ဆုံးရှုံးခြင်းကာလများအတွက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကျမ်းစာ ခုနစ်ရက်။ နှလုံးကြေကွဲသူများအနီးတွင် ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းပါ။
နေ့ 1
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ဘဝ၏အောက်ခြေပြုတ်ကျသည့်အချိန်မတိုင်မီ ငါတို့အများစု မတွေးမိသော ဘုရားသခင်၏အမည်တစ်ခု ရှိသည်။ ပေါလုသည် သင်္ဘောပျက်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခံရခြင်း၊ အိပ်မရသောညများ စသည့် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ခံစားချက်များစာရင်းနှင့်အတူ ကောရိန္သုသူများထံ စာကို ဗျူဟာ သို့မဟုတ် ရှင်းလင်းချက်ဖြင့် မစဘဲ အမည်တစ်ခုဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ "ကရုဏာအရင်းခံဖြစ်တော်မူသော ခမည်းတော်၊ နှစ်သိမ့်ခြင်းအလုံးစုံတို့၏ ဘုရားသခင်" (၂ ကောရိန္သု ၁:၃)။ "အလုံးစုံ" ဟူသောစကားလုံးကို သတိပြုပါ။ အချို့သော နှစ်သိမ့်ခြင်း မဟုတ်၊ တခါတရံ နှစ်သိမ့်ခြင်း မဟုတ်၊ ကိုယ်တော်ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆသော ဝမ်းနည်းခြင်းအတွက်သာ နှစ်သိမ့်ခြင်း မဟုတ်။ နှစ်သိမ့်ခြင်းအလုံးစုံ။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ဆုံးရှုံးမှုများကို အဆင့်သတ်မှတ်ပြီးမှ ရောက်လာမည်မလာမည် မဆုံးဖြတ်တော်မူပါ။ ဆာလံဆရာသည် ဆာလံ ၃၄:၁၈ တွင် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ဖော်ပြသည်။ "စိတ်နှလုံးကြေကွဲသောသူတို့နှင့် ထာဝရဘုရား နီးတော်မူ၏။ နှလုံးနှိမ့်ချသောသူတို့ကို ကယ်တင်တော်မူ၏။" နီးတော်မူသည်ဟူသည် ဤနေရာတွင်ပင် ရှိတော်မူခြင်းဖြစ်ပြီး လုံခြုံသောနေရာမှ ဝေးဝေးကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ရှေးခေတ်တွင် နှလုံးကြေကွဲခြင်းသည် ခံစားချက်တစ်ခုသာ မဟုတ်ဘဲ လူကို နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေသည့် လုံးဝပြိုကျသောအခြေအနေဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခြမ်းကွဲသွားသောနေရာတွင်ပင် ဘုရားသခင်သည် အနီးဆုံးရောက်တော်မူသည်ဟု ကျမ်းစာကဆိုသည်။ သင်ပြိုလဲခြင်းကို ကိုယ်တော်မရွံရှာပါ။ ထိုနေရာဆီသို့ ကိုယ်တော်ချဉ်းကပ်တော်မူသည်။ ပေါလုသည် ပထမဆုံးဖတ်သူများကို အံ့ဩစေနိုင်ပြီး ကာလကြာရှည်ယုံကြည်သူများ မေ့လျော့နေနိုင်သောအရာတစ်ခုကို ထပ်ဆောင်းဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို နှစ်သိမ့်တော်မူခြင်းမှာ "ငါတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ၌ ခံရသော နှစ်သိမ့်ခြင်းအားဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရှိသောသူတို့ကို နှစ်သိမ့်စေခြင်းငှာ" ဖြစ်သည် (၂ ကောရိန္သု ၁:၄)။ သင့်ဝမ်းနည်းခြင်းသည် လမ်းဆုံးမဟုတ်ပါ။ ယခုပင် တစ်နေ့တွင် အခြားသူတစ်ဦး၏ မှောင်မိုက်သောအချိန်ကို ထိတွေ့မည့်အရာတစ်ခုအဖြစ် ယက်လုပ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာကို မမြင်နိုင်သေးလည်း ရပါသည်။ ယနေ့ ကိုယ်တော်ပေးတော်မူသည်ကိုသာ လက်ခံပါ။ ဆုံးရှုံးမှု၏ အစောပိုင်း၊ ဒဏ်ရာသစ်လတ်လတ်ဖြစ်သောနာရီများတွင် ခိုင်မာမှုကို ပြသရန်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖန်တီးရန် မလိုပါ။ သင့်အနီးရှိနှင့်ပြီးသော အရှင်ကို နီးကပ်စွာရှိနေရန်သာ ဖိတ်ခေါ်ခံရသည်။ ကွဲကြေနေသောအပိုင်းအစများကို ယူလာပါ။ ကိုယ်တော်သည် နှစ်သိမ့်ခြင်းအလုံးစုံတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ အလုံးစုံဆိုသည်မှာ သင်၏အတွက်လည်း ပါဝင်သည်။
