സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ 74

¹ആസാഫിന്‍റെ ധ്യാനം. [1] ദൈവമേ, നീ ഞങ്ങളെ സദാകാലത്തേക്കും തള്ളിക്കളഞ്ഞത് എന്ത്? നിന്‍റെ മേച്ചൽപ്പുറത്തെ ആടുകളുടെ നേരേ നിന്‍റെ കോപം പുകയുന്നത് എന്ത്?

²നീ പണ്ടുപണ്ടേ സമ്പാദിച്ച നിന്‍റെ സഭയെയും നീ വീണ്ടെടുത്ത നിന്‍റെ അവകാശഗോത്രത്തെയും നീ വസിച്ചുപോന്ന സീയോന്‍ പര്‍വതത്തെയും ഓര്‍ക്കേണമേ.

³നിത്യശൂന്യങ്ങളിലേക്കു നിന്‍റെ കാലടി വയ്ക്കേണമേ; ശത്രു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ സകലവും നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

⁴നിന്‍റെ വൈരികള്‍ നിന്‍റെ സമാഗമന സ്ഥലത്തിന്‍റെ നടുവിൽ അലറുന്നു; തങ്ങളുടെ കൊടികളെ അവര്‍ അടയാളങ്ങളായി നാട്ടിയിരിക്കുന്നു.

⁵അവര്‍ മരക്കൂട്ടത്തിന്മേൽ കോടാലി ഓങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.

⁶ഇതാ, അവര്‍ മഴുകൊണ്ടും ചുറ്റികകൊണ്ടും അതിന്‍റെ ചിത്രപ്പണികളെ ആകപ്പാടെ തകര്‍ത്തുകളയുന്നു.

⁷അവര്‍ നിന്‍റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനു തീ വച്ചു; തിരുനാമത്തിന്‍റെ നിവാസത്തെ അവര്‍ ഇടിച്ചുനിരത്തി അശുദ്ധമാക്കി.

⁸നാം അവരെ നശിപ്പിച്ചുകളക എന്ന് അവര്‍ ഉള്ളംകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ദേശത്തിൽ ദൈവത്തിന്‍റെ എല്ലാ പള്ളികളെയും ചുട്ടുകളഞ്ഞു.

⁹ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങളെ കാണുന്നില്ല; യാതൊരു പ്രവാചകനും ശേഷിച്ചിട്ടില്ല; ഇത് എത്രത്തോളം എന്നറിയുന്നവന്‍ ആരും ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഇല്ല.

¹⁰ദൈവമേ, വൈരി എത്രത്തോളം നിന്ദിക്കും? ശത്രു നിന്‍റെ നാമത്തെ എന്നേക്കും ദുഷിക്കുമോ?

¹¹നിന്‍റെ കൈ, നിന്‍റെ വലംകൈ നീ വലിച്ചു കളയുന്നത് എന്ത്? നിന്‍റെ മടിയിൽനിന്ന് അത് എടുത്ത് അവരെ മുടിക്കേണമേ.

¹²ദൈവം പുരാതനമേ എന്‍റെ രാജാവാകുന്നു; ഭൂമിയുടെ മധ്യേ അവന്‍ രക്ഷ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു.

¹³നിന്‍റെ ശക്തികൊണ്ടു നീ സമുദ്രത്തെ വിഭാഗിച്ചു; വെള്ളത്തിലുള്ള തിമിംഗലങ്ങളുടെ തലകളെ ഉടച്ചുകളഞ്ഞു.

¹⁴ലിവ്യാഥാന്‍റെ തലകളെ നീ തകര്‍ത്തു; മരുവാസികളായ ജനത്തിന് അതിനെ ആഹാരമായി കൊടുത്തു.

¹⁵നീ ഉറവും ഒഴുക്കും തുറന്നുവിട്ടു, മഹാനദികളെ നീ വറ്റിച്ചുകളഞ്ഞു.

¹⁶പകൽ നിനക്കുള്ളത്; രാവും നിനക്കുള്ളത്; വെളിച്ചത്തെയും സൂര്യനെയും നീ ചമച്ചിരിക്കുന്നു.

¹⁷ഭൂസീമകളെയൊക്കെയും നീ സ്ഥാപിച്ചു; നീ ഉഷ്ണകാലവും ശീതകാലവും നിയമിച്ചു.

¹⁸യഹോവേ, ശത്രു നിന്ദിച്ചിരിക്കുന്നതും മൂഢജാതി തിരുനാമത്തെ ദുഷിച്ചിരിക്കുന്നതും ഓര്‍ക്കേണമേ.

¹⁹നിന്‍റെ കുറുപ്രാവിനെ ദുഷ്ടമൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കരുതേ; നിന്‍റെ എളിയവരുടെ ജീവനെ എന്നേക്കും മറക്കരുതേ.

²⁰നിന്‍റെ നിയമത്തെ കടാക്ഷിക്കേണമേ; ഭൂമിയിലെ അന്ധകാരസ്ഥലങ്ങള്‍ സാഹസനിവാസങ്ങള്‍കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

²¹പീഡിതന്‍ ലജ്ജിച്ചു പിന്തിരിയരുതേ; എളിയവനും ദരിദ്രനും നിന്‍റെ നാമത്തെ സ്തുതിക്കട്ടെ.

²²ദൈവമേ, എഴുന്നേറ്റു നിന്‍റെ വ്യവഹാരം നടത്തേണമേ; മൂഢന്‍ ഇടവിടാതെ നിന്നെ നിന്ദിക്കുന്നത് ഓര്‍ക്കേണമേ.

²³നിന്‍റെ വൈരികളുടെ ആരവം മറക്കരുതേ; നിന്‍റെ എതിരാളികളുടെ കലഹം എപ്പോഴും പൊങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.