अय्‍यूब 9

¹अय्‍यूबले जवाफ दिए:

²निश्‍चय नै यो सत्‍य हो भनी म जान्‍दछु, ⓞतर परमेश्‍वरको अघि कुनै मानिसलेआफूलाई कसरी धर्मी ठहराउन सक्‍छ?

³यदि कुनै मानिसले परमेश्‍वरसित बहस गर्न इच्‍छा गर्‍यो भने,त्‍यसले हजारमा एउटा प्रश्‍नको जवाफ दिन सक्‍दैन।

⁴उहाँ ज्ञानी हुनुहुन्‍छ,उहाँ शक्तिशाली हुनुहुन्‍छ।उहाँको प्रतिरोध गरी जिद्दी गरेरकुन मानिस बाँच्‍न सकेको होला?

⁵उहाँले पर्वतहरूलाई तिनीहरूले थाहै नपाई सार्नुहुन्‍छ,र क्रोधमा तिनीहरूलाई पल्‍टाउनुहुन्‍छ।

⁶उहाँले पृथ्‍वीलाई त्‍यसका ठाउँबाट हल्‍लाउनुहुन्‍छ,र त्‍यसका सबै जगहरू काम्‍छन्‌।

⁷उहाँले सूर्यलाई उदय नहुने आज्ञा गर्नुहुन्‍छर ताराहरूका प्रकाशलाई बन्‍द गर्नुहुन्‍छ।

⁸उहाँले नै हो आकाश फिँजाउनुभएको,र उहाँ नै समुद्रका छालहरूमाथि हिँड्‌नुहुन्‍छ।

⁹उहाँले सप्‍तर्षि, मृगशिरा र किरकिटी ताराहरू ⓟर दक्षिणका तारागण बनाउनुभयो।

¹⁰महान्‌ र अथाह कार्यहरू,अनगन्‍ती आश्‍चर्यका कामहरू उहाँ गर्नुहुन्‍छ।

¹¹उहाँ मेरो छेउबाट भएर जानुहुन्‍छ,म उहाँलाई देख्‍न सक्‍दिनँ,उहाँ आफ्‍नो बाटो लाग्‍नुहुँदामलाई थाहै हुँदैन।

¹²उहाँले खोस्‍नुभयो भने कसले उहाँलाई रोक्‍न सक्‍छ?तपाईं के गर्दैहुनुहुन्‍छ भनी कसले उहाँलाई सोध्‍न सक्‍छ?

¹³परमेश्‍वरले आफ्‍नो क्रोध शान्‍त गर्नुहुन्‍न,राहाबका सहयोगीहरू उहाँका खुट्टामा निहुरन्‍छन्‌।

¹⁴यसो हो भने, म कसरी उहाँसित झगड़ा गर्न सक्‍छु,अथवा उहाँसित विवाद गर्न म कसरी शब्‍दहरू पाउन सक्‍छु?

¹⁵म निर्दोष भए तापनि उत्तरै दिन सक्‍दिनँ,मलाई दोषी ठहराउनुहुनेसँग म कृपाको निम्‍ति बिन्‍ती मात्र गर्न सक्‍छु।

¹⁶उहाँलाई मैले बोलाउँदा उहाँ आउनुभएतापनि उहाँले मेरो उजूर सुन्‍नुहुन्‍छभनी म विश्‍वासै गर्न सक्‍दिनँ।

¹⁷उहाँले मलाई आँधीद्वारा पिस्‍नुहुन्‍छ।विनाकारण मेरा चोटहरू बढ़ाउनुहुन्‍छ।

¹⁸उहाँले पुन: सास फेर्न पनि दिनुहुन्‍न,तर आपद्‌-विपद्‌ले मेरो मन व्‍याकुल पार्नुहुन्‍छ।

¹⁹यदि यो सामर्थ्‍यको कुरा हो भने, उहाँ महान्‌ हुनुहुन्‍छ,र यदि यो इन्‍साफको कुरा हो भने,उहाँलाई कसले बोलाउन सक्‍छ?

²⁰म निर्दोष भए तापनि मेरै मुखले मलाई दोषी ठहराउँछ। मनिरपराधी भए तापनि यसले मलाई दोषी घोषणा गर्नेछ।

²¹“यद्यपि म निर्दोष छु,तापनि म आफ्‍नो निम्‍ति केही वास्‍ता गर्दिनँ,म आफूलाई घृणा गर्दछु।

²²तर कुरो त एउटै छ,यसैकारण म भन्‍दछु,‘उहाँले निर्दोष र दुष्‍ट दुवैलाई नष्‍ट गर्नुहुन्‍छ।’

²³जब विपत्तिले एक्‍कासि मृत्‍यु ल्‍याउँछ,उहाँले निर्दोषको दशामाथि ठट्टा गर्नुहुन्‍छ।

²⁴जब जमिन दुष्‍टहरूको हातमा पर्छ,उहाँले सबै न्‍यायकर्ताहरूका आँखा बन्‍द गरिदिनुहुन्‍छ।अथवा त्‍यो गर्नुहुने उहाँ हुनुहुन्‍न भने त को हो?

²⁵मेरो आयु धावकभन्‍दा पनि वेगसित दौड़न्‍छ,कुनै हर्षको झल्‍कोविना नै त्‍यो बित्‍दै जाँदैछ।

²⁶निगालाको डुङ्गाजस्‍तै ती चाँड़ो बगेर जान्‍छन्,चीलहरू आफ्‍नो शिकारमाथि वेगले झम्‍टेझैँ।

²⁷म आफ्‍ना दु:ख बिर्सनेछु,म खुशीको अनुहार देखाएर हाँस्‍नेछु, भनी मैले भने तापनि,

²⁸मैले भोग्‍नुपर्ने सबै दु:खदेखि म डराउँछु,म जान्‍दछु कि तपाईंले मलाई निर्दोष ठहराउनुहुन्‍न।

²⁹म दोषी ठहरिसकेको छु भने,म किन व्‍यर्थमा परिश्रम गरौं?

³⁰मैले आफूलाई साबूनले नुहाएँ तापनि,अथवा सोडाले आफ्‍नो हात सफा गरी धोएँ भने,

³¹तापनि तपाईं मलाई हिलैमा फाल्‍नुहुन्‍छ,र मेरा लुगाले पनि मलाई घृणा गर्नेछन्‌।

³²“उहाँ मजस्‍तै मानिस हुनुहुन्‍न,कि म उहाँलाई जवाफ दिन सकौं,अथवा अदालतमा हामी एउटा अर्काको सामना गर्न सक्‍छौं।

³³हाम्रा बीचमा कोही मध्‍यस्‍थ भए,हामी दुईमाथि हात राख्‍ने कोही भएता,

³⁴परमेश्‍वरको लाठो मेरो पीठबाट हटाउनुहुनेकोही भएता यसरी उहाँको त्रासअबदेखि ममाथि आउनेथिएन।

³⁵तब म उहाँसँग नडराई बोल्‍ने थिएँ,तर अहिलेको यो अवस्‍थामा म सक्‍दिनँ।