2 ശമൂവേൽ 16

¹ദാവീദ് മലമുകള്‍ കടന്നു കുറെ അപ്പുറം ചെന്നപ്പോള്‍ മെഫീബോശെത്തിന്‍റെ ഭൃത്യനായ സീബ കോപ്പിട്ട രണ്ടു കഴുതയുമായി എതിരെ വരുന്നതു കണ്ടു; അവയുടെ പുറത്തു ഇരുനൂറ് അപ്പവും നൂറ് ഉണക്കമുന്തിരിക്കുലയും നൂറ് അത്തിയടയും ഒരു തുരുത്തിവീഞ്ഞും കയറ്റിയിരുന്നു.

²രാജാവ് സീബയോട്: ഇത് എന്തിന് എന്നു ചോദിച്ചു. അതിനു സീബ: കഴുതകള്‍ രാജാവിന്‍റെ കുടുംബക്കാര്‍ക്കു കയറുവാനും അപ്പവും പഴവും ബാല്യക്കാര്‍ക്കു തിന്മാനും വീഞ്ഞ് മരുഭൂമിയിൽ ക്ഷീണിച്ചവര്‍ക്കു കുടിപ്പാനും തന്നെ എന്നു പറഞ്ഞു.

³നിന്‍റെ യജമാനന്‍റെ മകന്‍ എവിടെ എന്നു രാജാവ് ചോദിച്ചതിന് സീബ രാജാവിനോട്: അവന്‍ യെരൂശലേമിൽ പാര്‍ക്കുന്നു; യിസ്രായേൽഗൃഹം എന്‍റെ അപ്പന്‍റെ രാജത്വം ഇന്ന് എനിക്കു തിരികെ തരുമെന്ന് അവന്‍ പറയുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴രാജാവ് സീബയോട്: ഇതാ, മെഫീബോശെത്തിനുള്ളതൊക്കെയും നിനക്കുള്ളതാകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനു സീബ: യജമാനനായ രാജാവേ, ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു; തിരുമുമ്പിൽ എനിക്കു ദയ ലഭിക്കുമാറാകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵ദാവീദ്‍രാജാവ് ബഹൂരീമിൽ എത്തിയപ്പോള്‍ ശൗലിന്‍റെ കുലത്തിൽ ഗേരയുടെ മകന്‍ ശിമെയി എന്നു പേരുള്ള ഒരുത്തന്‍ അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ടു ശപിച്ചുംകൊണ്ടു വരുന്നതു കണ്ടു.

⁶അവന്‍ ദാവീദിനെയും രാജഭൃത്യന്മാരെ ഒക്കെയും കല്ലുവാരി എറിഞ്ഞു; ജനവും വീരന്മാരുമെല്ലാം ഇടത്തും വലത്തുമായി നടക്കുകയായിരുന്നു.

⁷ശിമെയി ശപിച്ചുംകൊണ്ട് ഇവ്വണ്ണം പറഞ്ഞു: രക്തപാതകാ,

⁸നീചാ, പോ, പോ. ശൗൽഗൃഹത്തിന്‍റെ രക്തം യഹോവ നിന്‍റെമേൽ വരുത്തിയിരിക്കുന്നു; അവനു പകരമല്ലോ നീ രാജാവായത്; യഹോവ രാജത്വം നിന്‍റെ മകനായ അബ്ശാലോമിന്‍റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ രക്തപാതകനായിരിക്കയാൽ ഇപ്പോള്‍ ഇതാ, നിന്‍റെ ദോഷത്തിന്‍റെ ഫലം നിനക്കു വന്നു ഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.

⁹അപ്പോള്‍ സെരൂയയുടെ മകനായ അബീശായി രാജാവിനോട്: ഈ ചത്ത നായ് എന്‍റെ യജമാനനായ രാജാവിനെ ശപിക്കുന്നത് എന്ത്? ഞാന്‍ ചെന്ന് അവന്‍റെ തല വെട്ടിക്കളയട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁰അതിനു രാജാവ്: സെരൂയയുടെ പുത്രന്മാരേ, എനിക്കും നിങ്ങള്‍ക്കും തമ്മിൽ എന്ത്? അവന്‍ ശപിക്കട്ടെ; ദാവീദിനെ ശപിക്ക എന്നു യഹോവ അവനോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; പിന്നെ നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് എന്ത് എന്ന് ആര്‍ ചോദിക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.

