Барлық жоспарлар

Кешірім

Құдайдың кешірімін қабылдап, Оның көмегімен оны басқаларға да бере білуге үйренетін жеті күн.

  1. 1-күн

    Шығыс батыстан қаншалықты алыс болса

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Ашық кештегі түнгі аспанды елестетіңіз: артыңызда шығыс созылып жатыр, алдыңызда батыс, ал екеуінің арасы соншалықты кең, оны ешбір адам жаяу жүріп өте алмайды. Забур жырының авторы Құдайдың біздің күнәмызбен не істейтінін сипаттағысы келгенде, дәл осы бейнені қолданады. Ол күнәні жай ғана бір шетке қоймайды, архивке салмайды. Оны алып тастайды. Толықтай. Мәңгіге. «Күн шығыс батыстан қаншалықты алыс болса, Ол біздің күнәларымызды бізден сонша алыстатты» (Забур 103:12). Забур бұл Құдайдың кім екенін еске салудан басталады: Ол біздің кемшіліктерімізді санап отырған алыс төреші емес, «мейірімді, рақымды, ашуға баяу, қайырымы мол» Әке (Забур 103:8). Алғаш рет оқып отырғандар үшін осы жерде аялдағанға тұрарлық: Киелі кітаптағы Құдай сізді қателікте ұстауды күтіп отырған жоқ. Ол сіздің істеген әрбір қателігіңізді әлдеқашан біледі, және сізге қарай жасайтын алғашқы қозғалысы кінәлау емес, мейірім. Онжылдар бойы Жаратқанмен жүріп келе жатқандарға әлі байқамаған бір нәрсені ойланып көруді ұсынамын. Забур авторы Құдай «біздің жаратылысымызды біледі, біздің топырақ екенімізді есіне алады» дейді (Забур 103:14). Мұндағы «есіне алады» деген сөзде менсінбеушілік емес, жұмсақтық бар. Құдай біздің әлсіздігімізді ұмытып, сүрінгенімізде шыдамсыздық танытпайды. Әке кішкентай баласын қалай қатты аялап ұстаса, Ол да біздің нәзіктігімізді дәл сондай қамқорлықпен ойында ұстайды: баласының әзірге көтере алмайтынын біліп, сондықтан жұмсақ болады. Бұл біздің кешірімді қабылдау тәсілімізді өзгертеді. Біздің көбіміз Құдайдың кешірімін ақылымызбен қабылдаймыз, бірақ жылдар бойы көкірегімізде ұяттың ауырлығын көтеріп жүреміз. Забур бұған жол бермейді. Егер Ол күнәңізді шығыс батыстан қаншалықты алыс болса, сонша алыстатқан болса, оны барып қайта алып келе алмайсыз. Ол жоқ. Қалғаны: сіз, Оған белгілі, Оның қолында, мейірімі көктен биік Әкенің сүйіспеншілігіне бөленген сіз. Бүгін бұл шындық нақты бір жерге түссін. Артыңыздан сүйреп жүрген бір сәтсіздікті еске алыңыз. Құдай оны әлдеқашан алып тастады. Ол көміп тастаған нәрсені сіз көтеріп жүруіңіздің қажеті жоқ.