နေ့ 2
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် တိတ်တိတ်ကလေး နှလုံးကွဲစေဆုံး စကားနှစ်လုံးမှာ ယောဟန် ၁၁:၃၅ ပါ "ယေရှုမျက်ရည်ကျတော်မူ၏" ဟူသော စကားဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျမ်းစာတွင် အတိုဆုံးအခန်းငယ်ဖြစ်ပြီး ယခုပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုထဲတွင် ထိုင်နေသူတိုင်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံး အခန်းငယ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆက်မသွားမီ ဤစကားကို နှလုံးထဲ ကျရောက်စေပါစို့။ ယေရှုမျက်ရည်ကျတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိတ်ဆွေ လာဇရု၏ သင်္ချိုင်းသို့ ယခုလေးတင် ရောက်လာတော်မူခဲ့သည်။ မာရိသည် ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ ဝပ်တွားလျက် ဝမ်းနည်းမှုအပြည့်ဖြင့် ဓလေ့ထုံးစံကို မမှုတော့ဘဲ "သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဤအရပ်၌ ရှိတော်မူခဲ့လျှင် အကျွန်ုပ်၏ အစ်ကိုမသေရာပါ" (ယောဟန် ၁၁:၃၂) ဟု လျှောက်ထားသည်။ သူမသည် ကိုယ်တော့်ကို စွပ်စွဲနေခြင်းမဟုတ်။ မိမိ၏ နာကျင်မှု အမှန်ကို မှန်ကန်သောပုဂ္ဂိုလ်ထံ ပြောပြနေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် သူမ၏ ဓမ္မရေးရာ နားလည်မှုကို မပြင်ပေး။ ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း တရားဟောခြင်းကိုလည်း ချက်ချင်း မစတော်မူ။ ကျမ်းစာက ကိုယ်တော်သည် "ဝိညာဉ်တော်၌ ညည်းတွားခြင်း၊ စိတ်ပူပန်ခြင်း ရှိတော်မူ၍" (အခန်းငယ် ၃၃) ဟု ဆိုပြီး ထို့နောက် မျက်ရည်ကျတော်မူ၏။ ဤအချက်က အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်စေသည်မှာ ယေရှုသည် မိမိ ပြုတော်မူမည့်အရာကို ကြိုသိတော်မူပြီးဖြစ်သည်။ မကြာမီ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း လာဇရုသည် အသက်ရှင်လျက် သင်္ချိုင်းထဲမှ ထွက်လာမည်။ ထိုအံ့ဘွယ်အမှုကို ကိုယ်တော်သည် အစဉ်အတိုင်း လက်တော်ထဲ ကိုင်ထားတော်မူသည်။ ထိုသို့ဖြစ်စေ မျက်ရည်ကျတော်မူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ မျက်ရည်များသည် စိတ်ပျက်ခြင်း၊ အားမဲ့ခြင်း၏ မျက်ရည်မဟုတ်ဘဲ မေတ္တာ၏ မျက်ရည်များဖြစ်သည်။ အဖြေမရှိ၍ ငိုတော်မူခြင်းမဟုတ်။ ချစ်တော်မူသူများ နာကျင်နေသောကြောင့် ငိုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ အဆုံးသတ်ကို သိလျက်နှင့်ပင် ချစ်တော်မူသူတို့၏ ဝမ်းနည်းခြင်းက ကိုယ်တော့်ကို မျက်ရည်ကျစေခဲ့သည်။ ကျမ်းစာကို ကာလကြာရှည် ဖတ်ရှုလာသူအတွက် ဤအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် သင်္ချိုင်းဘေးတွင် ရပ်၍ ငိုတော်မူခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း မအောင်မြင်ခြင်းမဟုတ်။ ထမြောက်ခြင်းကို မယုံကြောင်း ပြခြင်းလည်း မဟုတ်။ ယေရှုသည် ယခင်ကမှစ၍ အသက်ရှင်ခဲ့သူအားလုံးထက် ထမြောက်ခြင်းကို ပိုယုံတော်မူသော်လည်း မျက်ရည်ကျတော်မူသည်။ သင်၏ မျက်ရည်များသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းမဟုတ်။ အမှန်တကယ်တွင် သင်ဆုတောင်းဖူးသမျှထဲမှ အရိုးသားဆုံး ဆုတောင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ယနေ့ သင်၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုထဲတွင် ကိုယ်တော်သည် သင့်ကို မြင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မသိမမြင် မနေတော်မူ။