¹¹പിന്നെ ദാവീദ് അബീശായിയോടും തന്‍റെ സകല ഭൃത്യന്മാരോടും പറഞ്ഞത്: എന്‍റെ ഉദരത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട മകന്‍ എനിക്കു പ്രാണഹാനി വരുത്തുവാന്‍ നോക്കുന്നു എങ്കിൽ ഈ ബെന്യാമീന്യന്‍ ചെയ്യുന്നത് ആശ്ചര്യമോ? അവനെ വിടുവിന്‍; അവന്‍ ശപിക്കട്ടെ; യഹോവ അവനോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

¹²പക്ഷേ യഹോവ എന്‍റെ സങ്കടം നോക്കി ഇന്നത്തെ ഇവന്‍റെ ശാപത്തിനു പകരം എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കും.

¹³ഇങ്ങനെ ദാവീദും അവന്‍റെ ആളുകളും വഴിനടന്നു പോകുമ്പോള്‍ ശിമെയിയും മലഞ്ചരിവിൽക്കൂടി അടുത്തു നടന്നു; നടന്നുകൊണ്ടു ശപിക്കയും കല്ലും പൂഴിയും വാരി അവനെ എറികയും ചെയ്തു.

¹⁴രാജാവും കൂടെയുള്ള സകല ജനവും ക്ഷീണിച്ചവരായി എത്തി അവിടെ ആശ്വസിച്ചു.

¹⁵എന്നാൽ അബ്ശാലോമും യിസ്രായേല്യരായ ജനമൊക്കെയും അഹീഥോഫെലുമായി യെരൂശലേമിൽ എത്തി.

¹⁶ദാവീദിന്‍റെ സ്നേഹിതന്‍ അര്‍ഖ്യനായ ഹൂശായി അബ്ശാലോമിന്‍റെ അടുക്കൽ വന്നിട്ട് അബ്ശാലോമിനോട്: രാജാവേ, ജയ ജയ എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁷അപ്പോള്‍ അബ്ശാലോം ഹൂശായിയോട്: ഇതാകുന്നുവോ നിന്‍റെ സ്നേഹിതനോടു നിനക്കുള്ള സ്നേഹം? സ്നേഹിതനോടുകൂടെ പോകാതിരുന്നത് എന്ത് എന്നു ചോദിച്ചു.

¹⁸അതിനു ഹൂശായി അബ്ശാലോമിനോട്: അങ്ങനെയല്ല, യഹോവയും ഈ ജനവും യിസ്രായേല്യരൊക്കെയും ആരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവോ അവനുള്ളവന്‍ ആകുന്നു ഞാന്‍; അവന്‍റെ പക്ഷത്തിൽ ഞാന്‍ ഇരിക്കും.

¹⁹ഞാന്‍ ആരെ ആകുന്നു സേവിക്കേണ്ടത്? അവന്‍റെ മകനെ അല്ലയോ? ഞാന്‍ നിന്‍റെ അപ്പനെ സേവിച്ചതുപോലെ നിന്നെയും സേവിക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁰അനന്തരം അബ്ശാലോം അഹീഥോഫെലിനോട്: നാം ചെയ്യേണ്ടത് എന്ത് എന്നു നിങ്ങള്‍ ആലോചിച്ചു പറവിന്‍ എന്നു പറഞ്ഞു.

²¹അഹീഥോഫെൽ അബ്ശാലോമിനോട്: രാജധാനി സൂക്ഷിപ്പാന്‍ നിന്‍റെ അപ്പന്‍ പാര്‍പ്പിച്ചിട്ടുള്ള അവന്‍റെ വെപ്പാട്ടികളുടെ അടുക്കൽ നീ ചെല്ലുക; എന്നാൽ നീ നിന്‍റെ അപ്പനു നിന്നെത്തന്നെ വെറുപ്പാക്കി എന്ന് എല്ലാ യിസ്രായേലും കേള്‍ക്കും; നിന്നോടുകൂടെയുള്ളവരൊക്കെയും ധൈര്യപ്പെടും എന്നു പറഞ്ഞു.

²²അങ്ങനെ അവര്‍ അബ്ശാലോമിനു വെണ്‍മാടത്തിന്മേൽ ഒരു കൂടാരം അടിച്ചു; അവിടെ അബ്ശാലോം എല്ലാ യിസ്രായേലും കാണ്‍കെ തന്‍റെ അപ്പന്‍റെ വെപ്പാട്ടികളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു.

²³അക്കാലത്ത് അഹീഥോഫെൽ പറയുന്ന ആലോചന ദൈവത്തിന്‍റെ അരുളപ്പാടുപോലെ ആയിരുന്നു; ദാവീദിനും അബ്ശാലോമിനും അഹീഥോഫെലിന്‍റെ ആലോചനയെല്ലാം അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു.