိန်ဇယားအတိုင်း ဘုရားသခင်ပေးမည်ဟု ယေရှုမကတိပြုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သမျှကို ဘုရားသခင်ပေးတော်မူမည်၊ ကိုယ်တော်ကို စစ်မှန်စွာရှာသူမည်သူမျှ လက်ချည်းမပြန်ရဟု ကတိပြုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ရိုးရှင်းမှုကြောင့် စိတ်နှလုံးကို နူးညံ့စေသော အသေးမှ အကြီးသို့ သွားသည့် စကားရပ်တစ်ခု ပေးတော်မူသည်။ သင့်ကလေးက ထမင်းမုန့်တောင်းလျှင် ကျောက်ခဲမပေးပါ။ ငါးတောင်းလျှင် မြွေမပေးပါ။ သင်သည် မစုံလင်သော မိဘဖြစ်သော်လည်း ကောင်းသောအရာများကို ပေးတတ်သည်။ ယေရှုက "ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် မိမိကို တောင်းသောသူတို့အား ကောင်းသောဆုကို ဘယ်မျှလောက်ပို၍ ပေးတော်မူမည်နည်း" (မဿဲ ၇:၁၁) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ လုကာ၏ မှတ်တမ်းတွင် အံ့ဩဖွယ်အသေးစိတ်တစ်ခု ထပ်ဖြည့်ထားသည်။ ခမည်းတော်သည် တောင်းသောသူတို့အား သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ပေးတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်ပေးနိုင်သော အကြီးမြတ်ဆုံးလက်ဆောင်မှာ ပြင်ဆင်ပေးထားသော အခြေအနေ သို့မဟုတ် ဖြေရှင်းပေးထားသော ပြဿနာမဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကာလကြာရှည်၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုတောင်းခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသော ယုံကြည်သူအတွက် ဤနေရာတွင် ခဏထိုင်ပါ။ ကတိတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အချိန်ဇယားအတိုင်း ဘုရားသခင်ဖြေကြားမည်ဟူ၍ မဟုတ်ပါ။ ခမည်းတော်တစ်ပါးအနေဖြင့် ဖြေကြားတော်မူမည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ထိုအဓိပ္ပါယ်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ဟုတ်ကဲ့ဟု၊ တစ်ခါတစ်ရံ မပေးသေးဟု၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်ုပ်တို့တောင်းသည်ထက် ပိုကောင်းသောအရာဖြင့် ဖြေတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ သင်ခေါက်နေသောတံခါးသည် ဂိုဒေါင်တံခါးမဟုတ်ပါ။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး၏ တံခါးဖြစ်သည်။ ဆက်ခေါက်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် တစ်ဖက်တွင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
နေ့ 3
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကျွန်ုပ်တို့အများစုသည် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးက လေးလံလာမှ ဆုတောင်းခြင်းသို့ ရောက်လာတတ်ကြပါသည်။ ခံနေကြသည်၊ စိတ်ပူနေကြသည်၊ ကိုင်တွယ်နေကြသည်။ ထို့နောက် မတတ်နိုင်တော့သောအခါမှ ဆုတောင်းကြပါသည်။ ပေါလုသည် ယင်းနှင့် လုံးဝကွာခြားသောအရာကို ဖော်ပြနေပါသည်။ သူသည် ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁၇ တွင် “အမြဲမပြတ် ဆုတောင်းကြလော့” ဟု ရေးထားပါသည်။ ဤစကားလုံးအနည်းငယ်သည် နှစ်ထောင်ကြာအောင် ယုံကြည်သူတို့ကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သလို စိန်ခေါ်ခဲ့ပါသည်။ အလုပ်ရှိ၊ မိသားစုရှိ၊ စိတ်လွင့်တတ်၊ ရက်ချိန်းများ ပြည့်နေသောသူတစ်ယောက်က အမြဲမပြတ် မည်သို့ ဆုတောင်းနိုင်ပါမည်နည်း။ အဖြေမှာ နေ့ညမပြတ် ဒူးထောက်နေရမည်ဟု မဟုတ်ပါ။ ဆုတောင်းခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ သွားရသော အလုပ်တစ်ခုမဟုတ်တော့ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်ရာ လေထုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကလေးတစ်ယောက်သည် ခြံထဲတွင် ဆော့နေသော်လည်း ချစ်သောမိဘနှင့် စကားပြောခြင်းကို မရပ်ပါ။ ခေါ်လိုက်သည်၊ နောက်ပြန်ကြည့်သည်၊ သတင်းသယ်၍ ပြေးဝင်လာသည်။ “အမြဲမပြတ် ဆုတောင်းကြလော့” ဟူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ထိုသို့ မပြတ်၊ ဟန်မဆောင်ဘဲ စကားပြောဆိုရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအခါ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဘဝ၏ အခြားအပိုင်းများကြား အကန့်အသတ်သည် လှပစွာ ပါးလာပါသည်။ ဖိလိပ္ပိ ၄:၆ သည် ဤအချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေပါသည်။ “အလျှင်းမစိုးရိမ်ကြနှင့်။ ခပ်သိမ်းသောအမှု၌ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ ဆုတောင်းပဌနာပြု၍ သင်တို့တောင်းလျှောက်သော အရာများကို ဘုရားသခင်အား ကြားလျှောက်ကြလော့။” ဤနေရာ၌ “စိုးရိမ်ခြင်း” ဟူသည် စိတ်ပူပန်မှုနှင့် ပြည့်နေခြင်း၊ ဝန်လေးနေခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ ပေါလုသည် သင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သေးငယ်သည်ဟု မပယ်ပါ။ ဖလှယ်မှုတစ်ခုကို သင့်အား ကမ်းလှမ်းနေပါသည်။ ထိုအရာများကို ဘုရားသခင်ထံ ပေးအပ်လိုက်လျှင် အပြန်အလှန်အားဖြင့် “ဥာဏ်ရှိသမျှထက် သာလွန်သော” (ဖိလိပ္ပိ ၄:၇) ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုငြိမ်သက်ခြင်းသည် ခက်ခဲသောအခြေအနေများ မရှိခြင်းမဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်ယေရှုအားဖြင့် သင်၏စိတ်နှလုံးကို ဝန်းရံစောင့်ရှောက်ရန် ချထားသော စစ်ရေးစောင့်တပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုညွှန်ကြားချက်၏ အလယ်တွင် “ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်း” ဟူသော စကားလုံး ရှိနေသည်ကို သတိထားပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဖြေရပြီးမှ မဟုတ်ဘဲ အဖြေမရမီကပင် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်းလျှောက်ချက်များကို တင်ပြရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ဆုတောင်းခြင်းကို အကူအညီတောင်းသော ကြိုးပမ်းမှုမှ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ စကားပြောခြင်းသို့ ပြောင်းလဲစေသော သဘောထားဖြစ်ပါသည်။ ယုံကြည်သူသစ်အတွက်မူ ဆုတောင်းမီ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဦးစွာ ရှင်းလင်းရန် မလိုပါ။ ထိုအတိုင်း ယူလာပြီး ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းကိုပါ အတူယူလာပါ။ ရင့်ကျက်သော ယုံကြည်သူအတွက်မူ မစဉ်းစားမိပါလော။ သင်သည် ယနေ့တိုင် ထမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံ အမှန်တကယ် မပေးအပ်ရသေးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိပါသလား။ ယနေ့သည် ထိုဖလှယ်မှုကို ပြုလုပ်ရမည့်နေ့ဖြစ်ပါသည်။
နေ့ 4
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
မာကုသည် အလျင်စလိုခံစားရသော စကားဖြင့် ရေးသည်။ သူ၏ဧဝံဂေလိတွင် “ချက်ခြင်း” ဆိုသော စကားလုံး ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအရှိန်အဟုန်ကြားထဲတွင် ကိုယ်တော်သည် နှေးကွေးပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော အလုပ်တစ်ခုကို ပြုနေသည်ကို သူပြသခြင်းမှာ ထူးခြားသည်။ “နံနက်စောစောအရုဏ်မတက်မီ ထ၍ ထွက်သွားလျက် တောအရပ်သို့ ရောက်၍ ထိုအရပ်၌ ဆုတောင်းတော်မူ၏” (မာကု ၁:၃၅)။ ရှေ့ညက ထူးခြားခဲ့သည်။ ရောဂါများ ကုသခြင်း၊ နတ်ဆိုးများ နှင်ထုတ်ခြင်းများရှိပြီး မြို့တစ်မြို့လုံး တံခါးဝတွင် စုရုံးနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အိပ်ရာမှ နောက်မကျဘဲ နေမထွက်မီ ထ၍ ခမည်းတော်နှင့် တစ်ဦးတည်း ရှိနေရန် တိတ်ဆိတ်သောနေရာကို ရှာတော်မူသည်။ ဤအချက်သည် အရေးမကြီးသော အသေးစိတ်မဟုတ်။ မာကုသည် အမှုတော်၏ အောက်ခြေရှိ အင်ဂျင်ကို ပြသနေသည်။ အံ့ဩဖွယ်အမှုများက ဆုတောင်းသော ဘဝကို မမွေးဖွားစေ၊ ဆုတောင်းသောဘဝကသာ အံ့ဩဖွယ်အမှုများကို မွေးဖွားစေသည်။ ယေရှုသည် အချိန်ပိုရှိ၍ ဆုတောင်းတော်မမူ။ အခြားအရာအားလုံးသည် ၎င်းအပေါ်တွင် မူတည်သည်ကို သိတော်မူသောကြောင့် အချိန်ပေးတော်မူသည်။ တပည့်တော်တို့ ကိုယ်တော်ကို တွေ့ပြီး “လူတိုင်း ကိုယ်တော့်ကို ရှာနေကြပါပြီ၊ သွားကြရအောင်” ဟု အနှစ်ချုပ်လျှောက်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိ။ တည်ငြိမ်တော်မူသည်။ ခမည်းတော်နှင့်အတူ ရှိနေပြီးဖြစ်သောကြောင့် နောက်ဘယ်သို့သွားမည်ကို သိတော်မူသည်။ ဆာလံဆရာသည်လည်း ဤသံသရာကို ကြာမြင့်စွာ ကတည်းက နားလည်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၊ နံနက်အချိန်၌ အကျွန်ုပ်အသံကို ကြားတော်မူပါ၏။ နံနက်အချိန်၌ အကျွန်ုပ်သည် ဆုတောင်းချက်ကို ကိုယ်တော်ထံ ပြင်ဆင်၍ ကြည့်ရှုမျှော်လင့်ပါမည်” (ဆာလံ ၅:၃)။ “ကြည့်ရှုမျှော်လင့်ပါမည်” ဟူသော စကားရပ်တွင် မျှော်စင်စောင့်တစ်ဦး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကြည့်နေသည့် ပုံရှိသည်။ ဆုတောင်း၍ ဘုရားသခင် လှုပ်ရှားတော်မူမည်ကို မျှော်လင့်စွာ စောင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် စကားပြောခြင်းသက်သက်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်ဘက်သို့ လှည့်ထားသော ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားလည်းဖြစ်၍ ကိုယ်တော်၏အဖြေကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းကို စတင်ခါစသူအတွက် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် နူးညံ့သော ခွင့်ပြုချက်ကို ပေးသည်။ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီးတစ်ခု၊ ပြည့်စုံသောနာရီတစ်ခု မလိုအပ်ပါ။ ယေရှုသည် တောင်ကုန်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည့် အေးမြပြီး