    Күнді көруАудио бар
  2. 2-күн

    Жетпіс рет жеті

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Петір өзін жомарт санады. Оның заманындағы мәдениетте раввиндер әдетте бір адамды үш рет кешіру жеткілікті деп үйретті. Сондықтан Петір алға шығып, жеті рет деп ұсынғанда, яғни күтілген саннан екі есе артық әрі үстіне тағы бір рет қосып, ол мақұлдау ишарасын күткен болар. Бірақ Иса оған барлық есепті тоқтатқан санмен жауап берді: «Мен саған жеті рет емес, жетпіс рет жеті рет дейін кешір деймін» (Матай 18:22). Иса төрт жүз тоқсанды жаңа шек етіп белгілеген жоқ. Ол шектің өзін жойды. Біреуді неше рет кешіргеніңді санай бастаған сәтте, сен кешірімнің не екенін түсінбей қалғансың. Иса үйреткендей, кешірім шегі бар мәміле емес. Ол жүректің қалпы, сондай орасан зор нәрсені алғаннан туатын қалып, одан кейін басқа адамның бізге қарыздары еш салыстыруға келмейді. Арты келетін астарлы әңгіме мұны айқын көрсетеді. Бір қызметші патшаға он мың талант қарыз. Бұл сан соншалықты ақылға сыймайтын еді, жиналғандар күліп жіберер еді. Бір талант шамамен жиырма жылдық жалақыға тең болған. Он мың талант өтеуге болмайтын, аса үлкен қарыз тауы болатын. Патша оның бәрін тегін және толық кешіреді. Сосын сол қызметші өзіне жүз динарий, яғни шамамен үш айлық жалақы қарыз серігін тауып, оны түрмеге қаматады. Айырмашылық анық көрінеді. Ол бізді өзімізді тексеруге мәжбүрлеу үшін айтылған. Астарлы әңгіме әрбір сенушіге үнсіз мынадай сұрақ қояды: Сен өзіңе қаншалықты көп кешірілгенін білесің бе, шын білесің бе? Теологиялық дерек ретінде емес, сүйегіңмен сезінетін нәрсе ретінде ме? Өйткені сол қарыз бізге шынайы болған сәтте, Құдайдың біз үшін жылжытқан он мың таланттық тауын түсінген сәтте, басқаларға қарсы ұстап жүрген жүз динарийлік ренішіміз мүлде басқаша көріне бастайды. Басқаларды кешіру қиын. Ешкім басқаша кейіп танытпауы керек. Бірақ оған апаратын жол әрқашан бірдей басталады: айқышқа қайта оралып, сенің атыңнан сонда нені жойғанын еске алу.

    Күнді көруАудио бар
  3. 3-күн

    Кешірілгендей кешір

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Пауыл бұл тақырыпқа жайлап кірмейді. Ол тізімнен бастайды: ашу-кек, долдық, қаһар, айғай-шу, жамандау, зұлымдық. Және ефестіктерге осының бәрін тастауды айтады (Ефестіктерге 4:31). Алғаш оқитын адам үшін «тастау» қатты сөз. Ол пальтоны шешкендей, бір нәрсені үстіңнен сыпырып тастауды білдіреді. Бұлар жай ғана тәрбиелеп отыратын жаман әдеттер емес, Мәсіхке оранған адамға жараспайтын киімдер. Содан кейін балама келеді, және ол «жақсы болуға тырыса түс» деген жай ақыл емес. Пауыл былай деп жазады: «Бір-біріңе мейірімді, жанашыр болыңдар, Құдай Мәсіх арқылы сендерді кешіргендей, бір-біріңді кешіріңдер» (Ефестіктерге 4:32). Өлшем таңғалдырарлық. «Өзіңді кешірсін деп тілегендей кешір» емес. «Лайық болғанда кешір» емес. Құдай Мәсіх үшін сені кешіргендей кешір. Біздің кешіруіміздің өлшемі Оның өлшемі болуы тиіс. Колостықтарға хат тәжірибелі оқырмандар кейде тез өтіп кете беретін бір сөзді қосады: «бір-біріңе шыдамдылық танытыңдар» (Колостықтарға 3:13). Шыдамдылық кешірудің үнсіз туысы. Кешіру жасалып қойған теріс әрекетпен айналысады. Ал шыдамдылық кемшілігі бар адамдармен бірге өмір сүрудің үйкелісін жұтатын күнделікті төзімділік: ұсақ тітіркенулер, қайталанатын әлсіздіктер, адамдардың өздері сондай болуы. Екеуі де қажет. Екеуі де мүмкін, өйткені біз «Құдайдың таңдаулылары, киелі және сүйіктілері» (Колостықтарға 3:12) екенбіз. Бізден міндет күтілмес бұрын бізге болмыс берілген. Екі үзіндідегі ретке назар аудар: сенің кім екеніңді білу не істейтініңнен бұрын келеді. Сен таңдалғансың, киелісің, сүйіктісің, сондықтан мейірімділікті, ізгілікті, кішіпейілдікті, жұмсақтықты, ұзақ шыдамдылықты киіп ал. Құдай кешіруді жоқтан жасап шығаруды ешқашан талап етпейді. Ол бізге бұрыннан берілгеннен алуды сұрайды. Егер бүгін біреуді кешіруге қиналып жүрсең, шақыру көбірек ерік-жігер жинау емес. Ол өзіңнің сүйіктілігіңе тереңірек енуге, Құдай Мәсіх үшін сені кешіргені шындығымен бірге отыруға және сол шындықтың тасып төгілуіне жол беруге шақыру.

