အစီအစဉ်အားလုံး

ခွင့်လွှတ်ခြင်း

ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို လက်ခံရယူပြီး ကိုယ်တော်၏ အကူအညီဖြင့် အခြားသူများကို ခွင့်လွှတ်တတ်ရန် ခုနစ်ရက်တာ သင်ယူပါ။

  1. နေ့ 1

    အရှေ့အရပ်သည် အနောက်အရပ်နှင့် ဝေးသကဲ့သို့

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ကြည်လင်သောညတစ်ညတွင် ညဉ့်ကောင်းကင်ကို မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ အရှေ့သည် သင့်နောက်တွင် ကျယ်ပြန့်လျက်ရှိ၍ အနောက်သည် သင့်ရှေ့တွင် ကျယ်ပြန့်လျက်ရှိသည်။ ထိုနှစ်ခုကြားရှိ အကွာအဝေးသည် လူ့ခြေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ လျှောက်လှမ်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။ ငါတို့၏ အပြစ်ကို ဘုရားသခင် မည်သို့ပြုတော်မူကြောင်း ဖော်ပြရန် ဆာလံကျမ်းရေးသူ အသုံးပြုသော ရုပ်ပုံမှာ ထိုပုံပင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ အပြစ်ကို ဘေးဖယ်ထားရုံ၊ ဖိုင်တွဲထဲ သိမ်းထားရုံသာ မဟုတ်ဘဲ ဖယ်ရှားတော်မူသည်။ လုံးဝ၊ အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားတော်မူသည်။ "အရှေ့အရပ်သည် အနောက်အရပ်နှင့် ကွာဝေးသည်နည်းတူ၊ ငါတို့၏ ဒုစရိုက်တို့ကို ငါတို့ထံမှ ဝေးစေတော်မူ၏" (ဆာလံ ၁၀၃:၁၂)။ ဆာလံကျမ်းသည် ဤဘုရားသခင်မည်သူဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ငါတို့၏ အမှားများကို ရေတွက်နေသော ဝေးကွာသည့် တရားသူကြီး မဟုတ်ဘဲ "သနားကရုဏာရှိတော်မူ၏၊ ကြင်နာတော်မူ၏၊ စိတ်ရှည်တော်မူ၏၊ ကရုဏာတော် ပြည့်စုံတော်မူ၏" (ဆာလံ ၁၀၃:၈) ဟူသော ဘခင်ဖြစ်တော်မူသည်။ ပထမဆုံးဖတ်ရှုသူအတွက် ဤနေရာတွင် ခဏရပ်၍ စဉ်းစားသင့်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဘုရားသခင်သည် သင် အမှားလုပ်သည်ကို ဖမ်းရန် စောင့်နေတော်မူသူ မဟုတ်ပါ။ သင်ပြုမိသမျှ အမှားရှိသမျှကို ကိုယ်တော် သိပြီးဖြစ်၍ သင့်ထံ ပထမဆုံး ချဉ်းကပ်တော်မူခြင်းမှာ အပြစ်ဒဏ်မဟုတ်ဘဲ ကရုဏာတော်ဖြစ်သည်။ သခင်ဘုရားနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သူများအတွက် သင် သတိမပြုမိခဲ့သော အချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဆာလံကျမ်းရေးသူက ဘုရားသခင်သည် "ငါတို့ဖွဲ့စည်းပုံကို သိတော်မူ၏၊ ငါတို့သည် မြေမှုန့်ဖြစ်သည်ကို အောက်မေ့တော်မူ၏" (ဆာလံ ၁၀၃:၁၄) ဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာ၌ "အောက်မေ့တော်မူ၏" ဟူသော စကားလုံးတွင် အထင်သေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ အားနည်းချက်ကို မေ့ပြီးမှ ငါတို့ ဟောင်းလဲသောအခါ စိတ်မရှည်တော်မမူပါ။ ဖခင်တစ်ယောက်သည် ကလေးငယ်ကို ထိန်းသိမ်းသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ဖျင်းလျသောသဘောကို စိတ်တော်၌ ထားတော်မူသည်။ ကလေးမထမ်းနိုင်သေးသည်ကို သိ၍ ထို့ကြောင့် နူးညံ့စွာ ဆက်ဆံတော်မူသည်။ ဤအချက်သည် ငါတို့ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို လက်ခံပုံကို ပြောင်းလဲစေသည်။ ငါတို့များစွာသည် ဘုရားသခင်၏ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ကို ဦးနှောက်ဖြင့် လက်ခံသော်လည်း နှစ်များစွာ ရင်ထဲတွင် ရှက်ကြောက်မှု၏ ဝန်ကို ထမ်းထားကြသည်။ ဆာလံကျမ်းက ထိုသို့ခွင့်မပြုပါ။ ကိုယ်တော်သည် သင့်အပြစ်ကို အရှေ့နှင့်အနောက် ကွာဝေးသလောက် ဖယ်ရှားပြီးလျှင် သင်သည် ပြန်သွားယူ၍ မရနိုင်ပါ။ ထိုအပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ကျန်ရှိသည်မှာ သင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံထက် မြင့်မားသော ကရုဏာတော်ရှိသည့် ဘခင်၏ သိတော်မူခြင်း၊ ဆုပ်ကိုင်တော်မူခြင်း၊ ချစ်တော်မူခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ဤသမ္မာတရားကို တိကျသောနေရာတစ်ခုတွင် ကျရောက်ခွင့်ပေးပါ။ သင် နောက်မှ ဆွဲလာခဲ့သော ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခုကို စဉ်းစားပါ။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် မြှုပ်နှံပြီးသောအရာကို သင် ဆက်မထမ်းရပါ။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  2. နေ့ 2