မှောင်သောတိတ်ဆိတ်သောအရပ်ကို ရှာတော်မူသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ သင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လှမ်းလာသော ယုံကြည်သူအတွက်မူ ရိုးသားစွာ မေးကြည့်ပါ။ သင်၏ဆုတောင်းသောဘဝသည် သင့်နေ့ကို ဦးဆောင်သလော၊ နောက်ကလိုက်သလော။ တိတ်ဆိတ်သောနေရာသည် ရိုးရှင်းသောဘဝရှိသူများအတွက် ဇိမ်ခံပစ္စည်းမဟုတ်။ ရှုပ်ထွေးသောဘဝကို ဖြစ်နိုင်စေသည့် တည်ငြိမ်မှု၏ အရင်းအမြစ်ပင်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ သင့်တိတ်ဆိတ်သောနေရာကို ရှာပါ၊ ငါးမိနစ်နှင့် ရပ်ထားသောကားတစ်စီးသာ ဖြစ်စေကာမူ။
နေ့ 5
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကောင်းကင်ဘုံသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် စတင်သော ဆာလံတစ်ပုဒ်ရှိပါသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် မစဘဲ ယဉ်ကျေးသောစကားများနှင့်လည်း မစတင်ပါ။ သူသည် "အိုထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး မေ့လျော့တော်မူမည်နည်း။ အစဉ်မေ့လျော့တော်မူမည်လော" ဟု စတင်ပါသည် (ဆာလံ ၁၃:၁)။ ထိုစကားက သင့်ကို အံ့အားသင့်စေလျှင် ကောင်းပါသည်။ သင်သည် ဤဆာလံကို ရိုးသားစွာ ဖတ်နေသည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ နှလုံးသားနှင့် ကိုက်ညီသောသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်သို့ လက်သီးလက်မောင်း တန်းနေပါသည်။ သူသည် မေ့ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရပါသည်။ ဘုရားသခင် မျက်နှာလွှဲထားသကဲ့သို့ ခံစားရပါသည်။ ရန်သူများ အနိုင်ရနေစဉ် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် သူ့ရင်ထဲ၌ အမြဲနေထိုင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပါသည်။ ပထမဆုံး ဖတ်သူအတွက် သိထားသင့်သည်မှာ ဆာလံကျမ်းသည် ဣသရေလလူမျိုး၏ ဆုတောင်းစာအုပ် ဖြစ်ပါသည်။ ဗိမာန်တော်၌ သီဆိုသော သီချင်းများ၊ တော၌ ကြွေးကြော်သော အော်ဟစ်သံများ၊ သင့်မတိုင်မီ ညှိုးငယ်သော နှုတ်ပေါင်းများစွာက ပြောဆိုခဲ့၍ ချောမွေ့နေသော စကားများ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုစာများကို အချောသတ်ပြသရန် မရေးခဲ့ပါ။ မှန်ကန်စေရန်သာ ရေးခဲ့ပါသည်။ ဒါဝိဒ်ပြောသော အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့များစွာ သိသော်လည်း အသံထွက်ပြောရန် ရဲသူနည်းပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဘုရားသခင် မရှိသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ထိုအခါ နာကျင်ပါသည်။ သို့သော် အတွေ့အကြုံရင့်သော ယုံကြည်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြန်လည် ဆင်ခြင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဒါဝိဒ်သည် တိုင်တန်းခြင်းတွင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပါ။ စကားပြောဆိုမှုကိုလည်း မစွန့်ခဲ့ပါ။ သူ၏အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ခံစားမရသော်လည်း ဘုရားသခင်ကား မည်သူဖြစ်သည်ကို သတိရရန် ရွေးချယ်သောကြောင့် သူသည် ကွေ့ပြောင်းလာပါသည်။ "ကျွန်ုပ်ကား