    Күнді көруАудио бар
  4. 4-күн

    Жүгіріп шыққан Әке

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Иса бұл әңгімені Оның күнәкарларды қабылдап, олармен бірге тамақ ішетініне наразы болып жүргендерге айтты. Сондықтан тақырыпқа кірместен бұрын тыңдаушылардың ауқымын сезінуіміз керек. Фарисейлер мен жазушылар суық, немқұрайлы адамдар емес еді: олар терең діндар, киелілік арамнан алыс болуды талап етеді деп сенетін адамдар болатын. Иса олардың наразылығына дәлелмен емес, бір әке туралы әңгіменің көмегімен жауап берді. Кенже ұлдың «мұралықтан маған тиесілі үлесті бер» деген өтініші (Лұқа 15:12) сол мәдениетте әкесінің өлгенін қалауға шамалас болатын. Ол әкемен қарым-қатынасты емес, мұраны қалады. Оған әкесінің иелігіндегісі керек болды, әкенің өзі емес. Әке оған соны берді. Мұның өзі рақымның суреті: Құдай бізге тіпті Одан кетіп қалуға да еркіндік береді. Ұл ақырында алыс елде шошқа бағып жүр, яһуди тыңдаушы үшін бұл ойға келетін ең төменгі құлдырау болатын. Содан кейін мәтінде «өзіне келді» делінген (Лұқа 15:17). Осы сөзге аз тоқтала тұрайық. Өзіңе келу лайықты болу дегенді білдірмейді. Ұл орнынан тұрғанда да жоспары әлі мәміле сипатында: ол жалданған қызметші болуды, нанын өзі тауып жеуді ұсынбақшы. Ол әлі қалпына келтіруді күтпейді. Ол сөз жаттап келеді. Ал әкесі қарап тұр. «Ол әлі алыста тұрғанда әкесі оны көріп» (Лұқа 15:20). Әке күтіп жүрген еді. Баласын көргенде ол сөзді күтіп тұрмады. Ол жүгірді. Ежелгі Таяу Шығыста мәртебелі адам жүгірмейтін, бұл ұят саналатын. Әке бәрібір жүгірді, баласының мойнына құшақтап, оны сүйді. Бала жаттап келген сөзін бастайды, ал әке оны мереке жасаумен бөліп жібереді. Міне, Иса наразы діндарларға, әрі бізге де осындай Құдайды көрсетіп тұр. Ол есік алдында қолын қусырып, кешірім сұрауыңыздың жеткілікті ме, жоқ па екенін тыңдап тұрған жоқ. Ол жүгіріп келеді. Ол сізді күтіп жүрген еді. Сіздің сөзіңіз аяқталмай жатып, Ол шапанды, жүзікті және тойды әкелуді айтып жатыр.