    ခုနစ်ဆယ်ခုနစ်ကြိမ်

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ပေတရုသည် မိမိကိုယ်ကို ရက်ရောသည်ဟု ထင်ခဲ့ပါသည်။ သူ့ခေတ်ယဉ်ကျေးမှုတွင် ရဗ္ဗိများက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သုံးကြိမ်ခွင့်လွှတ်လျှင် လုံလောက်သည်ထက်ပို၍ ရှိသည်ဟု ဆုံးမလေ့ရှိကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပေတရုသည် ရှေ့သို့ထွက်၍ ခုနစ်ကြိမ်ဟု ပေးလိုက်သောအခါ ၊ မျှော်လင့်ထားသော အရေအတွက်၏ နှစ်ဆထက်ပင် တစ်ကြိမ်ပိုထားသောကြောင့် ချီးမွမ်းခြင်းခံရမည်ဟု မျှော်လင့်ဟန်ရှိပါသည်။ သို့ရာတွင် ယေရှုသည် တွက်ချက်မှုအားလုံးကို ရပ်စေသည့် ကိန်းဂဏန်းဖြင့် ဖြေတော်မူပါသည်။ "ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်သာမဟုတ်၊ ခုနစ်ဆယ်ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင် ငါဆိုသည်" (မဿဲ ၁၈:၂၂)။ ယေရှုသည် လေးရာကိုးဆယ်ဟူသော ကန့်သတ်ချက်အသစ်ကို သတ်မှတ်တော်မူခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကန့်သတ်ချက်ကိုပင် ဖျက်သိမ်းတော်မူခြင်းဖြစ်ပါသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည့်အကြိမ်ရေကို စတင်ရေတွက်သည့်အခိုက်မှာပင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်ကို နားမလည်သေးဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ ယေရှုသွန်သင်တော်မူသည့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ကန့်သတ်ချက်ရှိသော ဖလှယ်မှုမဟုတ်ပါ။ အခြားသူတစ်ဦးက ကျွန်ုပ်တို့အား ကြွေးမြီအဘယ်မျှရှိစေကာမူ နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် ကြီးမားသောအရာကို ခံယူခဲ့ရခြင်းမှ စီးဆင်းလာသော စိတ်နှလုံး၏ အနေအထားဖြစ်ပါသည်။ နောက်လိုက်လာသော ပုံဥပမာသည် ဤအချက်ကို ထင်ရှားစေပါသည်။ ကျွန်တစ်ဦးသည် ဘုရင်အား တာလန့်တစ်သောင်း ကြွေးတင်နေပါသည်။ ထိုအရေအတွက်သည် လူအုပ်ကို ရယ်မောစေလောက်အောင် မဖြစ်နိုင်လောက်သော ပမာဏဖြစ်ပါသည်။ တာလန့်တစ်ခုသည် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် နှစ်ဆယ်နှစ်စာ လုပ်ခလစာဖြစ်ပါသည်။ တာလန့်တစ်သောင်းသည် ပြန်ဆပ်၍မရနိုင်သော ကြွေးမြီတောင်ကြီးဖြစ်ပါသည်။ ဘုရင်သည် အားလုံးကို အခမဲ့၊ အပြည့်အဝ ခွင့်လွှတ်ပါသည်။ ထို့နောက် ထိုကျွန်သည် မိမိအား ဒေနာရိတစ်ရာ၊ ခန့်မှန်းခြေ သုံးလစာလုပ်ခ ကြွေးတင်နေသော အဖော်ကို တွေ့၍ ထောင်ထဲသို့ ပို့ပါသည်။ ကွာခြားချက်သည် မသိမသာမဟုတ်ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးမိစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤပုံဥပမာသည် ယုံကြည်သူတိုင်းအား တိတ်တဆိတ်မေးသော မေးခွန်းမှာ၊ သင်သည် မိမိအား မည်မျှခွင့်လွှတ်ခံရကြောင်း အမှန်တကယ်သိပါသလား။ ဓမ္မရေးရာအချက်အလက်တစ်ခုအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ အရိုးထဲအထိ ခံစားရသောအရာအဖြစ် သိပါသလား။ ထိုကြွေးမြီသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမှန်ဖြစ်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်စား ရွှေ့ပေးတော်မူသော တာလန့်တစ်သောင်းတောင်ကို နားလည်သောအခါ၊ အခြားသူများအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့ကိုင်ထားသော ဒေနာရိတစ်ရာအဆင့် မကျေနပ်ချက်များသည် ကွဲပြားစွာ မြင်လာရပါလိမ့်မည်။ အခြားသူများကို ခွင့်လွှတ်ရန် ခက်ခဲပါသည်။ မည်သူမျှ ထိုသို့မဟုတ်ဟု ဟန်မဆောင်သင့်ပါ။ သို့ရာတွင် ထိုလမ်းစသည် အမြဲတူပါသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ ပြန်သွား၍ သင့်အတွက် ထိုနေရာတွင် ဖျက်သိမ်းခံရသည်ကို အောက်မေ့ပါ။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  3. နေ့ 3

    ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသကဲ့သို့ ခွင့်လွှတ်ပါ

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ပေါလုသည် ဤအကြောင်းအရာသို့ ညင်သာစွာ မဝင်ပါ။ ခါးသီးသောစိတ်၊ ရက်စက်သောစိတ်၊ အမျက်ထွက်ခြင်း၊ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ မကောင်းသော အကြံအစည်ဟူသော စာရင်းဖြင့် စတင်၍ ထိုအရာအားလုံးကို ပယ်ရှားရန် ဧဖက်သားတို့အား ဆိုပါသည် (ဧဖက် ၄:၃၁)။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် “ပယ်ရှားခြင်း” ဟူသည် ပြင်းထန်သော စကားလုံးဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်ပေါ်မှ အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သကဲ့သို့ ချွတ်ပစ်ခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။ ဤအရာများသည် စီမံရမည့် အကျင့်ဆိုးများသာ မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီးသောသူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မသင့်လျော်သော အဝတ်များဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် အခြားနည်းလမ်းကို ပေးထားပါသည်။ ၎င်းသည် “ပိုကြိုးစား၍ ကောင်းသူဖြစ်လော့” ဟူ၍သာ မဟုတ်ပါ။ ပေါလုက “အချင်းချင်း ကြင်နာစုံမက်ခြင်း၊ သနားစုံမက်ခြင်းရှိ၍ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်အားဖြင့် သင်တို့အပြစ်ကို လွှတ်သကဲ့သို့ အချင်းချင်း လွှတ်ကြလော့” ဟု ရေးပါသည် (ဧဖက် ၄:၃၂)။ ထိုစံနှုန်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပါသည်။ “ကိုယ်ခံစားချင်သလို ခွင့်လွှတ်ပါ” မဟုတ်ပါ။ “သူတို့ထိုက်တန်မှ ခွင့်လွှတ်ပါ” လည်း မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်အတွက် သင့်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသကဲ့သို့ ခွင့်လွှတ်ရန်ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ အတိုင်းအတာသည် ကိုယ်တော်၏ အတိုင်းအတာ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားပါသည်။ ကောလောသဲစာတွင် ကျွမ်းကျင်သော စာဖတ်သူတို့ပင် မကြာခဏ ကျော်သွားတတ်သော စကားတစ်ခုကို ထပ်ဖြည့်ထားပါသည်။ “အချင်းချင်း သည်းခံကြလော့” (ကောလောသဲ ၃:၁၃)။ သည်းခံခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ တိတ်ဆိတ်သော ဆွေမျိုးဖြစ်ပါသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ကျူးလွန်ပြီးသော အမှားကို ကိုင်တွယ်ပါသည်။ သည်းခံခြင်းမူ မစုံလင်သောသူတို့နှင့် အတူနေရာတွင် ကြုံရသော ပွတ်တိုက်မှုများ၊ သေးငယ်သော စိတ်အနှောင့်အယှက်များ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်သော အားနည်းချက်များ၊ လူတို့၏ သဘောသဘာဝများကို နေ့စဉ် ခံယူသော သည်းခံမှုဖြစ်ပါသည်။ နှစ်မျိုးလုံး လိုအပ်ပါသည်။ နှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်နိုင်ရခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဘုရားသခင်ရွေးကောက်တော်မူသော သန့်ရှင်းသောသူ၊ ချစ်သောသူ” ဖြစ်သောကြောင့် (ကောလောသဲ ၃:၁၂) ဖြစ်ပါသည်။ တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်ရန် မတောင်းဆိုမီ ကျွန်ုပ်တို့အား အထောက်အထားတစ်ခု ပေးထားပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ခုလုံးရှိ အစီအစဉ်ကို သတိပြုပါ။ သင်ဖြစ်သည့်အရာသည် သင်ပြုရမည့်အရာ၏ ရှေ့တွင် ရှိပါသည်။ သင်သည် ရွေးကောက်ခြင်းခံရသူ၊ သန့်ရှင်းသူ၊ ချစ်ခြင်းခံရသူဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သနားကြင်နာခြင်း၊ ကြင်နာခြင်း၊ နှိမ့်ချခြင်း၊ ဖြူစင်နူးညံ့ခြင်း၊ ရှည်လျားစွာ သည်းခံခြင်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဘာမျှမရှိသောအရာမှ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ဖန်တီးရန် ကျွန်ုပ်တို့အား မတောင်းဆိုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိပြီးသော အရာမှ ထုတ်ယူရန်သာ တောင်းဆိုတော်မူပါသည်။ ယနေ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် ရုန်းကန်နေပါက ဖိတ်ခေါ်ချက်မှာ ပိုမိုသော ဆန္ဒစွမ်းအားကို စုစည်းရန် မဟုတ်ပါ။ သင်ကိုယ်တိုင် ချစ်ခြင်းခံရသူဖြစ်ကြောင်းထဲသို့ ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရန်ဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်အတွက် သင့်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပြီဖြစ်သော အမှန်တရားနှင့်အတူ ထိုင်ပါ၊ ထို့နောက် ၎င်းကို လျှံထွက်စေပါ။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  4. နေ့ 4

    ပြေးလာသော ဘခင်

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    အပြစ်သားများကို ကြိုဆိုပြီး သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်သည်ဟု ညည်းတွားနေသူများကို ယေရှုသည် ဤပုံပြင်ကို ပြောပြတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံဥပမာထဲ မဝင်မီ နားထောင်သူများ၏ အလေးချိန်ကို ခံစားသင့်သည်။ ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်များသည် အေးစက်မှုန်ကုပ်သော လူများ မဟုတ်ကြ။ သန့်ရှင်းခြင်းသည် မစင်ကြယ်သူများနှင့် ကွာဝေးရန် လိုသည်ဟု ယုံကြည်သော ကိုးကွယ်မှုကြီးသူများ ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ထိုညည်းညူမှုကို အငြင်းအခုံဖြင့် မဖြေဘဲ ဖခင်တစ်ယောက်အကြောင်း ပုံပြင်ဖြင့် ဖြေတော်မူသည်။ သားငယ်၏ တောင်းဆိုချက် "အကျွန်ုပ်အား ရထိုက်သော ဥစ္စာဝေစုကို ပေးတော်မူပါ" (လုကာ ၁၅:၁၂) သည် ထိုယဉ်ကျေးမှုတွင် သူ့ဖခင်သေစေချင်သည်နှင့် ခန့်မှန်းအားဖြင့် တူသည်။ သူသည် ဖခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးမပါဘဲ အမွေကိုသာ လိုချင်သည်။ ဖခင်ပိုင်ဆိုင်သောအရာကိုသာ လိုချင်ပြီး ဖခင်ကိုယ်တိုင်ကို မလိုချင်ပါ။ ဖခင်သည်လည်း ပေးလိုက်သည်။ ထိုအချက်တစ်ခုတည်းသည်ပင် ကျေးဇူးတော်၏ ရုပ်ပုံဖြစ်သည်။ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာရန်ပင် ဘုရားသခင် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးတော်မူသည်။ သားသည် အဝေးနိုင်ငံတွင် ဝက်များကို ကျွေးရသူ ဖြစ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဂျူးနားထောင်သူအတွက် စိတ်ကူး၍ရသမျှ အနိမ့်ဆုံး အရှက်ကွဲမှု ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကျမ်းစာက "ကိုယ်စိတ်သို့ ပြန်ဝင်သောအခါ" (လုကာ ၁၅:၁၇) ဟု ဆိုသည်။ ဤစကားစုကို ခဏစဉ်းစားသင့်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်သိလာခြင်းသည် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်လာခြင်းနှင့် မတူပါ။ သားထလာသောအခါ ရည်ရွယ်ချက်သည် ကုန်သွယ်ရေးပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ လခစားကျွန်အဖြစ် ကမ်းလှမ်း၍ စားဝတ်နေရေးကို ရှာမည်ဟု စိတ်ကူးသည်။ ပြန်လည်ခံယူခြင်းကို မမျှော်လင့်သေးပါ။ စကားတစ်ခွန်းကိုသာ လေ့ကျင့်နေသည်။ သို့သော် ဖခင်သည် ကြည့်နေသည်။ "သူ၏အဖသည် အဝေးမှာရှိစဉ်တွင် မြင်လျက်" (လုကာ ၁၅:၂၀)။ ဖခင်သည် ရှာကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သားကိုမြင်သောအခါ စကားကို မစောင့်ပါ။ ပြေးသွားသည်။ ရှေးဟောင်း အရှေ့အနီးပိုင်းတွင် ဂုဏ်သရေရှိသူသည် မပြေးပါ၊ ပြေးခြင်းကို မထိုက်တန်ဟု ယူဆသည်။ ဖခင်သည် ဘာပင်ဖြစ်စေ ပြေးသွား၍ သားလည်ပင်းကို ဖက်ကာ နမ်းလိုက်သည်။ သားသည် လေ့ကျင့်ထားသော စကားကို စတင်သောအခါ ဖခင်က ပွဲလမ်းသဘင်ဖြင့် ကြားဖြတ်လိုက်သည်။ ယေရှုသည် ညည်းတွားနေသော ဘာသာရေးသမားများအား၊ ထို့အတူ ငါတို့အားလည်း ဤဘုရားသခင်ကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လက်ပိုက်ကာ တံခါးဝတွင် ရပ်၍ သင့်တောင်းပန်မှု လုံလောက်မလားဟု နားထောင်နေသူ မဟုတ်ပါ။ ပြေးနေတော်မူသည်။ သင့်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သင့်စကား မဆုံးမီပင် ဝတ်ရုံ၊ လက်စွပ်၊ ပွဲစားကို မှာကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  5. နေ့ 5