ကရုဏာတော်ကို ကိုးစားပါ၏။ ကယ်တင်တော်မူခြင်း၌ ကျွန်ုပ်စိတ်နှလုံး ဝမ်းမြောက်ပါလိမ့်မည်" (ဆာလံ ၁၃:၅)။ ထို "ကား" ဟူသော စကားလုံးသည် ထူးကဲသော အလုပ်ကို လုပ်နေပါသည်။ ၎င်းသည် ရိုးသားသော ဆုတောင်းခြင်း၏ ရစ်ပတ်ချက် ဖြစ်ပါသည်။ ညည်းတွားခြင်းနှင့် ကိုးစားခြင်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်များ မဟုတ်ပါ။ တူညီသောနှုတ်ဖြင့် တူညီသော ဘုရားသခင်ထံ လျှောက်ထားသော တူညီသည့်ဆုတောင်းချက် ဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျိုးပဲ့လွယ်သောအရှင် မဟုတ်ပါ။ သင်၏ ဒေါသ၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် "အဘယ်မျှကာလ" ဟူသော မေးခွန်းကို ကိုယ်တော် ခံယူနိုင်ပါသည်။ ရိုးသားသော ဆုတောင်းခြင်းသည် မရိုသေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ရင်းနှီးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အားလုံးအဆင်ပြေသယောင် ဟန်ဆောင်သူသည် အကွာအဝေးကို ထိန်းထားသူ ဖြစ်ပါသည်။ နက်နဲရာမှ ကြွေးကြော်သူကား ချဉ်းကပ်လာသူ ဖြစ်ပါသည်။ ယနေ့ သင့်နှလုံးထဲ၌ အမှန်တကယ်ရှိသည်ကို ကိုယ်တော်ထံ ယူဆောင်လာပါ။ ကိုယ်တော်က သိပြီးသားဖြစ်ပါသည်။ သင်ပြောလာမည်ကိုသာ စောင့်နေတော်မူပါသည်။
နေ့ 6
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ယနေ့ ဘုရားသခင်ထံ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောမီ အခန်းတစ်ရာမြောက် ဆာလံက သင့်ကို လုပ်စေလိုသည်မှာ ဝမ်းမြောက်စွာ အသံပြုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဖွင့်ထားသည်မသေချာသော တံခါးကို တိတ်တိတ်ခိုးခိုး ခေါက်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကြိုဆိုခံရကြောင်း သိသူတစ်ဦး ပြုလုပ်သော ဝမ်းမြောက်သည့် အသံ ဖြစ်ပါသည်။ "ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် ဂိတ်တော်တံခါးသို့၎င်း၊ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းလျက် တန်တိုင်းတော်သို့၎င်း ဝင်ကြလော့" (ဆာလံ ၁၀၀:၄)။ ပုံရိပ်မှာ ဗိမာန်တော် ဖြစ်သော်လည်း ဖိတ်ခေါ်ချက်မှာ သင့်အသက်တာ၏ သာမန်နံနက်တိုင်းအတွက် ဖြစ်ပါသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ဆုတောင်းခြင်း၌ ကျေးဇူးတင်ခြင်းက အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ပေးသည်ကို ရပ်၍ စဉ်းစားသင့်ပါသည်။ ၎င်းသည် ပြေးမည့်အရင် ကြွက်သားဆန့်သကဲ့သို့ ဓလေ့ထုံးစံအရ ပြုသော ပူးနွေးမှု မဟုတ်ပါ။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်လမ်းညွှန်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျေးဇူးတင်ခြင်းဖြင့် စတင်သောအခါ တကယ့်အဖြစ်မှန်ကို ဝန်ခံနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် မဖန်ဆင်းခဲ့ပါ၊ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ၊ ချဉ်းကပ်နေသော ဘုရားသခင်သည် ကောင်းမြတ်တော်မူပါသည်။ ဆာလံ ၁၀၀ သည် ၎င်းကို အခြေခံအကျဆုံးသော အမှန်တရားပေါ် တည်ဆောက်ထားပါသည်။ "ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိမှတ်ကြလော့။ ငါတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကား ကိုယ်တော်ပင်ဖြစ်၏။ ငါတို့သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် မဖန်ဆင်းနိုင်" (ဆာလံ ၁၀၀:၃)။ ကျေးဇူးတင်ခြင်းသည် မည်သူက ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး မည်သူက မဟုတ်သည်ကို သတိရခြင်းမှ စတင်ပါသည်။ တမန်တော်ပေါလုသည် ထောင်ခန်းထဲမှ ကိုလောသဲမြို့ အသင်းတော်သို့ ရေးသားရာတွင် ထိုအချက်ကို အတိုချုပ်ဆုံးဖြင့် ထပ်ဆင့်ဆိုပါသည်။ "ဆုတောင်းခြင်း၌ တည်ကြလော့။ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် သတိကြီးစွာနှင့် ဆုတောင်းကြလော့" (ကိုလောသဲ ၄:၂)။ "သတိကြီးစွာ" ဟူသော စကားသည် နိုးကြားနေခြင်း၊ ဆုတောင်းရာ၌ အိပ်ငိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လွင့်ခြင်း မရှိခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ အိပ်ငိုက်သော ဆုတောင်းခြင်း၏ ဆေးဝါးမှာ ကျေးဇူးတင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပေါလုက အကြံပေးပါသည်။ ကျေးဇူးတင်ခြင်းက မျက်စိကို ဖွင့်ထားပေးပါသည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် မျက်နှာကြက်ကို ပြောနေသော တစ်ဦးတည်းစကား မဟုတ်ဘဲ တိုင်းထွာမရအောင် များစွာ ပြုပြီးသော အသက်ရှင်တော်မူသည့် ဘုရားသခင်နှင့် စကားပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးပါသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆုတောင်းလာသော ယုံကြည်သူအတွက် နူးညံ့သော စိန်ခေါ်ချက်တစ်ခု ရှိပါသည်။ သင့်ဆုတောင်းချက်များသည် တောင်းဆိုချက်များဖြင့် လေးလံလာပြီး ချီးမွမ်းခြင်း ပါးလွှာလာပါသလား။ လိုအပ်ချက်များ ယူဆောင်လာခြင်း၌ အမှားမရှိပါ၊ ထိုအကြောင်းကို မနက်ဖြန် ပြောကြပါမည်။ သို့သော် တောင်းခြင်းတစ်ခုတည်းပေါ် တည်ဆောက်ထားသော ဆုတောင်းအသက်တာသည် ဘုရားသခင်ကို ဖခင်အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ပစ္စည်းရောင်းစက်အဖြစ် သဘောထားခြင်းဆီသို့ တိတ်တဆိတ် လွင့်သွားနိုင်ပါသည်။ ယနေ့ လက်များကို ဖွင့်လျက်၊ လက်ခံရန် မဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးတင်ရန် ဝင်ရောက်ကြည့်ပါ။ နောက်ဆက်လာသမျှကို ၎င်းက မည်သို့ပြောင်းလဲစေသည်ကို ကြည့်ပါ။
နေ့ 7
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ဤအပတ်၏ခရီးကို ဆုတောင်းခြင်းသယ်ဆောင်သွားနိုင်သော အရိုးသားဆုံးနေရာတွင် အဆုံးသတ်ကြပါစို့။ စကားလုံးများ ကုန်ဆုံးသွားသောအချိန်ပင်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ဆုတောင်းရန် ထိုင်လိုက်သော်လည်း အမည်မတပ်နိုင်သည့် ဟာတာတာနာကျင်မှုမှတပါး အခြားမည်သည်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပါသလော။ ဘုရားသခင်ထံ လှမ်းလိုက်သော်လည်း မြူခိုးထဲသို့ လှမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရဖူးပါသလော။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ဖူးလျှင် ရောမ ၈ တွင် သင့်အတွက် အံ့ဩဖွယ်စကားရှိပါသည်။ ထိုအခြေအနေသည် ဆုတောင်းခြင်း မရှိခြင်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဆုတောင်းခြင်းပင် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ "ထိုနည်းတူ ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း ငါတို့အားနည်းခြင်းကို ကူမတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် အဘယ်သို့ ဆုတောင်းသင့်သည်ကို မသိကြ။ ဝိညာဉ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်က ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ညည်းတွားခြင်းအားဖြင့် ငါတို့အတွက် ကြားဝင်ဆုတောင်းတော်မူ၏" (ရောမ ၈:၂၆)။ ဤစကားကို ဖြည်းဖြည်းဖတ်ကြည့်ပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်းကာလ ရေပြင်ပေါ်၌ လွင့်ပျံတော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ယုံကြည်သူ၏ အတွင်း၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူပြီး ထိုသူကိုယ်တိုင် ဆုမတောင်းနိုင်သောအခါ သူ့အစား ဆုတောင်းပေးတော်မူပါသည်။ သင်စကားလုံးဖြင့် မဖော်ပြနိုင်သော ညည်းညူသံသည် အချည်းနှီးမဟုတ်ပါ။ သင့်စိတ်နှလုံးကိုရော ခမည်းတော်၏အလိုတော်ကိုပါ ပြည့်စုံစွာသိတော်မူသောအရှင်က ၎င်းကို ဘာသာပြန်ပေးနေတော်မူသည်။ ယုံကြည်သူသစ်အတွက် ဤအချက်သည် ကြီးစွာသော လွတ်မြောက်မှုဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်ဘက်သို့ စစ်မှန်စွာ လှည့်နေလျှင် မှားယွင်းစွာ ဆုတောင်း၍မရနိုင်ပါ။ စကားလုံးမှန်များ မလိုပါ။ ပြောစွမ်းရှိသည်ဟု ခံစားရန်၊ စကားသွယ်ဝိုက်ကောင်းရန်ပင် မလိုပါ။ ယုဒက "သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၌ ဆုတောင်းလျက်" (ယုဒ ၁:၂၀) နေရန် သတိပေးထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ့်အစွမ်းအစဖြင့်သာ ကြိုးစားနေမည့်အစား ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ လှုပ်ရှားတော်မူသော ဝိညာဉ်တော်အား လက်အပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် ကိုယ်တိုင်ပြသရသော ပြဇာတ်မဟုတ်ပါ။ ဝိညာဉ်တော်က စွမ်းဆောင်ပေးသော စကားပြောဆိုမှုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ကာလကြာရှည်စွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သူများအတွက်လည်း၊ ၎င်းတို့အတွက် အထူးပင်၊ ဤနေရာတွင် ကျေးဇူးတော်ရှိပါသည်။ ဝိညာဉ်ရေးပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသည် အမှန်ရှိပါသည်။ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးခြင်း၊ ခြောက်သွေ့ခြင်းကာလများသည် ကျွန်ုပ်တို့အကြား အသစ္စာရှိဆုံးသူတို့ထံပင် ရောက်လာတတ်သည်။ ရောမ ၈:၂၆ ၏ ကတိတော်သည် ရင့်ကျက်လာသည်နှင့်အမျှ သက်တမ်းမကုန်ပါ။ ဝိညာဉ်တော်သည် အတွေ့အကြုံရင့်သော သန့်ရှင်းသူအတွက်လည်း ယုံကြည်သူအသစ်အတွက်ကဲ့သို့ပင် နူးညံ့စွာ ကြားဝင်ဆုတောင်းတော်မူသည်။ သင့်ဆုတောင်းချက်သည် သက်ပြင်းချသံမျှသာဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသောနေ့များတွင် ထိုသက်ပြင်းကိုပင် သင့်ဆုတောင်းချက်ဖြစ်စေပါ။ စကားလုံးများ မသယ်နိုင်သောအရာကို ဘုရားသခင် ကြားတော်မူသည်။ ဤအပတ်တွင် သင်သည် ဆုတောင်းခြင်း၏ အဆုံးသို့ မရောက်သေးပါ၊ အစကိုသာ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။