နေ့ 3
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ဆာလံ ၂၃ သည် အလွန်ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် လမ်းဆိုင်းဘုတ်ကို ဖတ်သကဲ့သို့ မျက်စိက ဖြတ်သွားပြီး တကယ်မရပ်မိကြဘဲ ဖတ်မိတတ်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ အပြည့်အဝ နှေးနှေးဖတ်ကာ ဤချစ်စရာကောင်းသော ဆာလံသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို တကယ် ဘယ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို သတိပြုကြည့်ကြစို့။ ဒါဝိဒ်သည် ချိုင့်ဝှမ်းမရှိသော ဘဝကို ကတိမပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ "အကယ်စင်စစ် သေမင်း၏အရိပ်ရှိသော ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ငါလျှောက်သွားသော်လည်း ဘေးဥပဒ်ကို မကြောက်ပါ" (ဆာလံ ၂၃:၄)။ ချိုင့်ဝှမ်းသည် အမှန်ဖြစ်သည်။ အရိပ်လည်း အမှန်ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မဟုတ်ဟု မဟန်ဆောင်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း မဟန်ဆောင်သင့်ပါ။ အရာရာကို ပြောင်းလဲစေသည်မှာ "ကို ဖြတ်၍" ဆိုသော စကားလုံးဖြစ်သည်။ ချိုင့်ဝှမ်းထဲ နေထိုင်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဖြတ်၍သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွေ့လျားမှုရှိသည်၊ ဦးတည်ရာရှိသည်၊ တစ်ဖက်ကမ်းရှိသည်။ အဖော်တစ်ဦးလည်း ရှိသည်။ "ကိုယ်တော်သည် ငါ၏အထံတော်၌ ရှိတော်မူ၍ တောင်ဝှေးတော်နှင့် ဒုတ်တော်သည် ငါ့ကို နှစ်သိမ့်စေ၏။" သိုးထိန်း၏ ဒုတ်သည် သားရဲများကို တွန်းလှန်ရန်ဖြစ်ပြီး တောင်ဝှေးသည် ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းများပေါ်တွင် သိုးများကို လမ်းပြ၍ ထိန်းထားရန် ဖြစ်သည်။ နှစ်မျိုးလုံး ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ရှိသည်။ ကာကွယ်မှုနှင့် လမ်းပြမှု၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရှင်းရှင်းမမြင်နိုင်သောအခါ အတိအကျ လိုအပ်သောအရာများ ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ဒါဝိဒ်သည် ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံမှ ရေးခဲ့သည်ကို သိထားခြင်းက အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရင်မဖြစ်မီ သိုးထိန်းဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ကြောက်လန့်နေသော တိရစ္ဆာန်များကို အန္တရာယ်ရှိသော မြေပြင်ကို ဖြတ်၍ ခေါ်ဆောင်ရသည်ဆိုသည်မှာ အဘယ်ကဲ့သို့ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ သူသည် သီအိုရီရေးနေခြင်း မဟုတ်ပါ၊ သက်သေခံချက်ကို ရေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ချိုင့်ဝှမ်းထဲ ရောက်ဖူးသည်။ အရိပ်ကို ခံစားဖူးသည်။ သိုးထိန်းသည် သစ္စာရှိသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သူအတွက် စဉ်းစားကြည့်ပါ။ သေမင်းအရိပ်ချိုင့်ဝှမ်းသည် သိုးထိန်းမရှိသော နေရာ မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် အထူးသဖြင့် အထူးကိုယ်တိုင် ရှိတော်မူသော နေရာများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ အပိုဒ် ၂ နှင့် ၃ ရှိ စိမ်းလန်းသောကျက်စားရာနှင့် ငြိမ်သက်သောရေများသည် ဘုန်းကြီးသော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်အကြောင်း ပြောခြင်းမှ ဘုရားသခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြောခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ အပိုဒ် ၄ တွင် ဖြစ်သည်။ "ကိုယ်တော်သည် ငါ၏အထံတော်၌ ရှိတော်မူ၏။" အမှောင်ထဲတွင် ရင်းနှီးမှု ပိုနက်ရှိုင်းလာသည်။ ယနေ့ ချိုင့်ဝှမ်းထဲ သင်ဘယ်နေရာတွင် ရှိနေစေကာမူ သင်သည် တစ်ယောက်တည်း မလျှောက်ရပါ။ သိုးထိန်းသည် ဤလမ်းတစ်လျှောက် ခြေလှမ်းတိုင်းကို သိတော်မူပြီး သင်၏ဘေးမှ မခွာတော်မူပါ။