    Күнді көруАудио бар
  5. 5-күн

    Әке, оларды кеш

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Көз алдыңызға елестетіңіз: Иерусалим қабырғасынан тыс төбе, аспанға көтерілген үш кресті және таңертеңнен бері ортадағы Адамды мазақтап тұрған жұрт. Сарбаздар енді ғана Оның қолы мен аяғына шеге қағып болды. Дін басылары мысқылдап тұр. Қалың топ келекелеп жатыр. Дәл сол сәтте, азап басылғаннан кейін емес, жұрт тынышталғаннан кейін емес, Иса аузын ашып: «Әке, оларды кешіре гөр, өйткені олар не істеп жатқандарын білмейді» дейді (Лұқа 23:34). Бұл сөздерді бұрын оқымаған болсаңыз, баяу жүрегіңізге қонсын. Жүз рет оқыған болсаңыз, алғаш рет естігендей тыңдап көріңіз. Мұны тамаша ететін нәрсе: оның уақыты. Ол өзін жайлы сезінгенше күтпейді. Адамдардың өкініп, кешірім сұрағанын күтпейді. Шегенің ізі әлі балғын кезде, балағат сөздер әлі ұшып жатқанда олар үшін кешірім сұрайды. Бұл сезім ретіндегі кешірім емес, бұл таңдау ретіндегі кешірім, сүйіспеншілікке негізделген ерік әрекеті. Иса біз жиі байқамайтын бір нәрсені түсінді: Оны жәбірлеген адамдар рухани соқырлықта еді. «Олар не істеп жатқандарын білмейді». Бұл сөз күнәға ақталу емес, адамның түсінігі таусылған жерде оларға жолығатын Құдайдың мейіріміне ашылған терезе. Сосын Елшілердің істері 7-тарауға барсақ, алғашқы христиан шейіті Ստефанды ашулы топ тасқа бастырып өлтіріп жатқанын көреміз. Тастар жауып тұрғанда, Лұқа оның «зор дауыспен: Ием, бұл күнәні оларға жүктеме!» деп айқайлағанын жазады (Елшілердің істері 7:60). Стефан Мәсіхтің Рухымен сонша өзгерген еді, кресттегі дұға оның өз соңғы деміндегі дұғасына айналды. Бұл кездейсоқтық емес еді. Стефан Исаның не істегенін көрген, және ол оның жүрегіне терең тамыр жайып, ең ауыр сағатында жеміс берді. Бүгінгі тыныш, терең сұрақ мынау: тізіміңіздегі ең ауыр есім кімдікі? Кімнің қылығы әлі күнге кеудеңізді қысады? Иса бұл дұғаны оңай қашықтықтан айтқан жоқ. Ол оны крестте тұрып айтты. Демек, нағыз, қымбат, Рухтың күшімен берілетін кешірім жара жазылғаннан кейін ғана емес, жараның ортасында да мүмкін. Алдымен оны сезінуіңіз міндетті емес. Алдымен таңдай аласыз, ал сезімді артыңыздан ілестіруді Құдайдан сұрайсыз.

    Күнді көруАудио бар
  6. 6-күн

    Мойындау және тазару

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Мойындалмаған нәрсе жанда тым ұзақ отырғанда, сүйекке дейін батып кететін бір ауырлық болады. Забур жазушысы мұны жақсы білген. Забур 32-де ол мойындаудан бұрынғы күнін, күнәсі туралы үнсіз қалған кезін жазады: «күні бойы налығаннан сүйектерім тозды» (Забур 32:3). Бұл кінәнің адамды іштен қалай жеп қоятынын көрсететін айқын, тәндік сипаттама. Ол кінәні заңдық ұғым ретінде айтып отырған жоқ, оны құрғақшылық жерді қалай титықтатса, соны сияқты өзін титықтатқан тәжірибе ретінде сипаттап отыр. Сосын ол мойындады. Және бәрі өзгерді. Көп ғасырлардан кейін елші Жохан сол ақиқатты ең анық түрде жазады: «Егер күнәларымызды мойындасақ, Ол күнәларымызды кешіруге және бізді барлық әділетсіздіктен тазартуға адал әрі әділ» (1 Жохан 1:9). Жохан қатар қойған екі сөзге назар аударыңыз: адал және әділ. Құдай жұмсақ болғандықтан немесе көзін жұмып қойғандықтан кешірмейді. Ол Өз антының уәделеріне адал болғандықтан және әділдік крестте орындалып қойғандықтан кешіреді. Кешірім дегеніміз Құдайдың ережені бұзуы емес, Оның Мәсіх арқылы ережені құрметтеуі. Алғаш рет оқып отырғандар үшін оның қарапайым мәні мынау: мойындау Құдайдың ілтипатына ие болу үшін жасалатын рәсім емес. Бұл тек Құдаймен ақиқат туралы келісу: біз күнә жасадық, бұл маңызды және бізге Оның мейірімі керек. Түпнұсқа грек тіліндегі сөз Құдай айтқанды біз де айту ойын береді. Мойындағанда біз өз жағдайымыз туралы Құдаймен таласуды тоқтатамыз да, Ол тұрған жақта тұра бастаймыз. Бұл кішіпейілділік қалпы, және ол есікті ашады. Тәжірибелі сенушілер үшін мынаны ойланыңыз: Забур 32-де Дәуіт күнәсін мойындағанда, Құдай оның «күнәсінің айыбын» кешіргенін айтады (Забур 32:5). Бұл сөз тіркесі Құдай тек әрекетті ғана емес, оның астындағы бұрмаланған тамырды да кешірді дегендей екі еселей түсінік береді. Тазартудың тереңдігі осында. Сіз қағаз жүзінде ғана ақталған жоқсыз, сіз жуылдыңыз. Үнсіз көтеріп жүргеніңіздің бәрін, ешкім, тіпті Құдай да байқамасын деп үміттенгеніңізді бүгін жарыққа алып келетін жақсы күн. Ол адал. Ол әділ. Және Ол тазартады.