    ခမည်းတော်၊ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ဤမြင်ကွင်းကို စိတ်ထဲမြင်ကြည့်ပါ။ ယေရုရှလင်မြို့ရိုးပြင်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခု၊ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ထားသော လက်ဝါးကပ်တိုင်သုံးတိုင်၊ ထို့နောက် နံနက်ပိုင်းလုံး အလယ်က လူကို ပြက်ရယ်ပြုခဲ့သော လူအုပ်ကြီး။ စစ်သားများသည် ကိုယ်တော်၏ လက်ခြေများကို သံချောင်းဖြင့် ရိုက်ထားကြပြီ။ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တို့က ကဲ့ရဲ့ကြသည်။ လူအုပ်က ကျယ်လောင်စွာ ကဲ့ရဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မှာပင်၊ နာကျင်မှု သက်သာသွားပြီးမှ မဟုတ်၊ လူအုပ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှလည်း မဟုတ်ဘဲ ယေရှုသည် နှုတ်တော်ကို ဖွင့်၍ "အဘ၊ ဤသူတို့သည် မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိသောကြောင့် သူတို့အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ" ဟု မိန့်တော်မူ၏ (လုကာ ၂၃:၃၄)။ ဤစကားများကို တစ်ခါမျှ မဖတ်ဖူးသေးလျှင် ဖြည်းဖြည်းချင်း စိတ်ထဲ စီးဝင်စေပါ။ အကြိမ်ရာထောင်ချီ ဖတ်ဖူးပြီးသားဆိုလျှင်လည်း ပထမဆုံးကြားရသကဲ့သို့ ကြားနာကြည့်ပါ။ ဤအရာကို အံ့ဩစရာဖြစ်စေသည်မှာ အချိန်ကိုက်မှုပင်။ ကိုယ်တော်သည် အဆင်ပြေသွားသည်အထိ မစောင့်ပါ။ လူတို့ နောင်တရ၍ တောင်းပန်လာသည်အထိလည်း မစောင့်ပါ။ သံချောင်းရာများ လတ်ဆတ်နေဆဲ၊ ကဲ့ရဲ့စကားများ ပျံ့လွင့်နေဆဲမှာပင် သူတို့၏ အပြစ်လွှတ်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းတော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ခံစားချက်အဖြစ် လွှတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပေါ် အခြေခံသော ရွေးချယ်မှု၊ ဆန္ဒအလျောက် ပြုသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ လွတ်သွားတတ်သော အချက်ကို သိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော့်ကို နာကျင်စေသူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးအမြင်ကွယ်နေကြသူများဖြစ်သည်။ "မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြ။" ဤစကားသည် အပြစ်အတွက် ဆင်ခြေမဟုတ်ပါ။ လူတို့၏ နားလည်မှု ဆုံးသောနေရာတွင် ကြိုဆိုတွေ့ဆုံတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို မြင်ရသော ပြတင်းပေါက်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တမန်တော်ဝတ္ထု အခန်းကြီး ၇ သို့ လှည့်ကြည့်လျှင် ခရစ်ယာန်ဒုတိယ ထိုးသတ်ခံရသူ၊ ပထမဆုံး ကိုယ်ကျိုးစွန့်သူ စတေဖန်ကို တွေ့ရသည်။ ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်က သူ့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်နေစဉ် လုကာက သူသည် "ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်၍ သခင်၊ ဤအပြစ်ကို သူတို့အပေါ်၌ မတင်တော်မူပါနှင့်" ဟု ဆုတောင်းသည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (တမန်တော် ၇:၆၀)။ စတေဖန်သည် ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ပြောင်းလဲခံထားသဖြင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်က ဆုတောင်းချက်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်၏ ဆုတောင်းချက် ဖြစ်လာသည်။ ထိုပုံစံသည် မတော်တဆ မဟုတ်ပါ။ စတေဖန်သည် ယေရှုပြုတော်မူသည်ကို မြင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သူ့အတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်ကာ အလွန်ခက်ခဲသော အချိန်၌ အသီးသီးခဲ့သည်။ ယနေ့အတွက် တိတ်ဆိတ်၍ နက်နဲသော မေးခွန်းတစ်ခုရှိသည်။ သင့်စာရင်းထဲတွင် အခက်ခဲဆုံး နာမည်က ဘယ်သူလဲ။ သူ့အပြစ်ကို သတိရတိုင်း သင့်ရင်ဘတ်ထဲ တင်းကျပ်သွားစေသူက ဘယ်သူလဲ။ ယေရှုသည် လွယ်ကူသော အကွာအဝေးမှ ထိုဆုတောင်းချက်ကို မဆုတောင်းခဲ့ပါ။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှ ဆုတောင်းတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စစ်မှန်၍ ဈေးကြီးပေးရသော၊ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ခွန်အားရသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဒဏ်ရာပျောက်ပြီးမှ မဟုတ်ဘဲ ဒဏ်ရာအလယ်မှာပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ခံစားချက်ကို ရှေ့ဦးစွာ ခံစားရန် မလိုပါ။ ရှေ့ဦးစွာ ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ခံစားချက်ကို နောက်မှ ပါလာစေရန် ဘုရားသခင်ကို တောင်းပန်နိုင်သည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  6. နေ့ 6

    ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ဝန်မချရသေးသောအရာတစ်ခုကို စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ ကြာကြာထားလျှင် အရိုးထဲအထိ ဝင်ရောက်လေးလံလာတတ်သည်။ ဆာလံဆရာ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ဆာလံ ၃၂ တွင် ဝန်မချမီ အချိန်၊ မိမိအပြစ်ကို ဆိတ်ဆိတ်နေခဲ့စဉ်အကြောင်း "ငါသည် ဆိတ်ဆိတ်နေစဉ်အခါ၊ တနေ့လုံး ညည်းတွားသောကြောင့် ငါ့အရိုးတို့သည် ဆွေးမြေ့ကြပြီ" ဟု ရေးသားသည် (ဆာလံ ၃၂:၃)။ အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်သည် လူကို အတွင်းမှ အပြင်သို့ မည်သို့ ပြုလုပ်သည်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် အပြစ်ကို ဥပဒေသဘောတရားအဖြစ် မပြောဘဲ ရေရှားခြောက်သွေ့မှုက မြေကို ကုန်စေသကဲ့သို့ သူ့ကို ကုန်ခန်းစေသော အတွေ့အကြုံအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သူ ဝန်ချတောင်းပန်သည်။ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ နောက်ပိုင်း တမန်တော် ယောဟန်သည် ထိုအမှန်တရားကို အလင်းဆုံးသော စကားဖြင့် ဖော်ပြသည်။ "ငါတို့သည် မိမိအပြစ်တို့ကို ဝန်ချတောင်းပန်လျှင်၊ ထိုအပြစ်တို့ကို လွှတ်ခြင်းငှါ၎င်း၊ မတရားသော အမှုရှိသမျှတို့မှ ကြည်လင်စင်ကြယ်စေခြင်းငှါ၎င်း၊ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာနှင့်ညီ၍ ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏" (၁ ယောဟန် ၁:၉)။ ယောဟန် တွဲထားသော စကားနှစ်လုံး၊ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သတိပြုပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကြင်နာလွန်းသောကြောင့် သို့မဟုတ် မျက်စိမှိတ်ပေးသောကြောင့် ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်ကတိတော်တို့အတွက် သစ္စာရှိသောကြောင့်၊ တရားမျှတမှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ပြည့်စုံစေပြီးဖြစ်သောကြောင့် ခွင့်လွှတ်တော်မူသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်က စည်းမျဉ်းကို ကွေးညွှတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်အားဖြင့် စည်းမျဉ်းကို လေးစားတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး ဖတ်သူအတွက် ရိုးရှင်းစွာ ဆိုရလျှင် ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာကို ရရန် ဓလေ့ထုံးစံ ပြုလုပ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ မှန်ကန်သည့်အရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်နှင့် သဘောတူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အပြစ်ပြုခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအရာ အရေးကြီးကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို လိုအပ်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ မူရင်းဂရိစကားလုံးတွင် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း တူညီစွာ ပြောခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ် ပါသည်။ ဝန်ချသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခြေအနေအကြောင်း ဘုရားသခင်နှင့် ငြင်းခုံခြင်းကို ရပ်ပြီး ကိုယ်တော်ရပ်တည်သည့် နေရာတွင် အတူရပ်သည်။ ဤသည်မှာ နှိမ့်ချသော ထားရှိပုံဖြစ်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ပေးသည်။ ကြာမြင့်စွာ ယုံကြည်လာသူအတွက်လည်း စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဆာလံ ၃၂ တွင် ဒါဝိဒ်သည် မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံသောအခါ ဘုရားသခင်သည် "ငါ့အပြစ်၏ အပြစ်ကို" လွှတ်တော်မူပြီဟု ဆိုသည် (ဆာလံ ၃၂:၅)။ ထိုစကားက အပြုအမူကိုသာမက အောက်ခြေရှိ ကွေ့ကောက်သော အမြစ်ကိုပါ လွှတ်တော်မူသည်ဟု နှစ်ထပ်အလေးပေးသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သန့်စင်စေခြင်း၏ နက်ရှိုင်းမှုမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ စာရွက်ပေါ်၌သာ လွှတ်ခြင်းခံရသည် မဟုတ်ဘဲ ဆေးကြော သန့်စင်ခြင်း ခံရသည်။ သင် တိတ်တဆိတ် ထမ်းထားသမျှ၊ ဘုရားသခင်အပါအဝင် မည်သူမျှ သတိမထားမိစေရန် မျှော်လင့်ထားသမျှကို ယနေ့ အလင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာရန် ကောင်းသောနေ့ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာရှိတော်မူ၏။ ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ သန့်စင်စေတော်မူလိမ့်မည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်
  7. နေ့ 7

    လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခြင်း

    ယနေ့ဖတ်ရန်

    အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း

    ဤအပတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ ခရီးရှည်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပါပြီ။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်း၏ အံ့ဩဖွယ်ကျယ်ဝန်းမှုမှ စ၍ ထိုခွင့်လွှတ်ခြင်းကို အခြားသူများထံ ပေးဝေရာတွင် ကုန်ကျမှုရှိသော၊ ဝိညာဉ်တော်၏ ခွန်အားဖြင့် ပြုရသော အမှုတော်အထိ ရောက်ခဲ့ကြပါသည်။ ယနေ့တွင် ဤခရီးတစ်လျှောက်လုံး ဦးတည်လာခဲ့သော မေးခွန်းသို့ ရောက်ပါပြီ။ လွတ်လပ်စွာ အမှန်တကယ် နေထိုင်ခြင်းသည် မည်သို့နေရပါသနည်း။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာကို သိရုံ၊ လွတ်မြောက်သွားသော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အချိန်တစ်ခုကို ရရုံသာမက၊ ရိုးရိုးနေ့ရက်များကို အတိတ်၏ဒဏ်ရာများ၊ အတိတ်၏မတရားမှုများ၏ ဓားစာခံအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်သူတစ်ဦးအဖြစ် လျှောက်လှမ်းရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ပရောဖက်မိက္ကာသည် ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်းကို အလှပဆုံးပုံဆောင်ချက်တစ်ခုဖြင့် ပေးထားပါသည်။ ကရုဏာကို နှစ်သက်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့၏ အပြစ်ရှိသမျှကို သမုဒ္ဒရာအနက်ထဲသို့ ချတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ရေးထားပါသည် (မိက္ကာ ၇:၁၈-၁၉)။ ထိုသမုဒ္ဒရာအနက်၏ ပုံသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ပုံဖြစ်ပါသည်။ ရှေးခေတ်တွင် သမုဒ္ဒရာအနက်သည် လူတစ်ဦး စိတ်ကူးနိုင်သမျှ အရောက်ရခက်ဆုံး၊ အသိရခက်ဆုံးနေရာဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် သင်၏အပြစ်များကို ဗီရိုတစ်ခုထဲတွင် သိမ်းထားတော်မမူပါ။ အရန်အဖြစ် ထိန်းထားတော်မမူပါ။ ပြန်မလာနိုင်သောနေရာသို့ ချတော်မူပါသည်။ ရှေးဟောပြောသူများက "ဘုရားသခင်သည် ထိုအပြစ်များကို ပင်လယ်ထဲသို့ ချပြီး 'ငါးမမျှားရ' ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကို စိုက်တော်မူသည်" ဟု ပြောလေ့ရှိကြသည်မှာ အကြောင်းရှိပါသည်။ ရောမသူတို့ထံ စာရေးသော ပေါလုသည် ဤလွတ်လပ်ခြင်းကို နေ့စဉ်ဆက်ဆံရေးများ၏ အနှစ်သာရထဲသို့ ဆောင်ကျဉ်းလာပါသည်။ "ဒုစရိုက်၏ အနိုင်ကို မခံနှင့်၊ ကောင်းမှုအားဖြင့် ဒုစရိုက်ကို အနိုင်ယူလော့" (ရောမ ၁၂:၂၁)။ ဤသည်မှာ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခြင်း၏ လက်တွေ့ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပါသည်။ မှားသောအရာကို မှန်သည်ဟု ဟန်ဆောင်ရန်၊ နာကျင်မှုမဖြစ်ခဲ့ဟု ဟန်ဆောင်ရန် မဟုတ်ပါ။ ဆိုးသောအရာကို သင့်ဇာတ်လမ်း၏ နောက်ဆုံးစကားဖြစ်ခွင့် မပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သင့်အား မတရားပြုခဲ့သူထံသို့ ပြုသော စစ်မှန်သည့် ကောင်းမှုတိုင်းသည် သင်သည် သူတို့၏ အကျဉ်းသားမဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် လွတ်လပ်ပါသည်။ ထိုအတိုင်း နေထိုင်ရန်လည်း ရွေးချယ်နေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤအပတ်ကို နိဂုံးချုပ်ရာတွင် လွတ်လပ်ခြင်းသည် သင့်ကိုယ်ခန္ဓာ၊ သင့်အချိန်ဇယား၊ သင့်ဆက်ဆံရေးများတွင် အမှန်တကယ် မည်သို့ခံစားရသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်ထံမှ ခံယူရသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပထမနေ့တွင် ပြီးစီးခဲ့ပြီး ကျော်လွန်သွားသော ကိစ္စမဟုတ်ပါ။ နံနက်တိုင်း ရှူရှိုက်သော လေဖြစ်ပါသည်။ အခြားသူများထံ ပေးသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းလည်း တစ်ကြိမ်တည်းသော ပြင်းထန်သည့်အချိန်မဟုတ်ပါ။ အတိတ်ကို ပစ္စုပ္ပန်အပေါ် အုပ်စိုးခွင့်မပေးဘဲ ငြင်းပယ်သော နေ့စဉ်အကျင့်၊ တခါတရံ နေ့စဉ်ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ရန် ဖန်ဆင်းခံရသူဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် သင်လုပ်နိုင်ပါသည်။

    ထိုနေ့ကို ကြည့်ပါအသံဖိုင် ရှိသည်