နေ့ 4
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
နောက်ဆုံးအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော တမန်တော်ယောဟန်သည် ပတ္မုကျွန်း၌ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရင်း အသက်ကြီးရင့်သောအရွယ်တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သည်။ သူချစ်ခင်ခဲ့သူအားလုံးနီးပါး သူ့ထက်စောပြီး ကွယ်လွန်သွားကြသည်။ ဘုရားစကားနားထောင်သူအသင်းတော် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသည်ကိုလည်း သူကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအခြေအနေထဲမှာပင် ဘုရားသခင်သည် ကျယ်ဝန်းလှပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို သူ့အား ပေးအပ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုရူပါရုံသည် နှစ်ထောင်ပတ်လုံး ဝမ်းနည်းကြေကွဲသောနှလုံးသားများကို ထမ်းပိုးကူညီခဲ့လေသည်။ "ထိုသူတို့၏ မျက်ရည်ရှိသမျှကို ဘုရားသခင် သုတ်သင်တော်မူမည်။ နောက်တဖန် သေခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း မရှိရ။ ရှေ့ဦးစွာသော အရာတို့သည် ကွယ်ပျောက်ပြီ" (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၄)။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ဘုရားသခင် မျက်ရည်သုတ်သင်တော်မူသည့် ရုပ်ပုံပေါ်တွင် ခဏရပ်တန့်ဆင်ခြင်ရန် တန်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ဝေးကွာသော စီမံခန့်ခွဲမှုလုပ်ရပ် မဟုတ်ပါ။ ဤသည်မှာ ကလေးငယ်၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ဒူးထောက်ထိုင်လျက် ကြည့်နေသော ခမည်းတော်ဖြစ်သည်။ စကြဝဠာကြီးများကို မိန့်တော်မူ၍ ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် နူးညံ့သောလက်တော်နှင့် နီးကပ်သောရှိနေတော်မူခြင်း လိုအပ်သည့် ရင်းနှီးသောအမှုကို ပြုတော်မူသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သင်ငိုခဲ့ဖူးသော မျက်ရည်စက်တိုင်းကို မြင်တော်မူပြီးဖြစ်သည်။ ထိုမျက်ရည်တစ်စက်ချင်းစီကို တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်တိုင် နူးညံ့စွာ ဖြေရှင်းတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်သည် ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ဖြင့် စတင်ပြီး ကြီးမားသောကြေညာချက်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ "ကြည့်ရှုလော့၊ ဘုရားသခင်၏ တဲတော်သည် လူတို့ထံ၌ရှိ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ကျိန်းဝပ်တော်မူမည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သူတို့ထံ၌ရှိ၍ သူတို့၏ဘုရားဖြစ်တော်မူမည်" (ပိုဒ် ၃)။ တဲတော်ဟူသောစကားလုံးသည် ဟောင်းကျမ်းတစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်ကို ဆောင်ထားသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဆုံတွေ့ရာ၊ ဘုရားသခင်၏ ရှိနေတော်မူခြင်း မိမိလူများကြားတွင် အနားယူရာနေရာဖြစ်သည်။ ယောဟန်ပြောလိုသည်မှာ ယခင်က တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ မှန်ခဲ့သမျှသည် ယခု အပြည့်အဝ၊ အမြဲတမ်း၊ မပြောင်းလဲနိုင်အောင် မှန်လာပြီဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် ငါတို့နှင့်အတူရှိတော်မူသည်။ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း မဟုတ်။ ကျိန်းဝပ်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ကြာမြင့်စွာ ယုံကြည်လာသူအတွက်မူ ပိုဒ် ၅ တွင် "ငါသည် အလုံးစုံတို့ကို အသစ်ပြုပြီ" ဟု ဆိုထားသည်ကို သတိပြုပါ။ "အသစ်များကို ငါပြုလုပ်မည်" ဟု မဟုတ်ပါ။ ရှိခဲ့သမျှကို ပယ်ထားတော်မမူပါ။ ထိုအရာများကို အသစ်ပြုပြင်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ သင်ချစ်ခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူများ၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားသော သင့်ဘဝ၊ ဤအရာတို့တစ်ခုမျှ "အသစ်" ဟူသောစကားတော်၏ လက်လှမ်းမှ မလွတ်ပါ။ ဤသည်မှာ လက်တွေ့ကိုရှောင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဤသည်မှာ စကြဝဠာတွင် အမှန်ကန်ဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသောအရှင်က "ဤစကားတို့သည် သစ္စာရှိ မှန်သောစကားဖြစ်သည်" ဟု ထပ်လောင်းမိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုသည် အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤမျှော်လင့်ချက်လည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
နေ့ 5
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ဤလောကက ဖြေရှင်းချက် မပေးနိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းတစ်မျိုး ရှိသည်။ သင်္ချိုင်းဘေးတွင် ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် ထာဝရလားဟု တွေးတောနေရသော ဝမ်းနည်းခြင်းဖြစ်သည်။ သက်သာလောနိတ်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူတို့သည် ထိုဝမ်းနည်းခြင်းကို သိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ချစ်ခင်ရသူအချို့သည် ယေရှုပြန်လာတော်မူခြင်းမတိုင်မီ သေဆုံးသွားကြပြီး ထိုသူတို့သည် အခွင့်အရေး လက်လွတ်ခဲ့သလား၊ နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သလားဟု ၎င်းတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန်မဟုတ်ဘဲ လမ်းညွှန်ပေးရန် ရေးသားသည်။ "မဝမ်းနည်းကြနှင့်" ဟု မဆိုဘဲ ထိုထက် ပိုနူးညံ့၍ ပိုတိကျသောစကားကို ဆိုသည်။ "မြော်လင့်ခြင်းမရှိသော အခြားသောသူတို့ကဲ့သို့ ပူဆွေးမနေစေခြင်းငှာ" (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၃)။ ကွာခြားချက်သည် မျက်ရည်များတွင် မရှိ။ မျက်ရည်များ၏ အခြားဘက်တွင် ရပ်နေသောအရာတွင် ရှိသည်။ ထို့နောက် ပေါလုသည် ထူးခြားသောအရာကို ပြုသည်။ ထမြောက်ခြင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဆန္ဒပြည့်ဝရန် တောင့်တခြင်းတွင် မတည်ဘဲ ဖြစ်ပြီးသားအရာတွင် တည်စေသည်။ "ယေရှုသည် အသေခံ၍ ထမြောက်တော်မူသည်ဟု ငါတို့ယုံလျှင်၊ ထိုနည်းတူ ယေရှုကို ကိုးကွယ်၍ အိပ်ပျော်ကြသောသူတို့ကိုလည်း ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ဆောင်ခဲ့တော်မူလိမ့်မည်" (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၄)။ ခရစ်တော်၏ ထမြောက်ခြင်းသည် နှစ်သိမ့်မှုသက်သက်မဟုတ်။ သက်သေအထောက်အထားဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သင်္ချိုင်းထဲမှ ထမြောက်လာတော်မူသောကြောင့် ကိုယ်တော့်ဥစ္စာဖြစ်သူတို့အပေါ် သင်္ချိုင်းသည် နောက်ဆုံးစကားကို မပြောနိုင်တော့ပါ။ ဤအကြောင်းပြချက်သည် ဟင်းလင်းသင်္ချိုင်းကဲ့သို့ မြဲမြံသည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ဤနေရာရှိ "အိပ်ပျော်ခြင်း" ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်သူ၏ သေခြင်းကို ကျမ်းစာက သုံးသော နူးညံ့သောစကားဖြစ်သည်။ ပျက်စီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ နိုးထလာမည့် ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူခြင်းဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာကို ကာလကြာရှည် ဖတ်လာသော ယုံကြည်သူအတွက် ဤအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်နှင့် *အတူ* ဆောင်ခဲ့တော်မူမည်ဟု ပေါလုဆိုသည်။ ခရစ်တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဆုံးရှုံးခဲ့သူတို့သည် တစ်နေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း စောင့်နေခြင်းမဟုတ်။ သခင်ဘုရားနှင့်အတူ ရှိနေကြပြီး ကိုယ်တော်ကြွလာတော်မူသောအခါ ၎င်းတို့လည်း အတူလာကြလိမ့်မည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကြာ အသင်းတော်ကို နှစ်သိမ့်စေခဲ့သော ရှင်းလင်းထင်ရှားသည့် ပုံရိပ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကြွေးကြော်သံ၊ ခရာသံ၊ ထမြောက်ခြင်း၊ ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း၊ ထို့နောက် "ထိုသို့ငါတို့သည် သခင်ဘုရားနှင့်အတူ အစဉ်အမြဲ ရှိကြလိမ့်မည်" (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၇)။ ကာလတစ်ခုအတွက်မဟုတ်။ အစဉ်အမြဲ။ ယနေ့ သင်ထမ်းပိုးနေသော ဆုံးရှုံးမှုမည်သို့ပင်ရှိစေ၊ "အစဉ်အမြဲ" ဟူသော စကားလုံးကို သင့်အတွင်း ဖြည်းဖြည်းနှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အလုပ်လုပ်ခွင့်ပေးပါ။ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် စစ်မှန်သည်။ သို့သော် ဤမျှော်လင့်ချက်လည်း စစ်မှန်သည်။ ဤမျှော်လင့်ချက်သည် ခံစားချက်မဟုတ်။ ထမြောက်ခြင်းဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော ကတိတော်ဖြစ်သည်။
နေ့ 6
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
သင်၏မျက်စိကို မြှောက်လိုက်ပါ။ ဤနေ့သည် ထိုနေရာမှ စတင်သည်။ ဆာလံ ၁၂၁ ကို ရေးသူသည် တောင်များဆီသို့ မော့ကြည့်ပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော နှလုံးသားတိုင်း မကြာမီ မိမိဘာသာစကားဖြင့် မေးမိသော မေးခွန်းကို မေးသည်။ ငါ၏အကူအညီသည် အဘယ်မှ လာမည်နည်း။ ၎င်းသည် စိတ်ပျက်အားလျော့သော မေးခွန်းမဟုတ်။ အဖြေဆီသို့ သွားနေသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ အဖြေသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာ၏။ ခိုင်မာပြီး အေးချမ်းသည်။ "ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားထံတော်မှ ငါ၏အကူအညီသည် လာ၏" (ဆာလံ ၁၂၁:၂)။ တောင်များကို ပုံသွင်းတော်မူသောအရှင်သည် သင်၏ ဟစ်ကြွေးသံကို ကြားတော်မူသောအရှင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိုးအစားကို စိတ်ထဲ နှလုံးထဲ ထင်ရှားစွာ ထားလိုက်ပါ။ ဆာလံ ၁၂၁ တွင် ဆက်လာသည်မှာ ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ပြည့်ဝသော အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ခြေကို လွဲချော်မသွားစေ။ တော်ဝင်အိပ်ပျော်တော်မမူ။ ကိုယ်တော်သည် သင်၏အရိပ်၊ သင်၏စောင့်ထိန်းသူ၊ ထွက်သွားချိန်၊ ပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သင့်ကို စောင့်ရှောက်သောအရှင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသူအတွက် ဤကတိများသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော စကားများ မဟုတ်ပါ။ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ပခုံးပေါ် တင်ထားသော လက်တစ်ဖက်ဖြစ်သည်။ သင်သည် လုံးဝမခိုင်မာသလို၊ နေ့စဉ်ဘဝ၏ မြေပြင်ပင် ရွှေ့သွားသလို ခံစားနေရနိုင်သည်။ ဆာလံက ထိုခံစားချက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြောဆိုသည်။ ကိုယ်တော်သည် စောင့်ကြည့်တော်မူ၏။ ငိုက်မျည်းတော်မမူ။ စကြဝဠာ၏ ကြီးမားမှုကြောင့် သင်၏ သီးသန့်နာကျင်မှုငယ်လေးကို မမေ့တော်မူ။ ယေရမိသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ အပျက်အစီးများအလယ်၌ မြည်တမ်းစကားကို ရေးသားခဲ့သည်။ စိတ်ကူးမမြင်နိုင်လောက်အောင် လုံးဝပျက်စီးမှုများ ဝိုင်းရံနေသည်။ သို့သော် ထိုပျက်စီးမှုအတွင်းမှပင် အင်ပါယာတိုင်းထက် ကြာရှည်တည်ရှိသော စကားများကို ရေးသည်။ "ငါတို့သည် ဆုံးခြင်းသို့ မရောက်သည်မှာ ထာဝရဘုရား၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်ဖြစ်၏။ ကရုဏာတော်သည် မကုန်မခန်း၊ နံနက်တိုင်း အသစ်ဖြစ်၏။ သစ္စာတော်သည် ကြီးမား၏" (မြည်တမ်းစကား ၃:၂၂-၂၃)။ သတိပြုပါ။ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု သူမပြောပါ။ သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရခဲ့သည်ဟု ပြောသည်။ အမှောင်ဆုံးသော ရာသီများတွင် မျှော်လင့်ချက်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သတိရခြင်း လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်တတ်သည်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက်: ယေရမိသည် အရာရာ ကောင်းနေသည်ဟု ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ တကယ့်ပျက်စီးမှုအလယ်၌ ဘုရားသခင်အကြောင်း မိမိသိသော သမ္မာတရားကို သတိရရန် ရွေးချယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်သူဟောင်းအတွက်: "နံနက်တိုင်း အသစ်" ဆိုသည်မှာ ယနေ့အတွက် လိုအပ်သော ကရုဏာကို မနေ့က မသုံးကုန်သေးဟု ဆိုလိုကြောင်း စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ သနားကရုဏာသည် ကန့်သတ်ထားသော ရိက္ခာ မဟုတ်ပါ။ ဤနံနက်တွင် အဘယ်အရာ ရှိနေစေကာမူ၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုက နံနက်များကို အထူးခက်ခဲစေတတ်သော်လည်း၊ ထိုထဲတွင် လတ်ဆတ်သော ကရုဏာ စောင့်နေပြီးဖြစ်သည်။
နေ့ 7
ယနေ့ဖတ်ရန်
အလေးအနက်စဉ်းစားခြင်း
ကျွန်ုပ်တို့သည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး အတူတကွ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီ။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ရောက်ရှိလာသည်မှာ ဝမ်းနည်းခြင်း၏ အဆုံးသို့မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းအောက်ရှိ မြေပြင်၊ ပြိုကျမည်မဟုတ်သော မြေပြင်သို့ ဖြစ်၏။ ပေါလုသည် ရောမ ၈:၃၅ တွင် စိန်ခေါ်သလို ကြားရသော မေးခွန်းတစ်ခု မေးသည်။ "ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်နှင့် အဘယ်သူ ကွဲကွာစေနိုင်သနည်း။" ထို့နောက် လူ့နှလုံးသားက ပြန်ပြောနိုင်သော