    Күнді көруАудио бар
  7. 7-күн

    Еркін өмір сүру

    Бүгінгі оқу

    Ой-толғаныс

    Біз осы аптада ұзақ жол жүрдік: Құдайдың кешірімінің көз жеткісіз кеңдігінен бастап, оны басқаларға жеткізудің қымбатқа түсетін, Рухтың күшімен атқарылатын ісіне дейін. Бүгін бүкіл сапар жетелеп келген сұраққа келдік: еркін өмір сүру шын мәнінде қандай болады? Кешірім туралы ілімді білу ғана емес, босатылудың тебірентерлік бір сәтін бастан кешу ғана емес, кәдімгі күндерді ескі жаралар мен ескі кемшіліктердің тұтқынында қалмаған адам ретінде өткізу қандай болады? Пайғамбар Миха бүкіл Жазбадағы Құдай кешіріміне арналған ең әдемі суреттердің бірін береді. Ол «мейірімділікке қуанатын» және «олардың барлық күнәларын теңіздің түбіне тастайтын» Құдай туралы жазады (Миха 7:18-19). Терең теңіз бейнесі кездейсоқ емес. Ежелгі дүниеде теңіз түбі адам елестете алатын ең қолжетпес, ең жұмбақ жер болған. Құдай сенің күнәларыңды қайдағы бір шкафқа тастап қоймайды. Оларды қорға жинап та ұстамайды. Ол оларды қайта оралмайтын жерге лақтырады. Ескі уағызшылар былай дейтін: Ол оларды теңізге тастап, жағасына «Балық аулауға болмайды» деген тақтайша орнатады. Римдіктерге хат жазған Пауыл бұл бостандықты күнделікті қарым-қатынастың ішіне әкеледі. «Зұлымдықтан жеңілме, зұлымдықты жақсылықпен жең» (Римдіктерге 12:21). Еркін өмір сүрудің практикалық бейнесі осындай. Бұл жаман нәрсені жақсы деп көрсету немесе ауыртпалық болмаған дейтін сияқты кейіп таныту дегенді білдірмейді. Бұл зұлымдықтың сенің өмір баяныңда соңғы сөзді айтуына жол бермеу дегенді білдіреді. Саған жамандық жасаған адамға көрсетілген әрбір шынайы жақсылық: «Мен сенің тұтқының емеспін» деген жария жар. Сен еркінсің, және сол еркіндікпен өмір сүруді таңдап жатырсың. Апта аяқталып келе жатқанда, еркіндіктің денеңде, күн тәртібіңде, қарым-қатынастарыңда қандай сезілетінін ойлап көр. Құдайдан алған кешірім бірінші күні жасалып, содан кейін ұмыт қалатын мәміле емес. Ол сен әр таңертең жұтатын ауа. Ал басқаларға көрсетілген кешірім бір реттік драмалық сәт емес. Ол күнделікті тәжірибе, кейде күнделікті таңдау: өткеннің бүгінгіні билеуіне жол бермеу. Сен еркін өмір сүру үшін жаратылғансың. Оның рақымымен сен мұны істей аласың.

    Күнді көруАудио бар