မှောင်မိုက်သည့် အဖြေတိုင်းကို ကြိုတင်မြင်သကဲ့သို့ ၎င်းတို့ကို စာရင်းပြုစုသည်။ ဒုက္ခ၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း၊ ငတ်မွတ်ခြင်း၊ အဝတ်ဗလာဖြစ်ခြင်း၊ အန္တရာယ်၊ ဓားတို့ဖြစ်၏။ သူသည် သီအိုရီအရ မပြောဘဲ တစ်နေကုန် သတ်ခြင်းခံရခြင်းအကြောင်း ဆာလံတစ်ပုဒ်ကို ကိုးကား၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အတွင်းမှ မည်သို့မြင်ရသည်ကို သူသိ၏။ ထို့နောက် ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် ထူးခြားသော လှည့်စကားလုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ "မဟုတ်။" ယဉ်ကျေးစွာ သဘောမတူခြင်း မဟုတ်ဘဲ အောင်ပွဲခံသော ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်၏။ "ဤအမှုအလုံးစုံတို့၌ ငါတို့ကို ချစ်တော်မူသော အရှင်အားဖြင့် ငါတို့သည် အလွန်အနိုင်ရကြ၏" (ရောမ ၈:၃၇)။ ဤစကားစုကို သေချာစွာ သတိပြုပါ။ ဤအရာများ *ရှိနေသော်လည်း* မဟုတ်ဘဲ ဤအရာများ *အတွင်း၌* ဖြစ်၏။ အောင်ပွဲဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသောအရာကို ဖယ်ရှားပေးခြင်း မဟုတ်။ ခက်ခဲသောအရာအတွင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို ချစ်တော်မူသောအရှင် ရှိတော်မူ၍ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဘဲ ကိုင်ထားတော်မူခြင်းဖြစ်၏။ ထို့နောက် ပေါလုသည် ဘာမျှ ကျော်လွှားမထွက်နိုင်စေရန် ဘာသာစကား၏ အစွန်အဖျားအထိ ဆန့်တန်းသည်။ သေခြင်း၊ အသက်ရှင်ခြင်း၊ ကောင်းကင်တမန်များ၊ အုပ်စိုးရှင်များ၊ ယခုဖြစ်နေသောအရာများ၊ နောင်လာမည့်အရာများ၊ အမြင့်၊ အနက်၊ အခြားဖန်ဆင်းခံအရာအားလုံးတို့ဖြစ်၏။ ကွက်လပ်မရှိသော စာရင်းကို တည်ဆောက်နေခြင်းဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းခံကမ္ဘာအတွင်းရှိ မည်သည့်အရာမျှ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် မည်မျှပင် ပျက်စီးစေသော်လည်း ဖန်ဆင်းခံကမ္ဘာထဲမှ ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ထဲသို့ လက်လှမ်း၍ သင့်ကို ဆွဲထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်။ ပထမဆုံးဖတ်သူအတွက် ဤသည်မှာ အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အအံ့ဩဖွယ်ဆုံး အချက်ဖြစ်၏။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ မချစ်ခြင်းကို မခံရနိုင်ပါ။ သင်၌ဖြစ်ခဲ့သော မည်သည့်အရာကြောင့်မျှ မဟုတ်၊ သင်ကြောက်ရွံ့သော မည်သည့်အရာကြောင့်မျှ မဟုတ်ပါ။ အတွေ့အကြုံရင့်သော ယုံကြည်သူအတွက်မူ "ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်၌ တည်သော ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်" (ရောမ ၈:၃၉) ကို ငြိမ်သက်စွာ ဆင်ခြင်ပါ။ ထိုမေတ္တာသည် စိတ်ကူးယဉ်ရုံမျှ မဟုတ်။ သေခြင်းထဲသို့ ဝင်၍ ပြန်လာတော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး၌ တည်ရှိ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဘေးကင်းသောအကွာအဝေးမှ သင့်ကို မချစ်ခဲ့။ အတွင်းထဲအထိ ဝင်တော်မူခဲ့၏။ ထိုသို့ပြုတော်မူသောကြောင့် သင်၏ဝမ်းနည်းခြင်း သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည့် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော် မရောက်ဖူးသည်၊ မစောင့်နေသည်ဟူ၍ မရှိပါ။ သင်သည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။ တစ်ခါမျှ တစ်ယောက်တည်း မဖြစ်ဖူးပါ။ ဘာမျှ၊ ဘာမျှ ထိုအချက်ကို မမှန်စေနိုင်ပါ။